An Alfaya

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
An Alfaya
An Alfaya.jpg
AlcumeAn Alfaya
Nacemento2 de marzo de 1964
 Vigo
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
Ocupaciónescritora
Coñecida porAreaquente
PremiosPremio de novela por entregas de La Voz de Galicia
editar datos en Wikidata ]

María de los Ángeles Alfaya Bernárdez, coñecida como An Alfaya, nada en Vigo o 2 de marzo de 1964, é unha escritora galega.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Realizou estudos de Maxisterio na Escola de Formación do Profesorado de Vigo e Criminoloxía na Universidade Complutense de Madrid. Ligada ao teatro, participou na fundación do Teatro Avento de Vigo.[1]

Traballou un tempo como dobradora ao galego da serie "Os Picapedra", onde poñía voz ao personaxe de Betty.[2]

Obra[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

Infantil-xuvenil[editar | editar a fonte]

  • O maquinista Antón (1993, Bruño).
  • O caderno azul (1996, Xerais).
  • ¡Sireno, Sireno! (1997, Xerais).
  • Bua, bua, requetebuá (1999).
  • A recortada (1999, Xerais).
  • O baúl de Wensel (2000, Galaxia).
  • Folerpas (2000, S.M.).
  • Down (2001, Edebé). Traducido ao castelán[4]|</ref> e ao catalán en 2001.[5]|</ref>
  • A estrela volarina da torre colarina (2001, Ir Indo).
  • Buguina namorada (2003).
  • O cero escuro (2003, Tambre).
  • A encontadora (2003, Xerais).
  • Unha xanela para Cecilia (2005, Edelvives). Traducido ao castelán en 2005.[6]|</ref>
  • A sombra descalza (2006, Xerais). Traducido ao castelán como La sombra descalza, publicado en 2006 por Bruño.[7]|</ref>
  • Zoa e Azor (2006, Tambre). Traducido ao castelán como Zoa y Azor, publicado en 2006 por Edelvives.
  • Illa Soidade (2007, Xerais).
  • A lenda da lúa de Montealto (2007, Sotelo Blanco).
  • Os seres con raíces na cara (2007, Galaxia).
  • Vacas na cidade? (2007, Galaxia).
  • A ánfora exipcia (2009, Tambre).
  • O aroma do liquidámbar (2012, Xerais).
  • O recendo das clementinas (2013, Tambre).
  • O fío vermello (2014, Xerais).
  • A cea das enaguas (2016, Tambre).
  • Soleando (2019). Galaxia, Col. Árbore. 88 páxs. ISBN 978-84-9151-388-9.
  • O grupo (2019). Xerais, Col. Fóra de Xogo. 120 páxs. ISBN 978-84-9121-541-7.[8] ePub: ISBN 978-84-9121-574-5.

Obras colectivas[editar | editar a fonte]

  • E dixo o corvo... (1997, Xunta de Galicia).
  • Minirelatos (1999, Libraría Cartabón).
  • Historias para calquera lugar (2001, Xerais).
  • Postais do Camiño (2004, Galaxia).
  • Contos de chistes, portas e sorrisos (2004, Xunta de Galicia).
  • O son das buguinas (2007, Xerais).
  • Educación e Paz III. Literatura galega pola Paz (2008, Xerais).
  • Quéroche contar un conto (2010, Xerais).

Premios[editar | editar a fonte]

  • Accésit no Premio de Teatro Infantil Xeración Nós no 1989, por Bua, bua, requetebuá.
  • Premio de Teatro Infantil Xeración Nós no 1991, por O maquinista Antón.
  • Premio Merlín no 1997, por ¡Sireno, Sireno!.
  • Finalista do Premio de Novelas por Entregas La Voz de Galicia no 2003, por Matei un home.
  • Premio de novela curta Xulián Magariños no 2004, por Matei un home.
  • Premio Lazarillo de Literatura Xuvenil no 2005, por A sombra descalza.
  • Finalista do Premio Ala Delta no 2006, por Zoa e Azor.
  • Premio Xosé Neira Vilas no 2006, por A sombra descalza.
  • Premio Fundación Caixa Galicia de literatura xuvenil no 2007, por Illa Soidade.
  • Premio Merlín de Literatura xuvenil, 2007 (Edicións Xerais de Galicia), por Illa Soidade.[9]
  • Premio White Ravens no 2007, por A sombra descalza.
  • Lista de Honra do IBBY no 2008, por A sombra descalza.
  • Premio Frei Martín Sarmiento, por Zoa e Azor.
  • Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey no 2008, por Areaquente.
  • Premio Arcebispo Xoán de San Clemente no 2010, por Areaquente.
  • Premio de novela por entregas de La Voz de Galicia no 2010, por Vía secundaria.
  • Premio Frei Martín Sarmiento ao mellor libro de 3º e 4º de ESO en 2017, por A cea das enaguas.
  • Premio de novela curta Xosé Neira Vilas 2017, por O home de negro[10][11]
  • XII Premio Raíña Lupa de Literatura Infantil e Xuvenil 2018, por O grupo.[12]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "An Alfaya". aelg.gal. novembro 2015. Consultado o 21-2-2020. 
  2. Villar Villaverde, Manuel (8-2-2010). "An Alfaya: “Coa lingua galega avanzamos como tartarugas constantes”". galiciahoxe.com. Consultado o 21-2-2020. 
  3. Nicolás, Ramón (2-10-2015). "Unha ollada á condición humana". lavozdegalicia.es (en castelán). Consultado o 21-2-2020. 
  4. "Down". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2019-10-22. 
  5. "Down". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2019-10-22. 
  6. "Una ventana para Cecilia". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2019-10-22. 
  7. "La sombra descalza". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2019-10-22. 
  8. "Ficha do libro. Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2019-09-04. 
  9. "Rexina Vega, Carlos López Gómez e An Alfaya gañan os Premios Xerais". laopinioncoruna.es. 10-6-2007. Consultado o 21-2-2020. 
  10. "AN ALFAYA SE HACE CON EL PREMIO XOSÉ NEIRA VILAS DE NOVELA CORTA CON LA OBRA O HOME DE NEGRO". cultura.gal. 2-10-2017. Consultado o 21-2-2020. 
  11. Bao, Pepe (30-10-2017). "An Alfaya consigue el premio Xosé Neira Vilas de novela corta". elcorreogallego.es. Consultado o 21-2-2020. 
  12. "La escritora viguesa An Alfaya gana el XII Premio Raiña Lupa de la Diputación de A Coruña". galiciapress.es (en castelán). 24-10-2018. Consultado o 21-2-2020. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]