Agricultura ecolóxica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Plantación de patacas orgánicas
A preservación da biodiversidade é fundamental na agricultura ecolóxica
13-09-01-kochtreffen-wien-RalfR-02.jpg

A agricultura ecolóxica, tamén chamada[1] orgánica ou biolóxica, é unha forma de agricultura na cal non se empregan produtos químicos de síntese (funxicidas químicos de síntese, fertilizantes químicos de síntese, herbicidas, conservantes e aditivos artificiais) nin tampouco organismos modificados xeneticamente (GMOs). A agricultura ecolóxica respecta o medio ambiente e o ser humano, e intenta lograr un desenvolvemento sustentable.

En España hai un Consello Regulador de Agricultura Ecolóxica para cada comunidade autónoma, e o da Galiza chámase CRAEGA.

Fertilización[editar | editar a fonte]

A fertilización das terras cultivadas ecoloxicamente é un dos piares desta forma de cultivo. É moi práctico que o fertilizante sexa de produción propia, e un dos máis utilizados é a compostaxe. Na agricultura ecolóxica non se pretende nutrir directamente a planta, senón estimular o conxunto, isto é, o solo e a planta, mantendo ou mellorando a fertilidade do solo «favorecendo o complexo arxilo-húmico e o desenvolvemento dos microorganismos do solo».

A materia orgánica é a base da fertilización, aínda que tamén se poden utilizar como os fertilizantes en verde que consiste en cultivar e enterrar unha planta, para que se descompoña e mellore a terra, especialmente utilizando leguminosas; estas enriquecen o solo especialmente en nitróxeno grazas ás bacterias que viven nas suas raíces e que fixan o nitróxeno atmosférico.

Contrariamente ao que se cre, manter cobertura vexetal axuda a conservalo e mellora o aproveitamento da agua e os nutrientes. Empreganse cubertas vexetais vivas, acolchado, etc.

Os fertilizantes minerais que se poden utilizar son os procedentes de fontes naturais e extraídos por medio de procesos físicos.

Asociación de cultivos[editar | editar a fonte]

Exemplo de asociación benéfica: a caléndula protexe os tomates dos ataques parasitarios.

A asociación de cultivos consiste en cultivar no mesmo eito varias especies distintas, de forma que se obteña unha sinerxía entre elas. Esta práctica, moi estendida no cultivo ecolóxico, pode ofrecer diversos tipos de melloras: podemos pór dúas especies que se complementan no seu sistema radicular (por exemplo, un é profundo -como o melón- e outro é superficial -como a leituga-), ou ben unha planta defende a outra co seu aroma (como exemplo temos a cebola entre cenorias, o cal evita a mosca da cenoria).

Política[editar | editar a fonte]

Logo "Bio Alemaña".

Nalgúns países, incluíndo a Unión Europea e EUA, a agricultura ecolóxica está definida polo Dereito. Así, na Unión Europea (UE), a agricultura ecolóxica está regulada desde o 1 de xaneiro de 2009 polo Regulamento (CE) 834/2007 do Consello, de 28 de xuño de 2007, sobre produción e etiquetaxe dos produtos ecolóxicos, que derroga o antigo Regulamento (CEE) 2092/91. Nel especifícanse claramente as técnicas autorizadas neste tipo de cultivo. Os produtos ecolóxicos deben levar obrigatoriamente o selo oficial da agricultura ecolóxica da Unión Europea, permitíndose engadir, ademais, os logotipos do país ou rexión de orixe.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Debemos salientar que a forma correcta deste tipo de agricultura é agricultura ecolóxica, pois os outros termos son empregados en países de lingua inglesa ou xermánica (nos países de fala inglesa empregan o termo "orgánica", mentres que nas linguas xermánicas acostuman falar de "biolóxica").

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]