Termas romanas de Lugo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Parte do conxunto das Termas.

As termas romanas de Lugo son os restos do antigo balneario romano situado á beira do río Miño, preto da antiga ponte romana. Declaradas Monumento Histórico-Artístico en 1931, hoxe as antigas termas romanas forman parte das instalacións do Hotel Balneario de Lugo. A construción destes baños é contemporánea á fundación da cidade, ao redor do ano 15 a.C., sendo a parte máis impresionante das instalacións romanas conservadas o apodycterium, a estancia na que se espían os usuarios.

Descrición[editar | editar a fonte]

A instalación de termas e balneario era esencial dentro da civilización romana, polo que practicamente á vez que se fundaba Lucus Augusti abríanse as termas, as cales recibían auga dun manancial termal. Esta auga, que se supón ten propiedades medicinais, consiste nunhas augas sulfurado-sódicas e carbonatadas que abrollan a 43,8 graos centígrados. Estas augas son explotadas aínda hoxe dentro do Hotel Balneario de Lugo.[1]

A parte mellor conservada das instalacións romanas conservadas é o apodycterium, o que correspondía aos vestiarios. Este lugar para espirse consiste nunha grande sala con pavimento de opus signinum, un material comunmente utilizado polos romanos, composto de rebo de tella e ladrillo con cal. Ao fondo da sala hai dúas portas en arcos que dan paso a diversas estancias, incluída unha parede composta de dezaoito furnas que se usaban a modo de armario para gardar a vestimenta.

Outra das zonas visitables consiste na antiga sala de baños, con forma abovedada. Estas salas de baños consistían en tres tipos distintos: o frigidarium, para baños fríos; o tepidarium, para baños mornos, e o caldarium, para baños quentes. En épocas posteriores esta sala foi convertida en capela cristiá.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]