Gran Premio dos Países Baixos de 1985

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Flag of the Netherlands.svg Gran Premio de Países Baixos de 1985
Detalles da carreira
Carreira 11 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1985.
Trazado do circuíto de Zandvoort
Trazado do circuíto de Zandvoort
Data 25 de agosto de 1985
Nome oficial XXXIV Grote Prijs van Nederland
Localización Circuíto Zandvoort
Zandvoort, Países Baixos
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´252 km
Distancia 70 voltas, 297´840 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW
Tempo 1:11.074
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost McLaren-TAG
Tempo 1:16.538 na volta 57
Podio
Primeiro Austria Niki Lauda McLaren-TAG
Segundo Francia Alain Prost McLaren-TAG
Terceiro Flag of Brazil.svg Ayrton Senna Lotus-Renault

O Gran Premio dos Países Baixos de 1985 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 25 de agosto de 1985 no circuíto de Zandvoort. Foi a décimo primeira carreira da tempada de Fórmula Un de 1985 e o 34º e último Gran Premio dos Países Baixos. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´252 quilómetros para unha distancia total de carreira de 298 quilómetros. Foi a 25º e última vitoria nun Gran Premio do triplo Campión do Mundo Niki Lauda. O compañeiro de equipo de Lauda Alain Prost foi segundo no seu McLaren MP4/2B co piloto brasileiro Ayrton Senna terceiro no seu Lotus 97T.

Tamén foi o último Gran Premio da estrela emerxente o alemá Stefan Bellof, xa que morreu no Circuíto de Spa-Francorchamps nos 1000 quilómetros de Spa da World Sportscar unha semana despois, pilotando un Porsche 956.

Resumo da carreira[editar | editar a fonte]

O Renault de Patrick Tambay, que se clasificou nunha excelente sexta posición, tivo un grande accidente a case 320 km/h na volta de quecemento na mañá do domingo do que saíu magullado pero ileso. Logo de perder a sábado debido a chuvia e tendo que correr cos tanques cheos todo o fin de semana a suspensión dianteira do RE60B rompeuse ao final da recta principal que vai directamente a curva Tarzán. O coche quedou destruído no muro de pneumáticos. Tambay puido comezar no coche de reposto. Tanto el como o seu compañeiro de equipo Derek Warwick tomaron o que se considera unha valente decisión [Cómpre referencia] participando malia non saber moi ben o que causara o fallo da suspensión.

Nelson Piquet logrou a súa primeira e única pole position da tempada, cunha media de 215´369 km/h, a primeira para o fabricante de pneumáticos Pirelli. Foi o único bo, xa que o seu Brabham BT54 calouse cando as luces cambian a verde. Por sorte esquivárono os quen estaban detrás del, finalmente foi empurrado e comezou case unha volta atrás. Malia que os empurróns para comezar están en contra das regras, ninguén protestou xa que Piquet terminou no oitavo lugar.

Niki Lauda logrou a última vitoria da súa carreira no seu McLaren MP4/2B. O seu compañeiro de equipo Alain Prost tomou a dianteira no campionato ao finalizar segundo, só 0,232 segundos detrás de Lauda. Os dous alternáronse no liderado durante as últimas doce voltas da carreira. Ayrton Senna continuou o seu ataque de final da tempada polos puntos e terminou terceiro. Completando os puntos quedaron o Ferrari de Michele Alboreto, cuxos tres puntos non foron suficientes para manter a súa vantaxe no campionato, Senna de Lotus foi quinto e Nigel Mansell sexto no seu Williams FW10.

Logo de destruír o seu coche nun accidente na carreira anterior en Austria, esta foi tamén a última vez que Andrea de Cesaris correu nun Ligier. Sería, de feito, a última carreira da tempada do italiano.

