Umm Kulthum
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | (arz) فاطمه ابراهيم السيد البلتاجى 31 de decembro de 1898 Tamayy Elzahayra, Exipto |
| Morte | 3 de febreiro de 1975 O Cairo, Exipto |
| Lugar de sepultura | Al-Basātīn |
| Relixión | Islam |
| Actividade | |
| Ocupación | cantante, actriz, actriz de cinema |
| Período de actividade | 1923 |
| Xénero artístico | Música de Exipto |
| Tesitura | Contralto |
| Instrumento | Voz |
| Selo discográfico | EMI Odeon Sono Cairo |
| Familia | |
| Cónxuxe | Hassan Alhifnawy (1954–1975) Mahmúd al-Šaríf |
| Premios | |
| Descrito pola fonte | Dictionary of African Biography, Obálky knih, Africa: An Encyclopedic Reference, (vol:2) |
Fāṭima ʾIbrāhīm es-Sayyid el-Beltāǧī (en árabe: فاطمة إبراهيم السيد البلتاجي)[1][2] nada en Tamay Ez-Zahayra o 31 de decembro de 1898 ou o 4 de maio de 1904[3] e finada no Cairo o 3 de febreiro de 1975, foi unha cantante exipcia, coñecida como Umm Kulthum (en árabe: أم كلثوم, en francés: Oum Kalthoum). Recibiu o título honorífico de Kawkab al-Sharq (en árabe: كوكب الشرق, "Estrela de Oriente").[4]
Foi coñecida pola súa habilidade vocal e estilo único. Vendeu máis de oitenta millóns de discos en todo o mundo, converténdoa nunha das cantantes máis vendidas de Oriente Medio en toda a historia.[5] Está considerada unha icona nacional en Exipto, e foi chamada "A Voz de Exipto"[6][7] e a "Cuarta Pirámide de Exipto".[8][9]
A admiración de Nasser pola cantante e o apoio ás ideas nasseristas do nacionalismo árabe por parte de Kulthum, fixéronna enormemente popular en todo o mundo árabe.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]
Umm Kulthum naceu en Tamay az-Zahayra, ad-Daqahliyya,[10] no seo dunha familia relixiosa. O seu pai, Ibrahim El-Sayyid El-Beltagi, era un imán do rural, e a súa nai, Fatmah El-Maleegi, era ama de casa.[10] Aprendeu a cantar oíndo como o seu pai lle ensinaba ao irmán máis vello, Khalid. Sendo nova, demostrou ter un gran talento para cantar. Aprendeu a recitar o Corán, e declarou que o aprendera de memoria.[10] O seu avó era un coñecido recitador do Corán e ela lembraba como os veciños adoitaban oílo cando o recitaba.[11] Cando tiña doce anos, o seu pai presentouna nunha pequena actuación que el dirixiu. Posteriormente uniuse como voz de apoio, inicialmente só repetindo o que cantaban os demais.[12] Vestiuna como un rapaz de estilo beduíno, evitando así a desaprobación por ver unha nena sobre o escenario.[12]
Catro anos despois, dúas celebridades, o cantante Abu l-Ala 'Muhammad e o intérprete de laúde Zakariyya Ahmad pedíronlle que os acompañase ao Cairo. Agardou a ter vinte e tres anos para aceptar a súa invitación; mentres tanto actuaba coma se fose un neno en teatros pequenos.
Dúas persoas tiveron un gran peso na súa carreira musical: a primeira, o poeta Ahmad Rami, que escribiu 137 cancións para ela e que a iniciou na literatura francesa que estudara na Sorbona. A outra persoa foi Mohamed El Qasabgi, un virtuoso do laúde que presentou a Umm Kulthum no Palacio do teatro árabe, onde tivo os seus primeiros grandes éxitos. Contra 1932 xa era famosa e fixo unha gran xira por cidades árabes, visitando Damasco, Bagdad, Xerusalén, Beirut e Trípoli. A súa fama tamén lle permitiu, en 1948, coñecer a Gamal Abdel Nasser, o oficial conspirativo e futuro presidente de Exipto. Ambos profesaron a partir dese momento unha admiración mutua.
Paralelamente á súa carreira cantante, impulsou a súa carreira como actriz, mais abandonouna axiña, preferindo o contacto persoal e emocional co público.
