Lorenzo Arrazola

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Lorenzo Arrazola
Lorenzo Arrazola y García.jpg
Nacemento10 de agosto de 1797
 Checa
Falecemento23 de febreiro de 1873
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Valladolid
Ocupaciónmaxistrado, diplomático, político, avogado, catedrático de universidade, xuíz e Ministro
PremiosCabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro
editar datos en Wikidata ]

Lorenzo Arrazola García, nado en Checa (provincia de Guadalajara) o 10 de agosto de 1797, e finado en Madrid o 23 de febreiro de 1873[1], foi un político, avogado, xuíz e catedrático español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

De orixe humilde, cursou estudos de latín, francés, retórica e xeografía grazas á axuda dun tío seu, corrixidor da vila de Benavente. Seguiu os seus estudos de Filosofía e Teoloxía no Seminario de Valderas[2]. A continuación loitou na guerra da independencia, en terras de Galicia. Tras rematar a guerra pasou a estudar Xurisprudencia na Universidade de Valladolid, na que se doutorou e obtivo unha cátedra, chegando a ser o seu reitor.

Presentouse as eleccións de 1835, con 38 anos, sendo elixido procurador e en 1837 foi tamén designado deputado a Cortes por Valladolid, deixando a un lado a avogacía e a ensinanza na universidade. Os seus principios ideolóxicos asentáronse, dende o primeiro momento no Partido Moderado.

Foi ministro de Estado e despois Presidente do Consello de Ministros, sendo retirado deste cargo poucos días despois de chegar ao posto. Tamén foi xuíz privativo da Canle de Castela (1835) e presidiu o Supremo Tribunal de Graza e Xustiza[3]. Desde o 23 de decembro de 1848 foi senador vitalicio[4], ata 1868[5]. En 1872 presentouse ao Senado pola provincia de Burgos, acadando a acta o 4 de maio deste ano[6].

Publicou a Enciclopedia Española de Derecho y Administración.

Reinado de Isabel II de España

Segue a:
Manuel Pando Fernández de Pineda
Lorenzo Arrazola
Precede a:
Alejandro Mon y Pidal
Presidente do Goberno de España

Notas[editar | editar a fonte]

Outras referencias[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]