Ali ibn Abi Talib

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ali ibn Abi Talib

Ali ibn Abi Talib (علي ابن أبي طالب, ʿAlī ibn Abī Ṭālib), coñecido simplemente como Alí, nado na Meca contra o ano 600 e finado en Kufa no 661, era primo e xenro de Mahoma, profeta do Islam, como esposo da súa filla Fátima (Fatima bint Muhammad), con quen casou no ano 622. Quarto califa do Islam e o primeiro Imán , segundo o Xiísmo.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Consonte os xiítas debería ter sido o sucesor de Mahoma, mais foi precedido por tres califas: Abu Bakr (632-634), Umar ibn al-Khattab (634-644) e máis Uthman ibn Affan (644-656).

O pai de Ali, Abu Talib, era un importante membro da poderosa tribo dos Banu Quraysh, aínda que un tanto vinda a menos economicamente, e tío paterno de Mahoma. Este último, que quedou orfo aínda noviño, foi acollido sendo un neno na casa de Abu Talib. Cando Alí tiña seis anos abandonou a casa paterna e púxose sob protección de Mahoma, con quen se foi a vivir.