Abrótano femia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Abrótano femia
Mato de herba da loba
Mato de herba da loba
Clasificación científica
Superreino: Eukaryota
Reino: Plantae
Subreino: Tracheobionta
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Subclase: Asteridae
Orde: Asterales
Familia: Asteraceae
Subfamilia: Asteroideae
Tribo: Anthemideae
Subtribo: Santolininae
Xénero: Santolina
Especie: Santolina chamaecyparissus
L.

O abrótano femia, herba da loba ou santolina [1] (Santolina chamaecyparissus) é unha especie de planta herbácea ou gamallo, pertencente á familia das Asteráceas, de talo erecto e magro, moi ramificado, follas estreitas e lineares de cor verde agrisada e flores amarelas en capítulos, moi aromáticas, da que se utilizan principalmente as flores en infusión[2]. Ademais das propiedades medicinais, cultívase en Galiza coma ornamental.

Vista da planta
Detalle da flor
Vista da planta

Descrición[editar | editar a fonte]

Posúe numerosos talos delgados sobre o que medran follas de cor verde cinsenta, estreitas, lineais, divididas, carnosas e recendentes. Botan un intenso cheiro aromático que lembra ao da macela, aínda que un chisco desagradábel. No alto agroman unhas testiñas hemisféricas con flores tubulosas de cor amarela. A súa altura pode oscilar entre os 20 e 70 cm. O seu froito é cuadrangular.

Hábitat[editar | editar a fonte]

Planta de clima mediterráneo, orixinaria do sur de Europa, atopándose tamén no norte de África e en América do Norte. Medra en outeiros e ladeiras arxilosas ou pedrentas. En Galiza non é común atopala brava, agás nas zonas de clima de influencia mediterránea.

Propiedades[editar | editar a fonte]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Santolina chamaecyparissus foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 842. 1753.[4]

Etimoloxía

Santolina: nome xenérico que deriva do latín sanctus = "sagrado" e linum = "liño", baseada nun antigo nome dunha especie deste xénero.[5]

chamaecyparissus: nome xenérico en latín derivado do grego χαμαικυπάρισσος ("alcipreste do chan"), e xa usado na antiga Roma para nomear a especie.[6] Este nome designa tamén ao Chamaecyparis, un xénero de Cupressaceae.

Sinonimia
  • Santolina chamaecyparissus subsp. chamaecyparissus
  • Santolina chamaecyparissus subsp. insularis (Gennari ex Fiori) Yeo
  • Santolina chamaecyparissus subsp. pecten Rouy
  • Santolina chamaecyparissus subsp. squarrosa (DC.) Nyman
  • Santolina chamaecyparissus subsp. tomentosa (Pers.) Arcang.
  • Santolina chamaecyparissus var. insularis Gennari ex Fiori
  • Santolina pectinata Benth., non Lag.
  • Santolina pinnata Viv[7].
  • Abrotanum foemina Garsault
  • Santolina marchii Arrigoni[8]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Nomes vulgares galegos en Diccionario das ciencias da natureza e da saúde (A-C). A Coruña, Deputación da Coruña, 2000 e Vocabulario de ciencias naturais, Santiago de Compostela, Xunta, 1991
  2. Definición en Dicionario de alimentación e restauración VV. AA. (2012) Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
  3. Dr. Berdonces I Serra (1998). "Santolina chamaecyparissus". Gran Enciclopedia de las Plantas Medicinales (1ª ed.). Tikal ediciones. pp. 43–44. ISBN 84-305-8496-X. 
  4. "Abrótano femia". Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultado o 7 de novembro de 2013. 
  5. En Nombres Botánicos
  6. Plinio el Viejo, Historia naturalis 24, 136.
  7. Sinónimos en Real Jardín Botánico
  8. Santolina chamaecyparissus en PlantList