Saltar ao contido

Óxido nitroso

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Óxido nitroso
N₂O Editar o valor en Wikidata
Modelo molecular
Estrutura química
 Instancia de
 Subclase de
 Parte de
 Composto por
osíxeno (O) Editar o valor en Wikidata
 Causa de
 Uso
 SMILES canónico
N#[N+][O-] Editar o valor en Wikidata
Características
 Risco asociado
Cifras e dimensións
 Masa
   44.001 Editar o valor en Wikidata
 Densidade absoluta
1,967 g/l 0 ℃ gas
1,98 g/l Editar o valor en Wikidata
 Solubilidade
   0,1 g/100 g Editar o valor en Wikidata
 Punto de fusión
−132 °F
−90,8 ℃ Editar o valor en Wikidata
 Punto de ebullición
−127 °F 760 Torr
−88,48 ℃ 101,325 kPa Editar o valor en Wikidata
 Entropía molar estándar
   219,9 J/(mol K) Editar o valor en Wikidata
 Presión de vapor
   51,3 atm 68 °F Editar o valor en Wikidata
 Velocidade do son
   263 m/s 0 ℃ gas Editar o valor en Wikidata
 Límite de exposición media ponderada
   46 mg/m³ Editar o valor en Wikidata
Códigos e identificadores
Freebase/m/09bml Editar o valor en Wikidata
MeSHD009609 Editar o valor en Wikidata
OpenAlexC2777573673 Editar o valor en Wikidata
CAS10024-97-2 Editar o valor en Wikidata
ATCN01AX13 Editar o valor en Wikidata
PubChem948 Editar o valor en Wikidata
ChemSpider923 Editar o valor en Wikidata
UNIIK50XQU1029 Editar o valor en Wikidata
ChEBI17045 Editar o valor en Wikidata
ChEMBLCHEMBL1234579 Editar o valor en Wikidata
Beilstein8137358 Editar o valor en Wikidata
InChlModelo3D Editar o valor en Wikidata
RTECSQX1350000 Editar o valor en Wikidata
KEGGD00102 Editar o valor en Wikidata
Gmelin2153410 Editar o valor en Wikidata
CE233-032-0 Editar o valor en Wikidata
DrugbankDB06690 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Wikidata C:Commons

O óxido de dinitróxeno, óxido de nitróxeno (I) ou óxido nitroso (N2O) é un gas incoloro cun cheiro doce e lixeiramente tóxico. Provoca alucinacións e un estado eufórico. Por iso foi utilizado como droga nalgúns casos.

Datos adicionais

  • Presión de vapor: 5080 kPa a 20 °C
  • Solubilidade en auga: 1,305 l/l auga a 0 °C; 0,596 l/l auga a 25 °C
  • Concentración máxima permitida en lugares de traballo: 100 ppm

O óxido de dinitróxeno (N2O) xérase convenientemente pola termólise controlada do nitrato de amonio ou por reacción de amoníaco con ácido nítrico:

NH4NO3 -> 2 H2O + N2O

Hai que controlar ben as condicións desta reacción porque existe o perigo de explosión. O óxido de dinitróxeno fórmase tamén en condicións anaeróbicas a partir de fertilizantes minerais no solo. É un importante gas de efecto invernadoiro cunha permanencia media de 100 anos na atmosfera. Actualmente atribúeselle o 5 % do efecto invernadoiro artificial a este gas. Ademais ataca a capa de ozono, reducindo o ozono a osíxeno molecular e liberando dúas moléculas de monóxido de nitróxeno.

Estrutura do óxido nitroso

Aplicacións

[editar | editar a fonte]

O químico Humphry Davy descubriu as propiedades narcóticas deste gas no ano 1799 en experimentos co seu propio corpo. O primeiro dentista que aplicou o gas como sedativo nunha extracción dental foi Horace Wells en Hartford (Connecticut) en 1844 tras observar a actividade fisiolóxica nunha atracción de feira.

Aínda hoxe se utiliza este gas mesturado co 30 % de osíxeno como narcótico, mellorando a súa eficacia con outras substancias.

Na industria alimenticia utilízase para facer os alimentos máis espumosos(natas, iogures etc.).

Na técnica aproveitase o poder oxidante do gas para utilizalo no canto de aire nas combustións dos motores convencionais ou nalgúns foguetes, na segunda guerra mundial usouse o óxido nitroso nalgúns avións. Así aumentase a potencia dos motores. Nos foguetes aproveitase o feito de que é un gas facilmente licuable que elimina a necesidade de traballar con tecnoloxías crioxénicas complicadas e custosas. Aínda así, un uso prolongado do óxido nitroso pode acabar danando motor e acurtando a súa vida útil.

En España, levar un kit de óxido nitroso no coche é legal mentres non se utilice, aínda que é difícil saber se foi usado.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]