Alejandro Mon y Menéndez
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 26 de febreiro de 1801 Oviedo, España |
| Morte | 1 de novembro de 1882 Oviedo, España |
| 17 de xaneiro de 1878 – 1 de novembro de 1882 | |
| 23 de febreiro de 1876 – 8 de maio de 1877 ← Luis Pidal y Mon (pt) Circunscrición electoral: Oviedo (en) | |
| 17 de xullo de 1866 – 14 de outubro de 1868 ← Salvador Bermúdez de Castro y Díez – Salustiano Olózaga → | |
| 25 de outubro de 1864 – 12 de xullo de 1865 ← Francisco Javier de Istúriz – Salvador Bermúdez de Castro y Díez → | |
| 1 de marzo de 1864 – 16 de setembro de 1864 ← Lorenzo Arrazola – Ramón María Narváez → | |
| 4 de marzo de 1863 – 3 de decembro de 1866 Circunscrición electoral: Oviedo (en) | |
| 19 de febreiro de 1862 – 31 de outubro de 1862 ← Francisco Martínez de la Rosa – Diego López Ballesteros → | |
| 19 de xullo de 1858 – 8 de xullo de 1862 ← Duque de Rivas – José Gutiérrez de la Concha → | |
| 15 de xaneiro de 1858 – 18 de febreiro de 1862 Circunscrición electoral: Oviedo (en) | |
Representa: 36 16 de novembro de 1857 – 1 de novembro de 1882 ← sen valor – Francisco Romero Robledo → | |
| 25 de outubro de 1857 – 14 de xaneiro de 1858 ← Victorio Fernández Lascoiti – José Sánchez Ocaña López de Hontiveros → | |
| 14 de decembro de 1856 – 15 de outubro de 1857 ← Antonio Cánovas del Castillo – Vicente González Arnao → | |
| 4 de xuño de 1851 – 10 de decembro de 1853 Circunscrición electoral: Oviedo (en) | |
| 7 de novembro de 1850 – 7 de abril de 1851 Circunscrición electoral: Cádiz | |
| 1 de agosto de 1848 – 19 de agosto de 1849 ← Francisco de Paula Orlando – Juan Bravo Murillo → | |
| 16 de novembro de 1847 – 26 de marzo de 1848 ← Francisco Castro y Orozco – Manuel Seijas Lozano (pt) | |
| 21 de xaneiro de 1847 – 4 de agosto de 1850 Circunscrición electoral: Circunscrición electoral de Madrid | |
| 12 de abril de 1846 – 28 de xaneiro de 1847 ← Manuel María Sierra y Moya (en) | |
| 3 de maio de 1844 – 12 de febreiro de 1846 ← Juan José García Carrasco y Gómez Benítez (en) | |
| 4 de novembro de 1843 – 20 de xaneiro de 1847 Circunscrición electoral: Oviedo (en) | |
| 8 de marzo de 1840 – 11 de outubro de 1840 Circunscrición electoral: Oviedo (en) | |
Representa: arquitectura 11 de xullo de 1838 – 2 de marzo de 1874 | |
| 16 de decembro de 1837 – 6 de setembro de 1838 ← Antonio María Seixas Bieyra – José María Quiñones de León Vigil → | |
| 8 de xullo de 1837 – 1 de xuño de 1839 | |
| Datos persoais | |
| Educación | Universidade de Oviedo |
| Actividade | |
| Lugar de traballo | Madrid |
| Ocupación | diplomático, político, xurista |
| Partido político | Partido Moderado |
| Membro de | |
| Premios | |
| Descrito pola fonte | Ensayo de un catálogo de periodistas españoles del siglo XIX (1903-1904), (sec:Mon (Alejandro), p.282-283) |
Alejandro Mon y Menéndez, nado en Oviedo o 26 de febreiro de 1801[1] e finado na mesma cidade o 1 de novembro de 1882, foi un político e xurista español, ministro de Facenda en varios períodos, presidente do Congreso dos Deputados en 1862 e presidente do Consello de Ministros de España en 1864.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Cursou os estudos de Dereito na Universidade de Oviedo. Inquedo pola actividade política, foi Vicepresidente das Cortes Xerais e durante a Rexencia de María Cristina foi nomeado Ministro de Facenda dende 1837 até 1838 e de novo con Narváez entre 1844 e 1846 durante o cal soporta a grave crise económica da Facenda Pública como consecuencia da Primeira Guerra Carlista. Por un breve lapso de tempo deixa o Ministerio, até que volve a ser nomeado por Francisco Javier de Istúriz até o 1847 derante a Década Moderada do reinado de Isabel II. En 1849 e 1857 volve a ser Ministro de Facenda por curtos períodos de tempo.
Despois de ser embaixador de España en Roma e París rexeitará as ofertas para volver á vida política activa até que o 1 de marzo de 1864 é nomeado Presidente do Consello de Ministros substituíndo a Lorenzo Arrazola no período de crise da Unión Liberal e que soamente duraría seis meses até o 16 de setembro de 1864,[2] aínda que para a súa fama quedou a incorporación por primeira vez dunha das figuras máis influentes na vida política española tras a restauración borbónica como foi Antonio Cánovas del Castillo.
Despois da revolución de 1868 separouse da vida política de maneira definitiva, aínda que foi nomeado Senador vitalicio en 1876.
O gran reformador do XIX
[editar | editar a fonte]O seu papel no ministerio de Facenda é lembrado como o máis relevante de todo o século XIX español pois coa chamada Reforma Mon-Santillán (por Ramón Santillán) colocou a España entre os países de referencia nesa materia por mor da simplificación e modernización que levou a cabo no sistema tributario. Tamén é moi celebrado por promover a modernización da economía española pola súa aposta polos camiños de ferro e as industrais transformadoras.
Porén, hai autores, para os que o seu papel reformador supera o campo facendístico para ser o reformador das políticas económicas: a fiscal (1845), a monetaria e bancaria (1849) e a comercial co arancel de 1849.[3]
| Reinado de Isabel II de España | ||
|---|---|---|
Segue a: Lorenzo Arrazola |
Alejandro Mon y Menéndez | Precede a: Ramón María Narváez |
| Presidente do Goberno de España | ||
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Alejandro Mon y Menéndez |
| A Galipedia ten un portal sobre: Asturias |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Comín, Francisco; Martín Aceña, Pablo; Vallejo Pousada, Rafael (2006). "Alejandro Mon, un reformador económico". La Hacienda por sus ministros: la etapa liberal de 1845 a 1899. Zaragoza: Prensas universitarias de Zaragoza. pp. 57–85. ISBN 84-7733-779-9.
- Urquijo y Goitia, José Ramón (2008). Gobiernos y ministros españoles en la Edad Contemporánea (2ª ed.). Madrid: CSIC. ISBN 978-84-00-08737-1.