Na década de 1940, Umm Kulthum tiña un contrapunto na cantante Asmahan, irmá do popular Farid al-Atrash e tamén actriz. Ambas eran igualmente famosas mais totalmente opostas: a fermosa Asmahan era unha aristócrata de orixe sirio, de relixión drusa, de vida disipada e achegada aos círculos do palacio. Umm Kulthum, pola súa banda, era exipcia, de orixe humilde, musulmá e virtuosa, que deu voz a un amor profundo e desgarrador. Ademais, era simpatizante de Nasser e dos Oficiais Libres. A rivalidade rematou coa morte de Asmahan nun accidente de coche ao final da segunda guerra mundial.
En 1953, Umm Kulthum casou cun home que ela respectaba e admiraba, o seu médico Hasan al-Hafnawi. A súa popularidade foi en aumento. Os comentaristas occidentais adoitan lembrar un tremendo concerto en 1967 na sala Olympia de París, ante centos de emigrantes árabes de toda Europa.
Umm Kulthum é o expoñente máis famoso da chamada canción árabe. Foi coñecida como a Dama da Canción Árabe e a Estrela de Oriente. A súa figura era familiar: grande, cun impoñente peiteado e un vestido bordado ata os pés, acompañada da súa orquestra. Cantaba apertando unha bufanda de seda na man esquerda, onde, segundo a lenda, agochaba unha bola de haxix que lle penetraba na pel e que lle permitía interpretar as súas cancións interminables e manter o torrente de voz. É improbable que fose o caso, aínda que é certo que as súas cancións, de sólidas raíces árabes, duraban tanto tempo que a miúdo tiña que gravar versións máis curtas para encaixalas nos discos de vinilo, a razón dunha canción por disco. Nas súas actuacións públicas semanais, emitidas en directo pola poderosa rede Sawt al-Qahira e escoitadas en todo o mundo árabe, realizaba variacións e improvisacións.
A finais dos anos 60 diagnosticáronlle un caso grave de nefrite. En 1972, despois de dar o seu último concerto no Palacio do Nilo, as probas médicas indicaron que a súa enfermidade era incurable. Trasladouse aos Estados Unidos, onde se beneficiou durante algún tempo da tecnoloxía médica avanzada, mais en 1975, de volta ao seu país, tivo unha grave crise e foi hospitalizada. Todo Exipto era consciente da súa evolución e na súa vila natal toda a poboación recitou o Corán ao longo do día. Umm Kulthum faleceu no hospital do Cairo o 3 de febreiro. A súa morte provocou suicidios e expresións de histeria masiva. Ao seu funeral asistiron máis de catro millóns de persoas[13] en loito e estalou nun alboroto cando a multitude tomou o control do seu cadaleito e o levou a unha mesquita que dixeron que era a súa favorita,[14] deixándoo despois para o enterro.

Foi enterrada con honras de xefe de estado na Cidade dos Mortos.
Durante moitos anos, a voz da Estrela de Oriente acompañou os árabes na grande ilusión colectiva do renacemento do mundo árabe despois da era colonial: o ascenso do panarabismo, a revolución exipcia, a nacionalización da canle de Suez e a unidade árabe. A súa desaparición, pouco despois da morte de Nasser, marcou definitivamente o final dunha era.
