Trois couleurs: Bleu
| Trois couleurs: Bleu | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Zbigniew Preisner  | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Wikidata | |||||||||||||||||||||||||||
Trois couleurs: Bleu (en polaco: Trzy kolory. Niebieski) é un filme francés de 1993 escrito e dirixido por Krzysztof Kieślowski. Bleu é o primeiro dos tres filmes da triloxía das Tres cores, baseado nos ideais da revolución francesa: a liberdade, a igualdade e a fraternidade. Foi seguido por Trois couleurs: Blanc e Trois couleurs: Rouge. Segundo Kieślowski, o tema deste filme é a liberdade, especificamente a liberdade emocional, máis que a social ou a política.[1]
Azul, é a liberdade, a historia do prezo que pagamos por ela. Até que punto somos, verdadeiramente, libres?Krzysztof Kieślowski[2]
Personaxes
[editar | editar a fonte]- Juliette Binoche como Julie de Courcy
- Benoît Régent como Olivier Benôit
- Florence Pernel como Sandrine
- Charlotte Véry como Lucille
- Hélène Vincent como o xornalista
- Philippe Volter como o axente do estado
- Emmanuelle Riva como Madame Vignon
- Yann Trégouët como Antoine
- Julie Delpy como Dominique (cameo)
- Zbigniew Zamachowski como Karol Karol (cameo)
Premios e nomeamentos
[editar | editar a fonte]- Festival de Cine de Venecia (1993): León de Ouro á mellor película; Copa Volpi á mellor actriz (Juliette Binoche), Osella de ouro á mellor fotografía (Sławomir Idziak)
- Premios César (1994): Mellor actriz (Juliette Binoche), Mellor son e Mellor montaxe.
- Premios Globos de Ouro: Nomeamento á mellor actriz dramática (Juliette Binoche).
- Premios Goya (1994): Mellor película europea.[3]
- Premios Sant Jordi (1994): Mellor actriz europea (Juliette Binoche).
- Premios Guldbagg: Mellor película estranxeira (nomeada).[4]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Three Colors: Blue, Bonus Features: Commentary by Anne Insdorf, A Look at "Blue".
- ↑ Kieślowski (2006), p. 251
- ↑ Premios Goya (01-07-2016). Tres colores: azul, Goya 1994 a la Mejor Película Europea (youtube.com). Consultado o 24-02-2019.
- ↑ "Trois couleurs Bleu (1993)". svenskfilmdatabas.se. Consultado o 24-02-2019.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Kieślowski, Krzysztof (2006). Le Cinéma et moi (en francés). París: Éditions Noir sur Blanc. ISBN 2-88250-173-0.
- Rodríguez Chico, Julio (2004). Azul, Blanco, Rojo. Kieslowski en busca de la libertad y el amor. Madrid: Ediciones Internacionales Universitarias. ISBN 84-8469-111-X.
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Trois couleurs: Bleu na IMDb (en inglés).
- Ficha en AllMovie (en inglés)
- Ficha en BoxOfficeMojo (en inglés)
- Ficha en RottenTomatoes (en inglés)
| Control de autoridades |
|
|---|
