Audoíno de Lombardía
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Audoíno é un rei longobardo do século VI; convértese en federado do Imperio Bizantino (c. 541), obtendo un fœdus do emperador Xustiniano quen lle outorga a Pannonia e a Norica así como subsidios. A partir de 551, debe enviar tropas a Italia ao servizo de Narsés contra os ostrogodos e en 552 non foron menos de 5 000 guerreiros longobardos os que participaron na derrota ostrogoda nas abas do Vesuvio. Morto sobre o 563, foi o pai do rei Alboíno.
[editar] Ver tamén
| Reino longobardo | ||
|---|---|---|
Segue a: Wacho |
Audoíno de Lombardía | Precede a: Alboíno |
