Juan Bautista Topete y Carballo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Juan Bautista Topete y Carballo

Juan Bautista Topete y Carballo, nado en San Andrés de Tuxtla, Estado de Veracruz, México, en 1821 e finado en Madrid en 1885, foi un marino e político español.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

En 1838 ingresou na Armada. Distinguiuse pola súa actuación na Escuadra del Cantábrico durante a Primeira Guerra Carlista, e en América contra os piratas e tratantes de escravos. En 1860, participou na Guerra de África.

En 1865 foi destinado ao Pacífico, onde ao mando do contralmirante Castro Méndez Núñez participou nos bombardeos de Valparaíso (Chile) e o de El Callao (Perú), onde foi ferido gravemente. Tras a guerra foi ascendido a brigadier.

Máis tarde foi nomeado Capitán da Escuadra de Cádiz. En 1868 pronunciouse en contra de Isabel II e revelou a toda a súa flota, co que iniciou unha revolución que acabaría destronando á raíña.

Entre 1868 e 1869, ocupou o posto de Minstro da Marina e de Ultramar. En 1870, Joan Prim morreu tras sufrir un atentado, polo que Topete ocupou o cargo de Presidente do Consello de Ministros.

Durante o reinado de Amadeo I de Saboia, volveo a ocupar os cargos de Ministro da Marina e de Ultramar. Tras a proclama da I República foi encarcelado. Tras o golpe do xeneral Pavía en 1874, ocupou de novo o posto no ministerio da Marina.

Sexenio Revolucionario

Segue a:
Joan Prim i Prats
Juan Bautista Topete y Carballo
Precede a:
Francisco Serrano Domínguez
Presidente do Goberno de España