Zona de conservación de Ngorongoro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Zona de conservación de Ngorongoro
Ngorongoro Crater Overview.jpg
Vista panorámica do cráter do Ngorongoro.
[[Ficheiro:
Ngorongoro en Tanzania
Ngorongoro
Ngorongoro
|300px]]
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
PaísTanzania Tanzania
TipoMixto
CriteriosIV, VII, VIII, IX, X
Inscrición1979 (3ª sesión)
Rexión da UNESCOÁfrica
Identificador39

A Zona de conservación de Ngorongoro é unha zona protexida situada a 180 km ao oeste da cidade de Arusha, nas terras altas volcánicas de Tanzania. A delimitación da zona de conservación vai ao longo da fronteira do Distrito de Ngorongoro.

A zona protexida cobre unha extensión de 8 288 km².

Na Área de Conservación de Ngorongoro atopamos nove volcáns, dos cales só un deles está activo, o Oldoinyo Lengai. Así mesmo, atopáronse dous dos sitios con maior interese de Tanzania e renome mundial, o impresionante Cráter do Ngorongoro e a Garganta de Oldupai, un dos sitios máis importantes para a investigación da evolución da especie humana.

Xeografía e historia[editar | editar a fonte]

Localización en Tanzania.

O Ngorongoro declarouse zona de conservación en 1959 no momento en que se separou do Parque Nacional de Serengueti. A zona converteuse en Patrimonio da Humanidade da Unesco en 1979. O 31 de xullo de 2010, a zona de protección estendeuse aos vestixios arqueolóxicos que se localizaron no parque que inclúen pegadas e restos de homo habilis catalogándose como patrimonio mixto, natural e cultural.[1]

Crese que o cráter do Ngorongoro é a zona delimitada de menor extensión na que é posible atopar aos Cinco Grandes animais.[2]

O nome do cráter ten a súa orixe nuha onomatopeia, foi nomeado polos pastores Maasai polo son producido polo chocallo (ngoro ngoro). Baseado en evidencias fósiles atopadas na Garganta de Olduvai, varias especies de homínidos ocuparon a área durante 3 millóns de anos.

Os cazadores-recolectores foron substituídos por pastores fai algúns miles de anos. Os Mbulu[3] chegaron á zona fai uns 2.000 anos e uníronse aos Datooga ao redor do ano 1700. Os dous grupos foron expulsados ​​da zona polos Masai nos anos 1800.[4]

As grandes figueiras no noroeste do bosque de Lerai son sagradas para os Masai e os Datooga. Algunhas delas poden ter sido plantadas na tumba dun líder dos Datago que morreu na batalla cos masai ao redor de 1840.[5]

Non se sabe que os europeos pisaran o cráter de Ngorongoro ata 1892, cando visitouno Oscar Baumann. Dous irmáns alemáns (Adolph e Friedrich Siedentopf) cultivaron no cráter ata o estoupido da Primeira Guerra Mundial, despois de arrendar a terra á administración da África Oriental Alemá. Os irmáns organizaron regularmente festas de tiro para entreter aos seus amigos alemáns. Tamén tentaron dirixir os rabaños dos ñus fóra do cráter.[6][4][7]

En 1921, aprobouse a primeira ordenanza de conservación do parque, que restrinxiu a caza aos titulares de permisos en toda Tanzania. En 1928, ptohibíue a caza en todas as terras dentro do bordo do cráter, agás as antigas granxas de Siedentopf. A Ordenanza do Parque Nacional de 1948 (implementada en 1951) creou o Parque Nacional do Serengeti (SNP). Isto, porén, causou problemas cos masai e outras tribos, resultando na Ordenanza do Área de Conservación de Ngorongoro (1959) que separou a área de conservación do parque nacional. Os pastores masai que viven no Parque Nacional do Serengeti foron sistematicamente trasladados ao Ngorongoro, aumentando a poboación de Masais e gando que vivía no Cráter.[8][9] A Autoridade da Área de Conservación do Ngorongoro foi creada pola Lei de Parque de Leis (diversas modificacións) de 1976 e posúe a maioría dos Área de conservación de Ngorongoro, incluído o cráter. A área converteuse Patrimonio da Humanidade daUNESCO en 1979.[10] A Lei de Conservación da Vida Silvestre de 2009 restrinxiu aínda máis o uso humano do cráter de Ngorongoro e creou un marco legal para políticamente desacreditar e desprazar forzosamente aos pastores tradicionais.[9] : 57-59 A restricción do uso da terra xera tensión entre as comunidades locais de Maasai e as autoridades de conservación. Na actualidade, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (UICN) está buscando solucións para facilitar os conflitos e mellorar os esforzos de colaboración cara á conservación cos veciños.[11]

Vista panorámica do cráter do Ngorongoro.

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. El Comité de Patrimonio de la Humanidad inscribe la Zona de conservación del Ngorongoro (Tanzania)como patrimonio cultural
  2. Los 5 Grandes Animales de los Safaris
  3. "Mbulu", Information about northern Tanzania: a personal scrapbook of "cuttings" from published sources
  4. 4,0 4,1 Northern Tanzania: The Bradt Safari Guide with Kilimanjaro and Zanzibar, authored by Phillip Briggs, 2006, pages 197, 198 ISBN 1-84162-146-3
  5. Excerpt from Ngorongoro Conservation Area, authored by Jeannette Hanby & David Bygott, Information about northern Tanzania: a personal scrapbook of "cuttings" from published sources
  6. "The historical ecology of the large mammal populations of Ngorongoro Crater, Tanzania, east Africa", Mammal Review, authored by Louise Oates and Paul A. Rees, 2012
  7. Africa's Great Rift Valley, authored by Nigel Pavitt, Harry N. Abrams, Inc., New York, 2001, pages 135-139 ISBN 0-8109-0602-3
  8. Robert M. Poole. "Heartbreak on the Serengeti". National Geographic. p. 4. Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2012. Consultado o 2008-02-21. 
  9. 9,0 9,1 Laltaika, Elifuraha (2013). "Pastoralists' Right to Land and Natural Resources in Tanzania" (PDF). Oregon Review of International Law 15 (1): 43–62. ISSN 1543-9860. Consultado o 12 de xuño de 2017. 
  10. Homewood, K. M.; Rodgers, W. A. (2004-08-19). Maasailand Ecology: Pastoralist Development and Wildlife Conservation in Ngorongoro, Tanzania (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 9780521607490. 
  11. Hodgetts, Timothy; Lewis, Melissa; Bauer, Hans; Burnham, Dawn; Dickman, Amy; Macdonald, Ewan; Macdonald, David; Trouwborst, Arie (2018-06-02). "Improving the role of global conservation treaties in addressing contemporary threats to lions". Biodiversity and Conservation 27 (10): 2747–2765. ISSN 0960-3115. doi:10.1007/s10531-018-1567-1. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]