Los Tamara
Na Galipedia, a wikipedia en galego.
| Los Tamara | |
|---|---|
{{{caption}}} |
|
| Información | |
| Data de nacemento | {{{datadenacemento}}} |
| Data de pasamento | {{{datadepasamento}}} |
| Orixe | Noia,  |
| Período de actividade | 1958 - 1976 |
| Xénero(s) | Pop |
| Selo(s) discográfico(s) | |
| Membros | Pucho Boedo voz Sito Sedes voz Enrique Paisal Rego teclados Antonio Vazquez saxo Prudencio Romo guitarra Alberte Romo guitarra Quique Alvarado baixo Antonio Cruz batería |
| Grupos | {{{grupos}}} |
| Antigos membros | |
| Web oficial | |
Los Tamara foron unha banda de pop formada en Noia que foi enormemente popular nos anos 60 e 70, facendo unha nova forma de música popular galega, incluindo novas influencias do Soul e o Rock, arranxos audaces e moitas letras en galego, incluindo poemas dos grandes escritores na nosa lingua.
Índice |
[editar] Traxectoria
A banda formouse en 1958 por Prudencio Romo, seu irmán Alberte, Manolo Paz, Xosé Sarmiento (guitarra e clarinete), Germán Olariaga (Violinista e cantante), e Enrique Paisal, aproveitando unhas vacacións de Semana Santa. En palabras de Prudencio:
| “ | "Los Tamara formáronse para poder saír de España e poder traballar no extranxeiro, xa que daquela o traballo en España era bastante limitado. Había que parar toda a cuaresma e non era posible que os músicos traballasen. Durante a cuaresma naqueles días non se tocaba máis que música relixiosa nas emisoras de radio e todo eso. Non había bailes, non había festas e entón os músicos quedaban sen traballo; para evitar esto, decidimos formar un grupo que pudiese tocar todo o ano e a solución era marcharse ao extranxeiro". | ” |
A historia do nome contárona nunha entrevista nos 60
| “ | "Era o momento en que se levaban moitos nomes americanos e nós estabamos en dúbida. Pero o alcalde de Noia Manolo Ons, díxonos: por que non buscades un nome galego para o voso conxunto?". | ” |
E de aí veu o nome, antiga denominación do Tambre, o río que pasa por Noia. O nome recordábao Prudencio Romo de cando cursaba estudios no Instituto de Noia (situado onde hoxe están os xulgados). Alí había un mapa antigo de Galicia. Nel aparecía o río Tambre, pero alí non poñía río Tambre, senón río Tamara. Prudencio preguntoulle a un dos seus profesores a que era debido e este explicoulle que antigamente se chamaba así porque atravesaba territorios dos antigos condes de Trastamara (ainda que a orixe do nome é anterior, o rio xa se chamaba asi en época romana).
Tras uns comezos locais e unha primeira actuación en televisión en 1958, comezaron unha xira que os levou por todo o Magreb: Tocaron no casino de Marrakech, no Negresco e tamén no Casino en Casablanca asi como en Tánxer en 1959 e en Orán en 1960. Esta xira tiveron que abandonala repentinamente en Arxelia, cando estoupou a Guerra da Independencia, de onde tiveron que saír nun avión da Cruz Vermella que ía a Marsella. As viaxes levaronnos até o Olympia de París onde actuaron durante dous meses en 1960, fazaña inédita nun grupo peninsular. En 1961 uníuselles o que sería o seu líder carismático: o cantante coruñés Pucho Boedo. Pucho entrou no grupo de casualidade no ano 1961. Estando en Francia, o cantante que tiñan ata entón, Germán, que tamén era de Noia (ao igual que Prudencio) enamorouse perdidamente e marchou coa rapaza para Córcega da noite para a mañá, abandonando o grupo. Entón Prudencio chamou ao seu amigo Pucho Boedo, que se atopaba en Madrid (en concreto no salón de té Casablanca), a ver se el podía axudalos. Foi entón cando Pucho se uníu ao grupo.
Grabaron o seu primeiro EP en 1962 no selo francés Bel-Air. No 64 cantaron por vez primeira en galego con "Galicia, terra nosa", iniciando un estilo popular enraizado na música e sobre todo na poesía galega que lles daría grandes éxitos nos setenta, xunto coas súas versións dos temas mais dispares, desde Aznavour e Zorba o grego até Otis Redding e incluso "Misirlou". O grupo desbandouse en 1976 e xa só se reunirá despois da morte de Pucho para gravar o disco homenaxe: Carta A Un Amigo con Sito Sedes na voz. A iniciativa do IGAEM volveron con esta formación en 2002 co CD Agora é Sempre.
[editar] Discos
[editar] Sinxelos
- El amor / Galicia terra nosa 7" ZAFIRO 64
- Tú me haces mal / Pecadora 7" ZAFIRO 65
- Venecia sin ti / Con el corazón 7" ZAFIRO 65
- Muñeca rota / La primera vez 7" ZAFIRO 65
- Zorba el griego / El mundo 7" ZAFIRO 65
- La otra madre / Misirlou 7" ZAFIRO 65
- La vida es así / A la buena de Dios 7" ZAFIRO 66
- Pastores cantaille a´o neno / Os anxeliños do ceo 7" ZAFIRO 67
- Estoy de Rodríguez / Perdona 7" ZAFIRO 67
- El hombre del tiempo / El afilador 7" ZAFIRO 68*Mi tierra gallega / Aves del prado 7" ZAFIRO 68
- Puerto de Compostela / Emigrado 7" ZAFIRO 69
- Bahía de Montego / Esa luna plateada 7" ZAFIRO 71
- As tres cousas / A sardiñada 7" Marbella 72
- Me gusta el flamenco / Los muchachos 7" MARFER 72
- Luna caprese / Volverá 7" MARFER 76
- De Santiago vengo / Toda una vida. 7" MARFER 77
[editar] EPs
- Esperanza (Bel Air, 1962)
- El Chipi-chipi (Bel Air, 1962)
- Twist, twist (Bel Air, 1962)
- Volver a ti (Bel Air, 1963)
- Todo ya pasó (Bel Air, 1963)
- Alla,Alla, Galicia terra nosa / El amor, Mashed potato time (Zafiro, 1964)
- La mamma, Chin-chin, Si yo tuviera un martillo, América (Zafiro, 1964)
- Y por tanto (Zafiro, 1964)
- Venecia sin ti (Zafiro, 1965)
- Tú me haces mal (Zafiro, 1965)
- Zorba el griego (Zafiro, 1965)
- Gracias, gracias (Zafiro, 1966)
- Yo escuché el mar (Zafiro, 1967)
[editar] LPs
- Na fermosa Galicia (Zafiro, 1970)
- Galicia terra verde (Marfer, 1974), con poemas de Rosalía,
- De Santiago vengo, al mundo voy (Marfer,1972)
- Canciones de Oro (Marfer 1974), con poemas de Curros Enríquez e Celso Emilio Ferreiro
- Homenaxe a Pucho Boedo. Galicia terra nosa (Ruada, 1980)
[editar] CDs
- Carta A Un Amigo (1990)
- 14 éxitos de d´oro (Doblón, 1991)
- Agora é Sempre (Igaem 2002)
- Todos sus EP’s 1962-1967 (Rama Lama, Recopilatorio publicado en 2004)
