Cabraloura

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Cabraloura
Nosoroh.jpg
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Arthropoda
Clase: Insecta
Orde: Coleoptera
Familia: Scarabaeidae
Subfamilia: Dynastinae
Xénero: 'Oryctes'
Especie: ''O. nasicornis''
Nome binomial
'Oryctes nasicornis'
(Linnaeus, 1758)
Subespecies
Véxase o texto
Sinonimia

Oryctes progressivus Prell, 1914
Oryctus nasutus Mulsant, 1842

A cabraloura ou bosteiro,[1] (Oryctes nasicornis) é unha especie de coleóptero escarabeido da familia Dynastidae.[2]

Exemplar de cabraloura.
Oryctes nasicornis under.jpg

Descrición[editar | editar a fonte]

Son escaravellos reboludos, con élitros moi convexos. Presentan un gran dimorfismo sexual. O pronoto dos machos presenta un amplo relevo superior transversal rematado por dous tubérculos romos, que se prolonga lateralmente, desde o que descende en concavidade até a cabeza. Esta é de tamaño menor e está rematada por un pronunciado corno clipeal incurvado cara atrás que emerxe entre a fronte e a estrutura bucal (tamén chamado corno). Nas femias o relevo pronotal está atenuado, sen tubérculos, e o corno clipeal queda reducido a un pequeno tubérculo apuntado. As antenas son pequenas, teñen 10 artellos e os tres últimos están dispostos en forma de láminas que cando están agrupadas parecen unha pequena maza. Os bordos de élitros e pronoto aparecen case negros e engrosados, e entre ambos élitros acompañados de senllas fileiras punteadas. Os fémures das patas e rebordes ventrais presentan unha pilosidade marcadamente roxa, que co tempo pódese ir perdendo. Os tegumentos son brillantes, de cor pardo avermellado.

O seu tamaño oscila entre 30 e 45 mm.[3]

Dim, da película animada de 1998 Disney/Pixar A Bug's Life, é unha cabraloura coa voz de Brad Garrett.

Distribución[editar | editar a fonte]

A súa distribución é paleártica, atopándose en Europa até o centro da Península escandinava, Asia Central e Occidental e norte de África. Falta nas Illas Británicas.[4]

Hábitat[editar | editar a fonte]

A cabraloura vive na madeira, e as grandes larvas poden atoparse en cotos de madeira podre e nas serraduras. Na marxe da súa distribución, atópase moitas veces en conexión con serradoiros e pistas de carreiras de cabalos.

Bioloxía[editar | editar a fonte]

A larva da cabraloura, de tipo melolontiforme, desenvólvese de forma natural na madeira, especialmente na madeira en proceso de descomposición, polo que é saproxilófaga, sendo indiferente en canto á especie de árbore aínda que non se localiza nas coníferas.[5] Ademais, especialmente nos lugares máis setentrionais da súa distribución, as larvas localizáronse en moreas de serraduras dos serradoiros, acumulación de detritos vexetais e compost, manifestando unha certa sinantropía.[6] As larvas desenvólvense durante varios anos e alcanzan un tamaño maior que os escaravellos adultos. Estes non necesitan alimentarse durante a súa curta vida, son remisos a emprender o voo dado o alto custo enerxético do mesmo e son de hábitos predominantemente nocturnos.[7][4]

Subespecies[editar | editar a fonte]

Pupa de Oryctes nasicornis.
Ovo de Oryctes nasicornis.

Recoñécense as seguintes subespecies:

  • Oryctes nasicornis afghanistanicus Endrödi, 1938
  • Oryctes nasicornis birmanicus Dechambre, 1980
  • Oryctes nasicornis chersonensis Minck, 1915
  • Oryctes nasicornis edithae Endrödi, 1938
  • Oryctes nasicornis grypus Illiger, 1803
  • Oryctes nasicornis hindenburgi Minck, 1915
  • Oryctes nasicornis holdhausi Minck, 1914
  • Oryctes nasicornis illigeri Minck, 1915
  • Oryctes nasicornis kuntzeni Minck, 1914
  • Oryctes nasicornis laevigatus Heer, 1841
  • Oryctes nasicornis latipennis Motschulsky, 1845
  • Oryctes nasicornis mariei Bourgin, 1949
  • Oryctes nasicornis ondrejanus Minck, 1916
  • Oryctes nasicornis polonicus Minck, 1916
  • Oryctes nasicornis przevalskii Semenow & Medvedev, 1932
  • Oryctes nasicornis punctipennis Motschulsky, 1860
  • Oryctes nasicornis shiraticus Endrödi & Petrovitz, 1974
  • Oryctes nasicornis transcaspicus Endrödi, 1938
  • Oryctes nasicornis turkestanicus Minck, 1914

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Diccionario de sinónimos da lingua galega, Pedro Jareño, María Camiño e Xosé María Gómez Clemente, páxina 153, 1997, Editorial Galaxia.
  2. De Jong, Y.S.D.M. (Versión 2.6). European Commission, ed. "FAUNA EUROPAEA" (en inglés). Consultado o 27 de xullo de 2014. 
  3. Martínez, Ángel (2012). "Oryctes (Oryctes) nasicornis (Linnaeus, 1758) (Coleoptera, Dynastidae) en la provincia de Málaga (sur de España)" (PDF). ISSN 1578-1666. [Ligazón morta]
  4. 4,0 4,1 Martínez, Ángel. "Oryctes nasicornis". Cerambyx, Lucanus y otros… (en español). https://sites.google.com/site/elcerambyx/home. Consultado o 27 de xullo de 2014. 
  5. LÓPEZ COLÓN, J.I. (2003). "Datos sobre la alimentación y distribución ibérica de Oryctes nasicornis grypus Illiger 1803 (Coleoptera, Scarabaeidae, Dynastinae)" (PDF). 
  6. Henderickx, Han. "Insectenfotos.nl Neushoorn kever-Oryctes nasicornis" (en holandés). Consultado o 27 de xullo de 2014. 
  7. Lequet, André. "L'ORYCTES ou "RHINOCÉROS" (Oryctes nasicornis) !". Les Pages Entomologiques d'André Lequet (en francés). http://www.insectes-net.fr/index.htm. Consultado o 27 de xullo de 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]