Augardente de herbas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Un gotiño de augardente de herbas.

A augardente de herbas, é unha bebida de alta graduación (aínda que menor cá da augardente branca), típica de Galiza, e tamén Cantabria e León, que se obtén a partir da destilación do bagazo (residuo da uva despois de espremela e tirarlle o mosto) xunto con herbas aromáticas , obtendo un licor dun ton intenso amarelo averdado característico.

Ten denominación de orixe local amparada na Denominación Xeográfica Augardente de Galicia no que tamén aparece a augardente branca, o licor café e o licor de herbas[1]. Segundo a devandita denominación, o seu contido en azucres debe ser inferior a 100 g/L[2]. As herbas empregadas na súa elaboración adoitan ser menta, macela, herba luísa, romeu, ourego, tomiño, coandro, flor de laranxeira, fiúncho, regalicia, noz moscada e canela[2].

Orixe[editar | editar a fonte]

A destilación é unha práctica moi antiga, que xa empregaban os antigos exipcios, e que trouxeron a Galiza os árabes. Palabras coma alcohol (ou alcol), alambique (ou alquitara, a pota) son de orixe árabe. Crese que a destilación de bagazo entra en Galiza no século XVII a través das ordes relixiosas e o Camiño de Santiago[3].

A súa produción industrial actual está amparada pola denominación xeográfica protexida: Augardente de Galicia.

Consumo[editar | editar a fonte]

Acostúmase consumir en forma de copiña despois dun xantar, ou mesturado co café. Noutrora os campesiños galegos, portugueses e brasileiros adoitaban tomalo despois do almorzo, antes do traballo no campo ao amencer, e aínda existen persoas de avanzada idade que conservan este costume.

Actualmente é moi frecuente o seu consumo en restaurantes de toda España despois das comidas, xa que dispón de propiedades dixestivas.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]