Howard Fast

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Howard Fast
AlcumeE. V. Cunningham
Nacemento11 de novembro de 1914
 Nova York
Falecemento12 de marzo de 2003
 Old Greenwich
NacionalidadeEstados Unidos de América
Ocupaciónescritor, guionista, novelista e escritor de ciencia ficción
PremiosInternational Stalin Prize for Peace
editar datos en Wikidata ]

Howard Melvin Fast, nado en Nova York o 11 de novembro de 1914 e finado en Connecticut o 12 de marzo de 2003. Foi un escritor, novelista e guionista de televisión estadounidense.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu en Nova York. A súa nai foi unha inmigrante xudía británica e o seu pai, Barney Fastovsky, un inmigrante xudeu ucraíno. Ao morrer a súa nai en 1923 e co seu pai en paro, o irmán máis novo de Howard, Julius, foi vivir cuns parentes, mentres que Howard e o seu irmán maior Jerome traballaron vendendo periódicos. Demostrou ser un lector voraz de novo lendo para un traballo a tempo parcial na biblioteca pública de Nova York.

O mozo Howard comezou a escribir cando era novo. Mentres fai autostop e monta en ferrocarrís que percorren o país en busca de traballos, escribe. A súa primeira novela, Two Valleys (Dous Vales), foi publicada en 1933, con 18 anos de idade. A súa primeira obra popular é Citizen Tom Paine (Cidadán Tom Paine), un conto sobre a vida de Thomas Paine. Interesado sempre na historia americana, escribe The Last Frontier, (A última fronteira), sobre unha tentativa dos cheyennes de volver á súa terra nativa; e Freedom Road (Camiño da liberdade), sobre as vidas dos antigos escravos durante o Período de reconstrución.

Durante a Segunda Guerra Mundial traballa para a Oficina de Información de Guerra de Estados Unidos, escribindo para a Voz de América.

En 1948 escribe "My glorious brothers sobre a epopea dos macabeos, vencendo aos greco-sirios seleucidas. Trata sobre o amor dos xudeus pola súa terra e a liberdade.

Home de esquerdas con ideas progresistas, uniuse ao Partido Comunista dos Estados Unidos en 1944 e foi chamado polo Comité de Actividades Anti-Americanas.[1][2] Rexeitou divulgar os nomes dos contribuíntes ao Joint Antifascist Refugee Comittee (Comité de Axuda aos Refuxiados Antifascistas), que comprara un antigo convento en Tolosa para convertelo nun hospital no que traballaban os cuá­queros axudando a refuxiados republicanos da Guerra Civil Española (un dos contribuíntes era Eleanor Roosevelt), e encarcerárono por tres meses en 1950 por desacato ao Congreso.[3] Despois queda inscrito nas listas negras do macartismo e ten que utilizar pseudónimos para poder publicar.

Mentres estaba no cárcere comezou a escribir o seu traballo máis famoso, Spartacus, novela sobre a sublevación dos escravos romanos encabezada por Espartaco. Fast envioullo ao seu editor en Little, Brown and Company, ao que lle entusiasmou a novela, pero J. Edgar Hoo­ver enviou unha carta adver­tíndolles de que non deberían publicala. Tras isto pasou por outros sete coñecidos editores con idéntico resultado. O último deles foi Doubleday e tras unha reunión do comité editorial, George Hecht, entón xefe da cadea de li­brerías de Doubleday, saíu da sala enfadado e desgustado por tal acto de covardía, chamou por teléfono a Fast e aseguroulle que se publicaba o libro pola súa con­ta faríalle un pedido de seiscentos exemplares.[3]

Fast nunca o fixo, pero co apoio de liberais e os escasos soldos seu e da súa muller, creou Blue Heron Press e publicou o libro. Para a súa sorpresa vendéronse máis de corenta mil exemplares da obra en tapa dura, que pasaron a ser varios millóns tralo final do Macartismo. Foi traducido a 56 idiomas e dez anos logo da súa publicación, Kirk Douglas convenceu a Universal para rodar unha película baseada na novela. Ao forzar Douglas a inclusión nos títulos de crédito do nome de Dalton Trumbo, escritor tamén na lista negra que realizara a adaptación da novela, rompeu de feito dita lista. A película foi un éxito, gañou catro Oscar e foi nomeada a outros dous.

Posto na Lista Negra polas súas actividades comunistas e os seus antecedentes penais, Fast era incapaz de publicar baixo o seu propio nome (excepto en Blue Heron Press, que ademais publicou libros doutros autores na Lista Negra), polo que utilizou varios pseudónimos, incluíndo E.V. Cunningham, co que publicou unha serie popular de novelas de detectives protagonizadas por Masao Masuto, un Nisei (fillo de emigrantes xaponeses) membro do departamento de policía de Beverly Hills (California).

En 1952 traballa para o Partido Laborista Americano. Durante os anos 50 tamén traballou para o xornal do partido comunista, o Daily Worker. En 1953, concedéronlle o Premio Stalin da Paz. En 1956 abandona o partido en protesta pola política represiva da Unión Soviética con Hungría.[3]

Escribe ao pouco April Morning, unha historia sobre as Batallas de Lexington e Concord desde a perspectiva dun adolescente ficticio. Aínda que non suscitada como novela do adulto novo, converteuse nunha asignación frecuente en escolas secundarias americanas e é probablemente o seu traballo máis popular a principios do século XXI. Fíxose unha película para a televisión en 1988.

Escribe tamén contos de Ciencia Ficción que, tras ser publicados en revistas e obras colectivas, son publicados como recompilacións.

En 1974 múdase coa súa familia a California, onde escribe guións de series de televisión e de How the West Was Won. En 1977 publicou The Immigrants (Os Emigrantes), primeira dunha serie de seis novelas.

O seu fillo Jonathan Fast, tamén novelista, é o marido da novelista Erica Jong.

Como escritor, o éxito sorriulle desde mozo, grazas ás súas novelas históricas, que son sempre apaixonados cánticos á liberdade. En Spartacus (1951), a máis popular das mesmas, na que narra a abortada revolta dos escravos contra Roma (73-71 a.d.C.), figura unha dedicatoria que reflicte fielmente o seu credo persoal: Escribino para que aqueles que o lean -os meus fillos e os fillos doutros- adquiran grazas a el fortaleza para afrontar o noso turbulento futuro e poidan loitar contra a opresión e a inxustiza.

Foi un dos fundadores do Movemento Mundial da Paz e membro do seu consello director durante cinco anos (1950-1955). Tamén foi candidato ao Congreso, por Nova York, co America Labor Party.

Obra[editar | editar a fonte]

Non ficción[editar | editar a fonte]

Autobiografía[editar | editar a fonte]

Novelas[editar | editar a fonte]

Misterios de Masao Masuto (como E.V. Cunningham)[editar | editar a fonte]

Coleccións de relatos curtos[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]