Legado artístico
[editar | editar a fonte]Umm Kulthum está considerada unha das mellores cantantes da historia da música exipcia e árabe,[15] cunha influencia significativa nun bo número de músicos, tanto en Oriente Medio e Norte de África como máis aló. Jah Wobble citouna como unha influencia significativa na súa obra, e Bob Dylan a eloxiou.[16][17] Maria Callas,[18] Marie Laforêt,[19] Bono[19] e Robert Plant,[20] entre moitos outros artistas, tamén son coñecidos admiradores da música de Kulthum. Youssou N'Dour, un fan dela dende a infancia, gravou o seu álbum de 2004 Egpyt cunha orquestra exipcia en homenaxe ao seu legado.[21] Unha das súas cancións máis coñecidas, "Enta Omri", foi versionada e reinterpretada numerosas veces. "Alf Leila wa Leila" foi adaptada ao jazz no álbum de 2015 Kalthoum, do trompetista franco-libanés Ibrahim Maalouf.[22]

En Exipto, Umm Kulthum recibe o alcume de "Elset" (en árabe exipcio: الست)[23] que quere dicir "A Dama" en dialecto exipcio, a palabra "Elset" deriva do nome exipcio antigo Aset ou Eset, o nome antigo da deusa Isis, unha das deusas máis importantes do antigo Exipto.[24] O alcume escóitase a miúdo nos seus discos en directo cando o público extasiado berra "الله عليكي يا ست" (en galego: que Deus te bendiga, señora Aset) ou "عظمة علي عظمة يا ست" (en galego: "isto é grandeza sobre grandeza, Lady 'Aset') e iso adoita ocorrer despois de rematar unha canción ou alcanzar unha nota alta.[25]
Charles de Gaulle tamén a coñecía como "a Dama" e Maria Callas a considera a "Voz Incomparable". É difícil medir con precisión o seu rango vocal no seu auxe, xa que a maioría das súas cancións foron gravadas en directo. Mesmo hoxe, mantén un status case mítico entre os mozos exipcios e todo o mundo árabe. En 2001, o goberno exipcio abriu o Museo Kawkab al-Sharq ("Estrela de Oriente") en lembranza da cantante. Situado nun pavillón nos terreos do Palacio de Manesterly do Cairo, a colección inclúe unha serie de posesións persoais de Umm Kulthum, incluíndo as súas características lentes de sol e bufandas, xunto con fotografías, gravacións e outro material de arquivo.[26]
As súas actuacións combinaban emoción crúa e retórica política; foi moi influente e falou de política a través da súa música. Un exemplo disto vese na súa música interpretada despois da segunda guerra mundial. O tema superficial era o amor, pero unha interpretación máis profunda da letra (por exemplo na canción "Salue Qalbi") revela o cuestionamento dos motivos políticos en tempos de tensión política.[27] A retórica política de Umm Kulthum na súa música segue a ser influente hoxe en día, non só en Exipto, senón en moitos outros países de Oriente Medio e mesmo a nivel mundial. Todo o seu catálogo foi adquirido por Mazzika Group a comezos dos anos 2000.

Umm Kulthum tamén é notable en Bagdad debido ás súas dúas visitas a Iraq, a primeira en novembro de 1932 e a segunda en 1946 por invitación do rexente Abd al-Ilah. Durante esas dúas visitas, os círculos artísticos, sociais e políticos iraquís interesáronse por Umm Kulthum e, como resultado, un gran número dos seus fans e amantes da súa voz abriron ducias de cafeterías de Bagdad que levaban o seu nome en diferentes lugares. Hoxe en día, unha desas cafeterías, chamada "Estrela de Oriente", consérvase na rúa al-Rashid e aínda está asociada con ela.[28]
Voz
[editar | editar a fonte]Umm Kulthum era contralto.[29] As cantantes contralto son pouco comúns e cantan no rexistro máis grave da voz feminina.[30] Segundo algúns, tiña a capacidade de cantar tan baixo como a segunda oitava e tan alto como a oitava oitava no seu pico vocal.

A súa incrible forza vocal, coa capacidade de producir 14.000 vibracións por segundo coas cordas vocais, obrigábaa estar a un metro de distancia do micrófono.[31] Era coñecida pola súa capacidade de improvisar e dicíase que non cantaba un verso dúas veces do mesmo xeito.[12] Foi alumna de Abu al-Ila Muhammad, dende a súa chegada ao Cairo ata a súa morte en 1927. El ensinoulle a adaptar a súa voz ao significado e á melodía da estética árabe tradicional.[32]
Cancións de sona
[editar | editar a fonte]| Ano | Título | Tradución | Selo | Letrista | Composisot |
|---|---|---|---|---|---|
| 1944 | Ghaneely Shwaya Shwaya (do filme "Sallama") |
Sing Softly for Me | Orient | Bayram al-Tunisi | Zakaria Ahmed |
| 1945 | Biridaak ya Khalikee | By your pleasure my Creator | Orient | Bayram al-Tunisi | Zakaria Ahmed |
