Juscelino Kubitschek

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Juscelino Kubitschek
Juscelino.jpg
Juscelino Kubitschek de Oliveira
Presidente de Brasil
Período: 31 de xaneiro de 1956 - 31 de xaneiro de 1961
Antecesor: Nereu Ramos
Sucesor: Jânio Quadros
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 12 de setembro de 1902
Lugar: Diamantina, Minas Xerais, Brasil
Falecemento: 22 de agosto de 1976
Lugar: Resende, estado de Rio de Janeiro, Brasil
Organización: PSD
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: Sara Kubitschek
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): Foi tamén alcalde de Belo Horizonte e gobernador de Minas Xerais
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: médico e político
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Juscelino Kubitschek de Oliveira, nado en Diamantina o 12 de setembro de 1902 e morto en Resende o 22 de agosto de 1976, foi presidente do Brasil de 1956 ata 1961. O seu goberno estivo marcado pola inauguración de Brasilia, a actual capital do Brasil, o 21 de abril de 1960.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo do vendedor João César de Oliveira e da profesora de orixe checa Julia Kubitschek, formouse en medicina en 1927, fixo cursos complementarios en París e Berlín. Comezou a traballar como médico na policía de seu estado, onde coñeceu o futuro gobernador Benedito Valadares, que o iniciou na política en 1934 como xefe do seu gabinete. Despois foi deputado federal e alcalde (en portugués: prefeito) de Belo Horizonte. En 1950 co país redemocratizado, foi elixido gobernador de Minas Xerais. Finalmente, en 1956, foi elixido presidente do Brasil, tendo como vicepresidente a João Goulart.

O goberno como presidente[editar | editar a fonte]

Antes de comezar o goberno, ocorreu unha tentativa de rebelión militar en Jacareacanga, cidade do estado do Pará, que non tivo éxito. Juscelino controlou a rebelión, prendeu os seus lideres e despois os amnistiou, nunha tentativa de conciliación.

As tentativas de conciliación foron unha característica do seu goberno: evitar que se radicalizasen os descontentos e rebelións. Non legalizou o Partido Comunista (que estaba na clandestinidade dende 1948) pero tamén non perseguiu os seus lideres. Para conter os descontentos da Mariña e da Forza Aérea que reclamaban melloras nos seus equipamentos, adquiriu o primeiro navío porta avións brasileiro, o Minas Gerais. Non se enfrontou as oligarquías rurais brasileiras, pero como resposta ós reclamos da reforma agraria no Nordeste brasileiro, creou a Superintendencia do Desenvolvimento do Nordeste (SUDENE). Finalmente, para crear empregos no Brasil, incentivou a instalación de fábricas de automóbiles, como a SIMCA, a Volkswagen, a DKW, a Ford e outras.

A política de implantación de industrias e crecemento económico foi sintetizada nunha frase: facer 50 anos de desenvolvemento en 5 anos de goberno, ou 50 anos en 5. A construción de Brasilia formou parte do proceso de interiorizar o desenvolvemento: abríronse estradas, como a Belém-Brasilia, para ligar pontos do Brasil á nova capital, creando novas zonas de poboación, plantacións e comercio de produtos.

No fín do seu goberno, a alta inflación foi un dos motivos da elección do seu opositor, Janio Quadros.

Despois da presidencia[editar | editar a fonte]

Juscelino elixiuse senador polo estado de Goiás en 1962 e tiña o desexo de disputar novamente a presidencia. Pero co golpe militar de 1964 os seus dereitos políticos foron tirados polos militares, e Juscelino decidiu exilarse voluntariamente. Tentou articular no exterior a chamada fronte ampla de oposición ó golpe militar, pero non tivo éxito. En 1976 volveu ó Brasil, pero faleceu nun accidente de automóbil na Estrada Presidente Dutra (BR-116) próximo á cidade de Resende, no estado de Rio de Janeiro. Dos gobernantes do Brasil entre 1945 e 1964, apenas Juscelino e Eurico Gaspar Dutra lograron terminar os entón 5 anos de mandato presidencial. Juscelino é lembrado como un dos gobernantes mais democráticos da historia brasileira.

Presidente de Brasil

Segue a:
Nereu Ramos
Juscelino Kubitschek
Precede a:
Jânio Quadros
PSD

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]