Décimo Xunio Bruto Galaico

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Infotaula de personaDécimo Xunio Bruto Galaico

Operacións militares romanas no noroeste da penínsua Ibérica
Nome orixinal(la) Decimus Iunius Brutus Callaicus Editar o valor em Wikidata
Biografía
NacementoDecimus Junius Brutus
c. 181 a. C. Editar o valor em Wikidata
Roma Antiga Editar o valor em Wikidata
Morte113 a. C. Editar o valor em Wikidata (67/68 anos)
valor descoñecido Editar o valor em Wikidata
Senador romano
valor descoñecido – valor descoñecido
Cónsul romano
138 a. C. – 138 a. C.
Procónsul
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
Outros nomesCallaicus
País de nacionalidadeRoma Antiga Editar o valor em Wikidata
Actividade
Ocupaciónpolítico da Roma antiga , militar da Roma antiga Editar o valor em Wikidata
Período de tempoRepública Romana serodia Editar o valor em Wikidata
LinguaLingua latina Editar o valor em Wikidata
Familia
FamiliaJunii Bruti (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
CónxuxeClodia (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
FillosJunia (en) Traducir, Décimo Júnio Bruto (cônsul de 77 a.C.) (pt) Traducir, Lucius Junius Brutus Damasippus (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
PaisMarco Júnio Bruto (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata  e valor descoñecido Editar o valor em Wikidata
IrmánsJunia (en) Traducir e Marcus Junius Brutus (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Décimo Xunio Bruto cruzando o Lethes (hoxe río Limia). Foto da representación da Festa do Esquecemento.

Décimo Xunio Bruto Galaico (en latín: Decimus Junius M. f. M. n.[1] Brutus Gallaecus ou Callaecus ou Callaicus), nado en Roma en 180 a.C. ou 181 a.C. e finado en 113 a.C., foi un xeneral e político romano do século II a.C. Era fillo de Marco Xunio Bruto (cónsul no 178 a.C.) e irmán de Marco Xunio Bruto (pretor no 88 a.C.). Tivo un fillo tamén chamado Décimo Xunio Bruto (cónsul no 77 a.C.), e o seu neto foi Décimo Xunio Bruto Albino.

Foi un dos máis importantes líderes dos optimates, unha facción política que apoiaba os intereses da aristocracia e que se oponía tanto aos tribunos da plebe (neste momento, os irmáns Graco) como aos populares, facción política que defendeu a causa dos pobres e quería reformas para axudalos.

O alcume (agnomen) de Galaico, vén de cando estaba ao mando das tropas en Hispania e levou a cabo as campañas de conquista da Gallaecia-. Tamén participou en campañas en Iliria.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Consulado[editar | editar a fonte]

Durante o seu consulado, no 138 a.C., el e mailo seu colega P. Cornelio Escipión Nasica opuxéronse aos tribunos plebeos. O tribuno plebeo Caio Curiato enviou a ámbolos dous cónsules á prisión[2] porque cando os tribunos plebeos pediron poder elixir a dez homes para eximilos do servizo militar, os cónsules non aceptaron.[3][4][5][6] Tamén se opuxeron á proposta dos tribunos de comprar grans do estranxeiro porque o prezo do gran subía. Escipión Nasica fixo un discurso que ponseguíu que plebe inqueda acougase.[7]

Campaña na Lusitania e conquista da Gallaecia[editar | editar a fonte]

Dirixiu a campaña para estabilizar e castigar as tribos rebeldes do territorio ao norte do río Texo logo da morte de Viriato. Estableceu o seu cuartel nunha illa, identificada coa de Almourol, nas beiras do Texo, e fortificou Olisippo (Lisboa). No seu avance cara ao norte tivo que facer fronte a numerosos levaantamentos das poboacións locais. Fundou Valentia (Valença do Miño) cos superviventes do exército de Viriato e estableceu unha posición fortificada en Viseu.

Xa como procónsul, no ano 137 a.C. cruzou o río Douro e entrou no territorio dos callaeci ou galaicos, arredor do actual Porto, pero que deron nome a todos os pobos localizados máis ao norte, e chegou ao río Limia (Lethes). Ante a negativa dos seus soldados a cruzalo polo temor a perderen a memoria, Bruto cruzouno o primeiro, e os seus soldados seguírono ao veren que os chamaba polos seus nomes, e segundo conta Estrabón, chegou até o río Miño.

O Senado romano concedeulle o título de Callaicus no -36 a.C.

Operacións militares romanas no noroeste da penínsua Ibérica.
A liña de cor lila sinala a campaña de Décimo Xunio Bruto no ano 137 a.C.
Predecesor:
Cneo Calpurnio Pisón e
Marco Popilio Lenas

Cónsul da República Romana
xunto con Publio Cornelio Escipión Nasica Serapio

138 a.C.
Sucesor:
Marco Emilio Lépido Porcina e
Caio Hostilio Mancino

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "M. f. M. n. é unha abreviación de Marci filius Marci nepos, é dicir fillo de Marco, neto de Marco". Arquivado dende o orixinal o 23 de xuño de 2011. Consultado o 07 de xuño de 2011. 
  2. Cicerón, On the Laws 3.20
  3. Valerio Máximo, Nove Livros de Feitos e Dizeres Memoráveis III 7 § 3.
  4. Morgan (1974), p. 183
  5. Livio, Periochae, 55.3
  6. Lívio, Ab Urbe Condita Epit. 55
  7. Valerius Maximus, Memorable Deeds and Sayings in Nine Books, 3.7.3

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Morgan, M. Gwyn (2º trimestre 1974). ""Cornelius and the Pannonians": Appian, Illyrica 14, 41 and Roman History, 143-138 B.C.". Historia: Zeitschrift fur Alte Geschichte (en inglés) (Franz Steiner Verlag) 23 (2): 183–216. JSTOR 4435394. 

Outros artigos[editar | editar a fonte]