| 1946 | Walad Al Hoda | Child of Guidance | Cairophon | Ahmed Shawki | Riad Al Sunbati |
| 1960 | Howa Saheeh El Hawa Ghallab | It's True That Love Is Overpowering | Sono Cairo | Bayram al-Tunisi | Zakaria Ahmed |
| 1961 | Hayyart Alby | You Confused My Heart | Philips | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati |
| 1962 | Ha Seebak Lezzaman | I'm Going to Leave You | Abdel Wahab Mohammed | Riad Al Sunbati | |
| 1963 | Betfakker Fe Meen | Who Are You Thinking of | Sono Cairo | Ma'moun El Shinnawi | Baligh Hamdi |
| La Ya Habibi | No My Love | Philips | Abdel Fattah Mustafa | Riad Al Sunbati | |
| Lel Sabre Hedoud | Limits to Patience | Sono Cairo | Abdel Wahab Mohammed | Mohammed El Mougi | |
| 1964 | Seret El Hob | Love Story | Morsi Gamil Aziz | Baligh Hamdi | |
| Inta Omri | You Are My Life | Ahmed Shafik Kamel | Mohammed Abdel Wahab | ||
| 1965 | Inta Al Hob | You're Love | Ahmed Rami | ||
| Amal Hayaty | Hope of My Life | Ahmed Shafik Kamel | |||
| 1966 | Al Atlal | The Ruins | Ibrahim Nagi | Riad Al Sunbati | |
| Fakkarouny | They reminded Me | Mohammed Abdel Wahab | Mohammed Abdel Wahab | ||
| Hagartak | I Left You | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati | ||
| 1967 | Hadeeth El Rouh | The Language of the Soul | Mohammed Iqbal | ||
| El Hob Keda | That's How Love Is | Bayram al-Tunisi | |||
| Awedt Eni | I Got Used to Your Sight | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati | ||
| Fat El Ma'ad | Too Late | Morsi Gamil Aziz | Baligh Hamdi | ||
| 1968 | Ruba'iyat Al Adawiya | The Quatrains of Adawiya | Tahar Aboufacha | Riad Al Sunbati | |
| Hathihy Leilty | This Is My Night | Mohammed Abdel Wahab | Georges Gerdaq | ||
| 1969 | Alf Leila W Leila | 1001 Nights | Morsi Gamil Aziz | Baligh Hamdi | |
| Aqbel Al Leil | The Night Is Coming | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati | ||
| Arooh Lemeen | Who Do I Go to | Abdel Munaim al-Siba'i | |||
| 1970 | Es'al Rohak | Ask Yourself | Mohammed El Mougi | Mohammed Abdel Wahab | |
| Zekrayat | Souvenirs | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati | ||
| El Hob Kollo | All the Love | Ahmed Shafik Kamel | Baligh Hamdi | ||
| Ruba'iyat Al Khayyam | The Quatrains of Al Khayyam | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati | ||
| W Marret Al Ayam | And the Days Passed | Ma'moun El Shinnawi | Mohammed Abdel Wahab | ||
| 1971 | Al Thulathiya Al Muqaddassa | The Holy Tercet | Saleh Gawdat | Riad Al Sunbati | |
| Mesh Momken Abadan | Impossible At All | Ma'moun El Shinnawi | Baligh Hamdi | ||
| El Alb Ye'sha' | The Heart Loves | Bayram al-Tunisi | Riad Al Sunbati | ||
| Aghda Al'ak' | Longing for You | ||||
| Al Amal | Hope | Zakaria Ahmed | |||
| 1972 | Raq El Habib | Vengeance of the Lover | Ahmed Rami | Mohamed El Qasabgi | |
| Lasto Fakir | I'm Still Thinking | Abdel Fattah Mustafa | Riad Al Sunbati | ||
| Ya Masharny | The One Who's Keeping Me Up | Ahmed Rami | Sayed Mekawy | ||
| 1973 | Hakam Alayna Al Hawa | We're in the Hands of Love | Mohammed Abdel Wahab | Baligh Hamdi | |
| Ahl El Hawa | The Lovers | Bayram al-Tunisi | Zakaria Ahmed | ||
| Yally Kan Yeshguik 'Anni | Whoever Talked to You About Me | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati | ||
| Sahran La Wahdi | Up on My Own | ||||
| Daleely Ahtar | I'm Confused | ||||
| 1974 | Shams El Aseel | The Lovers | Bayram al-Tunisi | ||
| Ana Fe Intizarak | I"m Waiting for You | Zakaria Ahmed | |||
| 1975 | Ya Toul 'Azaby | My Suffering | Cairophon | Ahmed Rami | Riad Al Sunbati |
| Salu Qalby | Ask My Heart | Relax-In | Ahmed Shawqi | ||
| Ozkourini | Think of Me | Cairophon | Ahmed Rami | ||
| Aghar Min Nesmat Al Gnoub | Jealous of the Southern Breeze | Sono Cairo | |||
| Al Oula Fel Gharam | The Best at Falling in Love | Bayram al-Tunisi | Zakaria Ahmed | ||
| 1976 | Misr Tatahaddath 'an Nafsaha | Egypt Speaks of Itself | Hafez Ibrahim | Riad Al Sunbati | |
| Helm | Dream | Bayram al-Tunisi | Zakaria Ahmed | ||
| Al Ahat | The Groans | ||||
| Arak Assi Addame' | I See You Crying | Abu Firas al-Hamdani | Riad Al Sunbati | ||
| 1978 | Sourat Al Shakk | Doubt | Abdallah Al Faisal |
Filmografía
[editar | editar a fonte]
- Weddad (1936)
- Nashid al-Amal (1937)
- Dananir (1940)
- Aydah (1942)
- Sallamah (1945)
- Fatmah (1947)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Umm Kulthum Ibrahim". 1 de xullo de 1997.
