Cobra de capucho

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Cobra de capucho
Hooded Snake(Macroprotodon cucullatus).jpg
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Reptilia
Orde: Squamata
Suborde: Serpentes
Familia: Colubridae
Subfamilia: Boodontinae
Xénero: Macroprotodon
Especie: M. cucullatus
Nome binomial
Macroprotodon cucullatus
(Geoffroy Saint-Hilaire, 1827)
Sinonimia
  • Coluber cucullatus
    Geoffroy Saint-Hilaire, 1827

cobra de capucho[2] (Macroprotodon cucullatus, Geoffroy de Saint-Hilaire 1827) é unha serpe pertencente á familia Colubridae[3].

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

É común en África, desde Exipto ata Alxeria, pero encóntrase tamén en Israel e na illa de Lampedusa, onde probablemente foi introducida e onde agora está en declive. Tamén foi introducida nas illas Baleares[4]. Encóntrase facilmente en muros en seco, no maquis mediterráneo e nas zonas máis áridas[4].

Descrición[editar | editar a fonte]

É unha especie de tamaño non particularmente elevado[5]: normalmente non superior a 45 cm de longo. É elegante, tanto pola súa librea, como pola súa configuración lonxilínea e áxil; ten unha cabeza pequena e ben trazada, a cabeza achatada e dous pequenos ollos con pupila oval.

Ten unha librea de tons gris castaño e na variedade itálica, un patrón de manchas ou barras no lombo e unha raia escura en ambos os lados do fociño[5], como se quixese conectar as ventas ao ollo. O lado ventral é colorido, con tonalidades do amarelo ao vermello, e pode ter estrías ou manchas negras.

Bioloxía[editar | editar a fonte]

A cobra de capucho é un predador nocturno. Comeza a súa actividade ao solpor, mentres que de día fica na cova, excepto para facer breves exposicións ao sol. Caza pequenos vertebrados, principalmente lagartos[5]. É un colúbrido opistóglifo que mata as presas inxectando un leve veleno cos cabeiros inoculatorios que ten situados na parte posterior da mandíbula[5].

Reprodución[editar | editar a fonte]

A reprodución prodúcese cada dous anos: a femia pon de dous a seis ovos, de forma oblonga e cunha casca de tipo pergameo. Trala eclosión, as crías dificilmente alcanzan os 16 cm.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "{{{taxon}}}". Lista Vermella de especies ameazadas. (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. 
  2. Luís Daviña Facal (2000): Diccionario das ciencias da natureza e da saúde. Tomo 2. C. A Coruña, Deputación da Coruña, páx. 996. ISBN 84-95335-46-8
  3. Macroprotodon cucullatus, sobre O réptil base de datos.
  4. 4,0 4,1 (GL) C. Curto, VP Mellado, P. Geniez, El Din, Macroprotodon cucullatus, na Lista Vermella da IUCN de Especies Ameazadas, Versión 2015.2, IUCN, 2015.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Macroprotodon cucullatus Arquivado 11 de outubro de 2016 en Wayback Machine., en Arkive.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]