Sofía Novoa

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Sofía Novoa
Nacemento1902
 Vigo
Falecemento1987
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
editar datos en Wikidata ]

Sofía Novoa Ortiz, nada en Vigo en 1902 e finada en 1987, foi unha musicóloga e mestra galega.[1]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Pertencía a unha familia republicana socialista e estudou o bacharelato en Vigo onde tamén inicio os estudos musicais, sendo alumna da pianista viguesa María Luisa Sanjurjo de Oza.[2] Estudou en Madrid na Residencia de Señoritas,[3] o primeiro centro oficial de España de educación universitaria para mulleres, onde fixo amizade con Olimpia Valencia.[4] En 1925 titulouse en Solfexo, Harmonía e Piano con premio extraordinario. Ampliou estudos en Lisboa, e en 1937, durante a guerra civil española, marchou aos Estados Unidos de América á Universidade de Columbia. Despois marcharía ao Vassar College onde exercería como profesora de español até a súa xubilación e onde coincidirá con outras exiliadas como Pilar de Madariaga.[5][6]

En 1949 defendeu a súa tese doutoral na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Complutense de Madrid, e regresou aos Estados Unidos. Xubilouse en 1967, viviu en Madrid e pasaba os veráns en Vigo. As súas cinzas están no cemiterio de Cangas.

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Na súa honra crearonse os Premios Sofía Novoa Ortiz, que pretenden fomentar, consolidar e dar a coñecer a inclusión da perspectiva de xénero nos traballos de fin de máster e fin de grado realizados na Universidade de Vigo nos campus de Vigo e de Pontevedra.[7][8]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Sofía Novoa, a galega que puxo música á Xeración do 27", artigo en GCiencia, 6 de marzo de 2018.
  2. Losada, Carmen Abizanda (2012). "Fuentes para el estudio de Sofía Novoa (1902-1987), una pianista viguesa de la Edad de Plata". Os soños da memoria: documentación musical en Galicia : metodoloxías para o estudio, 2012, ISBN 978-84-695-4988-9, págs. 119-132 (Deputación Provincial de Pontevedra): 119–132. ISBN 978-84-695-4988-9. 
  3. Ramil, Raquel Vázquez (2012). "Mulleres galegas na Residencia de Señoritas de Madrid, «cando van, van como rosas…»". Sarmiento. Revista Galego-Portuguesa de Historia da Educación 16: 101–120. ISSN 2659-9589. doi:10.17979/srgphe.2012.16.0.4097. 
  4. Atlántico (2019-12-15). "Olimpia y Sofía: amistad de dos pioneras". Atlántico (en castelán). Consultado o 2020-12-27. 
  5. López Souto, África. (2019). Mulleres que (nos) dan que pensar. Vigo: Galaxia. p. 302. ISBN 978-84-9151-429-9. OCLC 1150790464. 
  6. Losada (2017)
  7. "Premios Sofía Novoa". www.depo.gal (en castelán). Consultado o 2020-12-27. 
  8. Pontevedra (2016-10-07). "Nacen los premios Sofía Novoa dedicados a la perspectiva de género en la Universidad". Faro de Vigo (en castelán). Consultado o 2020-12-27. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • LOSADA, CARMEN (2017). Sofía Novoa Ortiz: una pianista de la Edad de Plata. En Liberales, cultivadas y activas: redes culturales, lazos de amistad / coord. por Adelaida Sagarra Gamazo, 2017,  978-84-9012-838-1, págs. 141-169.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]