- ↑ "Umm Kulthum: An Outline of her Life". almashriq.hiof.no.
- ↑ "Umm Kulthūm". Encyclopædia Britannica. 2012.
- ↑ "Egypt’s Umm Kulthum hologram concerts to take place at the Abdeen Palace on November 20,21". EgyptToday. 2020-11-14. Consultado o 2021-02-04.
- ↑ "Oum Kalthoum, a star still shining bright". france24.com.
- ↑ Umm Kulthum: A Voice Like Egypt.
- ↑ Danielson, Virginia (1996). "Listening to Umm Kulthūm". Middle East Studies Association Bulletin 30 (2): 170–173. ISSN 0026-3184.
- ↑ "Umm Kulthoum, the fourth pyramid". 2008. Arquivado dende o orixinal o 06 de setembro de 2018. Consultado o 06 de febreiro de 2021.
- ↑ "Umm Kulthum, homage to Egypt's fourth pyramid".
- ↑ 10,0 10,1 10,2 Nur, Yusif (20 de febreiro de 2015). "Umm Kulthum: Queen Of The Nile". The Quietus (en inglés). Consultado o 4 de febreiro de 2021.
- ↑ Danielson, Virginia (1987). "The "Qur'an" and the "Qasidah": Aspects of the Popularity of the Repertory Sung by Umm Kulthūm". Asian Music 19 (1): 27. ISSN 0044-9202. JSTOR 833762. doi:10.2307/833762.
- ↑ 12,0 12,1 12,2 "'She exists out of time': Umm Kulthum, Arab music's eternal star". the Guardian (en inglés). 2020-02-28. Consultado o 2021-02-04.
- ↑ "Kumbh together". The Economist.
- ↑ "Egyptians Throng Funeral of Um Kalthoum, the Arabs’ Acclaimed Singer (Published 1975)". The New York Times (en inglés). 1975-02-06. ISSN 0362-4331. Consultado o 2021-02-04.
- ↑ "Four decades on, the legacy of Umm Kulthum remains as strong as ever". Arab News (en inglés). 6 de febreiro de 2018. Consultado o 8 de agosto de 2020.
- ↑ "Playboy Interview: Bob Dylan". Interferenza.com. Consultado o 8 de setembro de 2012.
- ↑ Piazza, Tom (28 de xullo de 2002). "Bob Dylan's Unswerving Road Back to Newport". The New York Times. Consultado o 29 de xuño de 2009.
- ↑ "Umm Kulthum: Pride of Egypt". Arquivado dende o orixinal o 24 de decembro de 2015. Consultado o 23 de decembro de 015.
- ↑ 19,0 19,1 "Old is gold: Vintage photos of a chic Umm Kulthum in Paris!". 4 de outubro de 2015.
- ↑ Andy Gill (27 de agosto de 2010). "Robert Plant: 'I feel so far away from heavy rock'". The Independent (UK). Consultado o 30 de agosto de 2010.
- ↑ Pascarella, Matt. "A Voice from Senegal: Youssou N'Dour". Consultado o 23 de outubro de 2010.
'Umm Kulthum was something that we could all share – throughout the Muslim world, despite our differences, her music brought people together,' he says. 'Although I haven't done anything close to what Umm did in music, I'm trying to be part of that musical tradition. For me, through Umm, Egypt became more than a country, it is a concept of meeting, of sharing what we have in common.' 'The Egypt album was my homage to Umm's legacy.'
