Carneiro (molusco)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Carneiro
Venus verrucosa.jpg
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Mollusca
Clase: Bivalvia
Subclase: Heterodonta
Infraclase: Euheterodonta
Orde: Veneroida
Superfamilia: Veneroidea
Familia: Veneridae
Xénero: 'Venus'
Especie: ''V. verrucosa''
Nome binomial
''Venus verrucosa''
Linnaeus, 1758

O carneiro (Venus verrucosa, Linnaeus 1758) é un molusco bivalvo coa cuncha practicamente circular e sucada de grosas liñas concéntricas. A talla mínima de captura e comercialización é de 55 mm.

Chamáselle tamén carneirolo e cascarneiro, así como ameixa vella ou burro. Ríos Panisse recolleu de distintas fontes escritas e en distintos portos galegos os nomes de carneiro e carneirolo para o berberecho [1] (e puntualmente para outros bivalvos); e o de carneiro aplicado a certas especies de peixes. En Panxón chámano reló.

Supón que a etimoloxía procede das arrugas de la concha semejantes a un vellón.

Descrición[editar | editar a fonte]

Posúe unha cuncha equivalva [2], grosa e centrada, de forma circular. Sobre a superficie márcase unha apretada serie de liñas ou costelas concéntricas, moi prominentes, que na marxe anterior aparecen discontinuas e formando como rugosidades, ás veces con pequenas espiñas [3].

A cor oscila entre a parda, grisalla ou amarelada, normalmente uniforme sen ser inhabituais as manchas de tons máis escuros. O interior da cuncha é branco cunha mancha púrpura pálida ou marrón no punto de inserción do músculo adutor posterior.

Os sifóns son curtos e desiguais. O pé, grande e triangular.

Hábitat e distribución[editar | editar a fonte]

O carneiro esténdese polo Atlántico, desde as Illas Británicas ata Angola, e tamén abonda no mar Mediterráneo.

Vive en augas pouco profundas, que quedan ó descuberto ó baixa-la marea, sobre fondos pedregosos, aproveitando as zonas areosas ou de lama.

Pesca[editar | editar a fonte]

Captúrase mediante o marisqueo a pé, co sacho. Para localizalo aprovéitase o chorro de auga que bota como resposta ós golpes do sacho na area. Tamén se pesca en marisqueo a flote, co rastro.

Non goza de moito aprecio gastronómico, xa que a carne é dura de máis. Aprovéitase para elaboración de conservas.

No ano 2010, as cantidades de carneiro poxadas nas lonxas de Galicia foron, a modo de exemplo, de 16.281 kg na da Illa de Arousa, 10.203 kg na de Ribeira, 7.722 kg na de Cambados ou 2.924 kg na da Pobra.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lémbrese que o berberecho, ademais de ser máis pequeno, ten as costelas dispostas radialmente.
  2. Dúas valvas iguais.
  3. Por esas formacións recibe en castelán o nome de escupiña gravada.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Dirección Xeral de Formación Pesqueira: Guía do consumidor de peixe fresco. Xunta de Galicia 1999.

  • RAMONELL, Rosa: Guía dos mariscos de Galicia. Galaxia, Vigo 1985.
  • RÍOS PANISSE, M. Carmen: Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces). Anejo 7 (1977) de Verba.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Pesca de Galicia.com