Sección cónica
Denomínase sección cónica, ou simplemente cónica, á intersección dun cono circular recto cun plano que non pasa polo seu vértice. Clasifícanse en tres tipos: elipse, parábola e hipérbola.
Índice |
Etimoloxía [editar]
A primeira definición coñecida de sección cónica é da Antiga Grecia, polo ano -350 (no Menæchmus) onde as definiron como seccións «dun cono circular recto».[1] Os nomes de hipérbola, parábola e elipse débenselle a Apolonio de Perge. Actualmente, as seccións cónicas poden definirse de varias maneiras; segundo as diversas ramas das matemáticas, temos a xeometría analítica, a xeometría proxectiva, etc.
Tipos [editar]
En función da relación existente entre o ángulo de conicidade (α, ángulo da xeratriz coa base) e a inclinación do plano respecto do eixo do cono (β), poden obterse diferentes seccións cónicas, a saber:
- β < α : Hipérbola (laranxa)
- β = α : Parábola (azulado)
- β > α : Elipse (verde)
- β = 90º: Circunferencia (un caso particular de elipse) (vermello)
Se o plano pasa polo vértice do cono, pódese ver que:
- Cando β > α a intersección é un único punto (o vértice).
- Cando β = α a intersección é unha recta xeratriz do cono (o plano será tanxente ao cono).
- Cando β < α a intersección virá dada por dúas rectas que se cortan no vértice.
- Cando β = 90º O ángulo formado polas rectas irá aumentando a medida β disminuye, hasta alcanzar el máximo (α) cuando el plano contenga al eje del cono (β = 0).
Expresión alxébrica [editar]
En coordenadas cartesianas, as cónicas exprésanse en forma alxébrica mediante ecuacións cuadráticas de dúas variables (x,y) da forma:
na que, en función dos valores dos parámetros, terase:
- h² > ab: hipérbola.
- h² = ab: parábola.
- h² < ab: elipse.
- a = b e h = 0: circunferencia .
Características [editar]
A elipse é o lugar xeométrico dos puntos do plano tales que a suma das distancias a dous puntos fixos chamados focos é constante.
Ademais dos focos F e F´, nunha elipse destacan os seguintes elementos:
- Centro, O
- Eixe maior, AA´
- Eixe menor, BB´
- Distancia focal, OF
A elipse con centro (0, 0) ten a seguinte expresión alxébrica: 
A hipérbola é o lugar xeométrico dos puntos do plano cunha diferencia de distancias a dous puntos fixos, chamados focos, constante e menor que a distancia entre os focos.
Ten dúas asíntotas (rectas cuxas distancias á curva tenden a cero cando a curva se achega ao infinito). As hipérbolas con asíntotas perpendiculares denomínanse hipérbolas equiláteras.
Ademais dos focos e das asíntotas, na hipérbola destacan os seguintes elementos:
- Centro, O
- Vértices, A e A
- Distancia entre os vértices
- Distancia entre os focos
A ecuación dunha hipérbola con centro (0, 0), é: 
A parábola é o lugar xeométrico dos puntos do plano que equidistan dun punto fixo chamado foco, e dunha recta chamada directriz.
Ademais do foco, F, e da directriz, d, nunha parábola destacan os seguintes elementos:
- Eixe, e
- Vértice, V
- Distancia entre o foco e a directriz
Unha parábola, co vértice na orixe e o seu eixe coincidente coas ordenadas, ten a seguinte ecuación: 
Aplicacións [editar]
As curvas cónicas son importantes na astronomía: dous corpos masivos que interactúan segundo a lei de gravitación universal, as súas traxectorias describen seccións cónicas se o seu centro de masa se considera en repouso. Se están relativamente próximos describirán elipses, se están máis lonxe, describirán hipérbolas ou parábolas.
Tamén son importantes na aerodinámica e na súa aplicación industrial, xa que permiten ser repetidas por medios mecánicos con grande exactitude, logrando superficies, formas e curvas perfectas.
Notas [editar]
- ↑ Oswald Veblen, John Wesley Young, Proyective Geometry, vol I, Ginn & Co. Ed. (1910)
