Adriano Celentano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Adriano Celentano
Adriano Celentano crop.jpg
Nome completoAdriano Celentano
Nacemento6 de xaneiro de 1938
OrixeMilán Italia
CónxuxeClaudia Mori
FillosRosalinda Celentano, Rosita Celentano e Giacomo Celentano
OcupaciónCantante, compositor, actor, director de cine, produtor de televisión
XéneroPop-Rock
Instrumento(s)Voz, guitarra
Relacionado conI Ribelli, Mina Mazzini
Tempo en activo1957 - presente
Na rede
Web oficial
editar datos en Wikidata ]

Adriano Celentano, nado en Milán o 6 de xaneiro de 1938, é un cantante, actor e cineasta italiano. Grazas á súa traxectoria de cincuenta anos e os seus grandes éxitos está considerado un dos piares da música italiana. O Seu carácter fixo que Celentano se convertese nun personaxe símbolo e icona da sociedade do seu país despois da Segunda Guerra Mundial.

Traxctoria[editar | editar a fonte]

Adriano Celentano naceu en Milán no número 14 da Via Gluck, sobre a cal en 1966 escribiu a canción "Il ragazzo della via Gluck". Os seus pais eran de Foggia (Apulia), e foran ao norte na procura de traballo.[1] Celentano iniciouse no mundo do espectáculo como imitador e cómico nos cabarets da súa cidade natal. O seu debut oficial como cantante tivo lugar en 1957 no Primeiro Festival do Rock And Roll celebrado n palacio de xeo de Milán. Estaba fortemente influenciado polo seu ídolo Elvis Presley así como pola revolución do rock da década de 1950. Coñeceu tamén o baile de moda do Hula hoop. Desde entón comezou a interpretar cancións inspiradas en xéneros tan diversos como a música soul, o tango, os valses etc.

En 1965 empezou a dedicarse tamén ao cine, como director e como actor. Foi creador dun xénero cómico, co seu andar característico e as súas expresións faciais. En boa parte as súas películas foron un éxito comercial. A crítica sinala Serafino (Pietro Germi, 1968) como o seu mellor traballo como actor. Celentano interpretou o papel dun mozo de Nápoles, que cada vez que o chamaban polo seu nome, respondía sempre cantando as estrofas de "Mamma", unha vella cantiga da súa vila natal.

Como director de cine traballou con frecuencia con Ornella Muti, Eleonora Giorgi e a súa esposa, Claudia Mori, con quen tivo tres fillos: Rosita, Giacomo e Rosalinda Celentano, que acadou sona co seu papel como o Demo no filme The Passion of the Christ de Mel Gibson (2004).

Como cantante, publicou corenta álbums: vinte e nove de estudio, tres en directo e oito compilatorios. Entre as súas cancións máis coñecidas están "La coppia piu' bella del mondo" (1967, disco de ouro)[2], "Azzurro" (1968, con letra de Paolo Conte) e "Prisencolinensinainciusol" (1972). A comezos da década de 1970 acadou o éxito con cancións como "Viola" (anos máis tarde interpretouna en formato dúo canda a Ivano Fossati), "Sotto le lenzuola" (a última canción coa que participou no Festival de San Remo, en 1971), e "Er più", escrita por Carlo Rustichelli e que figura na banda sonora da película do mesmo nome.

Filmografía[editar | editar a fonte]

Películas[editar | editar a fonte]

Ano Título Director Observacións
1959 I ragazzi del juke-box Lucio Fulci
Dai Johnny dai! (Go, Johnny, Go!) Paul Landres e Piero Vivarelli
Juke box - Urli d'amore Mauro Morassi
1960 Urlatori alla sbarra Lucio Fulci
La dolce vita Federico Fellini Cameo
Sanremo - La grande sfida Piero Vivarelli
1961 Balliamo insieme il twist (Hey, Let's Twist) Greg Garrison
1961 Io bacio... tu baci Piero Vivarelli
1963 Il monaco di Monza Sergio Corbucci
1963 Uno strano tipo Lucio Fulci
1964 I malamondo Paolo Cavara
1964 Per un pugno di canzoni José Luis Merino
1968 La più bella coppia del mondo Camillo Mastrocinque
1971 Er più - Storia d'amore e di coltello Sergio Corbucci
1972 Bianco, rosso e... Alberto Lattuada
1973 Le cinque giornate Dario Argento
L'emigrante Pasquale Festa Campanile
Rugantino Pasquale Festa Campanile
1975 Aria, secondo episodio di Di che segno sei? Sergio Corbucci
1976 Bluff - Storia di truffe e di imbroglioni Sergio Corbucci
Culastrisce nobile veneziano Flavio Mogherini
1977 L'altra metà del cielo Franco Rossi
Ecco noi per esempio... Sergio Corbucci
1978 Zio Adolfo in arte Führer Castellano e Pipolo
1979 Mani di velluto Castellano e Pipolo
Venerdì Castellano e Pipolo Episodio terceiro de Sabato, domenica e venerdì
1980 Il bisbetico domato Castellano e Pipolo
La locandiera Paolo Cavara
Qua la mano Pasquale Festa Campanile (episodio Il prete ballerino)
1981 Asso Castellano e Pipolo
Innamorato pazzo Castellano e Pipolo
1982 Bingo Bongo Pasquale Festa Campanile
Grand Hotel Excelsior Castellano e Pipolo
1983 Segni particolari: bellissimo Castellano e Pipolo
Sing Sing Sergio Corbucci
1985 Lui è peggio di me Enrico Oldoini
1986 Il burbero Castellano e Pipolo
1992 Jackpot Mario Orfini

Como director[editar | editar a fonte]

Ano Película Director Observacións
1964 Super Rapina a Milano Adriano Celentano xunto con Piero Vivarelli
1975 Yuppi Du Adriano Celentano
1978 Geppo il folle Adriano Celentano
1985 Joan Lui - Ma un giorno nel paese arrivo io di lunedì Adriano Celentano

Programas de televisión[editar | editar a fonte]

Discografía[editar | editar a fonte]

Álbums de estudio[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "BIOGRAFIE: Adriano Celentano". Consultado o 19 de maio de 2009.  (en alemán).
  2. Murrells, Joseph (1978): The Book of Golden Discs. Londres, Barrie and Jenkins Ltd. Páx. 217. ISBN 978-0-214-20512-6 (en inglés).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]