Acisclo Manzano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Acisclo Manzano
Nacemento1940
 Ourense
NacionalidadeEspaña
Educado enEscola de Arte e Superior de Deseño Mestre Mateo (EASD)
Ocupaciónescultor
PremiosPremio Otero Pedrayo
editar datos en Wikidata ]

Acisclo Rogelio Manzano Freire, nado en Ourense en 1940, é un escultor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou na Escola de Formación Profesional Acelerada e na Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela. Traballou nun curto período no obradoiro de Francisco Asorey. Integrouse no grupo "O volter" con Xaime Quessada e Xosé Luís de Dios e no grupo "Sete artistas galegos", con Manuel Buciños, Arturo Baltar, Virxilio Fernández Cañedo e Xavier Pousa Carrera.

Foi medalla nacional de Arte Xuvenil e realizou exposicións individuais en España e fóra dela. No ano 2008[1] é nomeado académico numerario da Real Academia Galega de Belas Artes na sección de escultura.

Obra[editar | editar a fonte]

Empezou cun expresionismo de extraordinaria forza. Máis tarde foi cara a formas recluídas, vagamente figurativas. A etapa ibicenca está directamente inspirada nos restos fidianos do Partenón.

Ten ilustrado distintas obras dos escritores Luís González Tosar e Miguel Mosquera Paans.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Publicacións[editar | editar a fonte]

Archivos de la memoria y el mar[2][3], Ourense, 2008.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Acisclo Manzano entra en la Academia de Belas Artes con el recuerdo de Quessada, La Voz de Galicia, 27/01/2008 (en castelán).
  2. Miguel., Mosquera Paans, ([2008]). Archivos de la memoria y el mar. Ourense: Armonía Universal. ISBN 9788493544942, 8493544949 |isbn= incorrecto: invalid character (Axuda). OCLC 433898666. 
  3. Región, La. "La poesía de Miguel Mosquera y la plástica de Acisclo Manzano, juntas en un poemario". La Región (en castelán). Consultado o 2018-12-10. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]