- ↑ "Iconic French-Lebanese musician Ibrahim Maalouf to give first Egypt concert – Music – Arts & Culture – Ahram Online". english.ahram.org.eg (en inglés). Consultado o 18 de marzo de 2017.
- ↑ Saeed, Saeed. "Why Umm Kulthum remains a star on stage, in film and in the written word". The National (en inglés). Consultado o 6 de xaneiro de 2025.
- ↑ Loery, Maggie. "The Westport Library Resource Guides: Isis: Goddess of Life and Magic". westportlibrary.libguides.com (en inglés). Consultado o 6 de xaneiro de 2025.
- ↑ "بالصور الحاج سعيد الطحان صاحب مقولة "عظمة على عظمة يا ست" – صحيفة البلاد" (en árabe). Consultado o 6 de xaneiro de 2025.
- ↑ Rakha, Youssef e El-Aref, Nevine, "Umm Kulthoum, superstar" Arquivado 22 de outubro de 2012 en Wayback Machine., Al-Ahram Weekly, 27 de decembro de 2001 – 2 de xaneiro de 2002.
- ↑ Danielson, Virginia. "Listening to Umm Kulthūm." Middle East Studies Association Bulletin, vol. 30, no. 2, 1996, pp. 170–173.
- ↑ Mustafa, Hamza (1 de setembro de 2018). "Umm Kulthum Coffeehouse in Baghdad still maintains her legacy despite changing its name". Asharq al-Awsat. ISSN 0265-5772.[Ligazón morta]
- ↑ "Funeral for a Nightingale". Time. 17 de febreiro de 1975. Arquivado dende o orixinal o 21 de novembro de 2007. Consultado o 8 de setembor de 2012.
- ↑ Owen Jander, et al. "Contralto". Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press.
- ↑ Stanton, Andrea L. (2012). Cultural Sociology of the Middle East, Asia, and Africa: An Encyclopedia (en inglés). SAGE. p. 297. ISBN 978-1-4129-8176-7.
- ↑ Danielson, Virginia (10 de novembro de 2008), p.57
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| A Galipedia ten un portal sobre: Música |
| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Umm Kulthum |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Danielson, Virginia (1997). The Voice of Egypt: Umm Kulthum, Arabic Song, and Egyptian Society in the Twentieth Century. Chicago: University of Chicago Press.
- Virginia Danielson. "Umm Kulthūm". Grove Music Online. Oxford Music Online. Oxford University Press. Web. 20 de xullo de 2016.
- Halfaouine: Boy of the Terraces (film, 1990). This DVD contains an extra feature short film that documents Arab film history, and it contains several minutes of an Umm Kulthum public performance.
- "Umm Kulthoum". Al-Ahram Weekly. 3–9 de febreiro de 2000. Arquivado dende o orixinal o 29 de agosto de 2006. Consultado o 22 de outubro de 2006. – articles and essays marking the 25th anniversary of the singer's death
- "Profile of Umm Kulthum and her music that aired on the May 11, 2008, broadcast of NPR's Weekend Edition Sunday". NPR.org.
- "Adhaf Soueif on Um Kulthum". Great Lives. BBC Radio 4. 22 de novembro de 2002. Consultado o 4 de febreiro de 2012.
- BBC World Service (2 de febreiro de 2012). "Um Kulthum". Witness. Arquivado dende o orixinal o 5 de febreiro de 2012. Consultado o 4 de febreiro de 2012.
- "Oum Kalsoum exhibition at the Institute Du Monde Arabe, Paris, France". Arquivado dende o orixinal o 8 de setembro de 2009. Consultado o 13 de xullo de 2008. de martes, 17 de xuño de 2008 a domingo, 2 de novembro de 2008
- "Umm Kulthum lyrics and English translation". Arabic Song Lyrics. Arquivado dende o orixinal o 8 de febreiro de 2021. Consultado o 27 de agosto de 2019.
- Murat Özyıldırım, Arap ve Turk Musikisinin 20. yy Birlikteligi, Bağlam Yay. (Müzik Bilimleri Serisi, Edt. V. Yildirim), Istanbul Kasım 2013.
- Ysabel Saïah, Oum Kalsoum, l'Etoile de l'Orient con prólogo de Omar Sharif.