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 7 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW 1:11.074
2 6 Finlandia Keke Rosberg Williams-Honda 1:11.647 +0.573
3 2 Francia Alain Prost McLaren-TAG 1:11.801 1:29.507 +0.727
4 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna Lotus-Renault 1:11.837 +0.763
5 19 Italia Teo Fabi Toleman-Hart 1:12.310 +1.236
6 15 Francia Patrick Tambay Renault 1:12.486 +1.412
7 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Honda 1:12.614 1:32.740 +1.540
8 18 Bélxica Thierry Boutsen Arrows-BMW 1:12.746 +1.672
9 8 Suíza Marc Surer Brabham-BMW 1:12.856 +1.782
10 1 Austria Niki Lauda McLaren-TAG 1:13.059 +1.985
11 11 Italia Elio de Angelis Lotus-Renault 1:13.078 1:30.123 +2.004
12 16 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Renault 1:13.289 +2.215
13 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Renault 1:13.435 1:28.393 +2.361
14 17 Austria Gerhard Berger Arrows-BMW 1:13.680 1:34.857 +2.606
15 20 Italia Piercarlo Ghinzani Toleman-Hart 1:13.705 +2.631
16 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 1:13.725 +2.651
17 28 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ferrari 1:13.768 1:32.544 +2.694
18 25 Italia Andrea de Cesaris Ligier-Renault 1:13.797 1:34.638 +2.723
19 22 Italia Riccardo Patrese Alfa Romeo 1:14.240 +3.166
20 23 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Alfa Romeo 1:14.912 1:32.572 +3.838
21 3 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Tyrrell-Renault 1:14.920 1:32.003 +3.846
22 4 Alemaña Stefan Bellof Tyrrell-Renault 1:15.236 +4.162
23 30 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Zakspeed 1:16.257 1:34.316 +5.183
24 29 Italia Pierluigi Martini Minardi-Motori Moderni 1:17.919 1:38.227 +6.845
25 10 Francia Philippe Alliot RAM-Hart 1:18.525 1:36.270 +7.451
26 24 Flag of the Netherlands.svg Huub Rothengatter Osella-Alfa Romeo 1:19.410 1:38.149 +8.336
NSC 9 Flag of the United Kingdom.svg Kenny Acheson RAM-Hart 1:20.429 +9.335

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 1 Austria Niki Lauda McLaren-TAG 70 1:32:29.263 10 9
2 2 Francia Alain Prost McLaren-TAG 70 + 0.232 3 6
3 12 Flag of Brazil.svg Ayrton Senna Lotus-Renault 70 + 48.491 4 4
4 27 Italia Michele Alboreto Ferrari 70 + 48.837 16 3
5 11 Italia Elio de Angelis Lotus-Renault 69 + 1 volta 11 2
6 5 Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Honda 69 + 1 volta 7 1
7 3 Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Tyrrell-Renault 69 + 1 volta 21
8 7 Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW 69 + 1 volta 1
9 17 Austria Gerhard Berger Arrows-BMW 68 + 2 voltas 14
10 8 Suíza Marc Surer Brabham-BMW 65 Escape 9
NC 24 Flag of the Netherlands.svg Huub Rothengatter Osella-Alfa Romeo 56 Non clasificado 26
Ret 18 Bélxica Thierry Boutsen Arrows-BMW 54 Suspensión 8
Ret 9 Francia Philippe Alliot RAM-Hart 52 Motor 25
Ret 4 Alemaña Stefan Bellof Tyrrell-Renault 39 Motor 22
Ret 16 Flag of the United Kingdom.svg Derek Warwick Renault 27 Caixa de cambios 12
Ret 25 Italia Andrea de Cesaris Ligier-Renault 25 Turbo 18
Ret 15 Francia Patrick Tambay Renault 22 Transmisión 6
Ret 6 Finlandia Keke Rosberg Williams-Honda 20 Motor 2
Ret 19 Italia Teo Fabi Toleman-Hart 18 Coxinete da roda 5
Ret 26 Francia Jacques Laffite Ligier-Renault 17 Eléctrico 13
Ret 30 Flag of the United Kingdom.svg Jonathan Palmer Zakspeed 13 Presión aceite 23
Ret 20 Italia Piercarlo Ghinzani Toleman-Hart 12 Motor 15
Ret 28 Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ferrari 9 Motor 17
Ret 29 Italia Pierluigi Martini Minardi-Motori Moderni 1 Accidente 24
Ret 23 Flag of the United States.svg Eddie Cheever Alfa Romeo 1 Turbo 20
Ret 22 Italia Riccardo Patrese Alfa Romeo 1 Turbo 19

Líderes por volta[editar | editar a fonte]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Austria de 1985
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1985
Carreira seguinte:
Gran Premio de Italia de 1985
Carreira anterior:
Gran Premio dos Países Baixos de 1984
Gran Premio dos Países Baixos Carreira seguinte:
Non houbo

Notas[editar | editar a fonte]

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-17. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]