Claude Nicolas Ledoux

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Retrato de Ledoux con seu fillo. 1782 - Museo Carnavalet.
Barreira La Villette, 1785-89, París

Claude Nicolas Ledoux, nado en Dormans o 21 de marzo de 1736 e finado en París o 18 de novembro de 1806, foi un dos primeiros representantes da Arquitectura neoclásica francesa.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Usou os seus coñecementos arquitectónico non só para a arquitectura corrente senón para planificación urbana. Como consecuencia do seu plano visionario da Cidade Ideal de Chaux, tornouse famoso como un utópico. As súas maiores obras foron apoiadas pola monarquía francesa, sendo visto como un símbolo do Antigo Réxime antes que como un utópico. A Revolución francesa estorbou a súa carreira. Boa parte da súa obra foi destruída durante o século XIX.

En 1804 publicou unha colección dos seus proxectos sob o título de "A Arquitectura considerada en relación á Arte, a Moral e a Lexislación" (L'Architecture considérée sous le rapport de l'art, des mœurs et de la législation). Neste libro tivo a oportunidade de revisar os seus primeiros deseños, volvéndoos máis rigorosamente neoclásicos e póndoos ao día. Esta revisión, porén, distorsionou a perspectiva do seu papel na evolución da Arquitectura neoclásica. A súa obra máis ambiciosa foron, sen dúbida as incompletadas, Salinas Reais de Arc-en-Senans, unha cidade ideal e visionaria mostrando moitos exemplos de arquitectura parlante. Por contra, outra parte das súas obras e encargos inclúen unha arquitectura máis mundana e cotidiana como as cerca de sesenta elaboradas "portas de alfándegas" no Muro de Farmer General arredor de París.

Obras[editar | editar a fonte]

Construcións[editar | editar a fonte]

Hôtel de Mademoiselle Guimard - Alzado

Proxectos[editar | editar a fonte]

Proxecto da casa da xardineiro na cidade de Chaux, ca. 1790, Biblioteca Nacional, París.

Algúns do seus proxectos "visionarios":