Sestercio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Sestercio coa efixie de Vitelio.

O sestercio (sestertius, en latín) era unha antiga moeda romana. No período histórico da República era unha pequena moeda de prata, converténdose nunha moeda grande de bronce durante o Imperio (mais máis tarde volveuse acuñar nunha dobre serie de bronce e latón de 54,5 e 27,2 gramos respectivamente). O nome provén das palabras latinas semis ("medio") e tres ("tres"), isto é, "medio terceiro", xa que valía dous ases e medio. Adoitaba ir marcado coas letras LLS (duae librae et semis, "dúas libras e medio ás"), rememorando as libras, ou tamén con I·IS ou HS.

O sestercio foi creado cara ao 211 a. C. como unha pequena moeda de prata que valía un cuarto de denario e, polo tanto, unha centésima parte dun áureo). Cando o valor do denario foi reaxustado a 16 ases, o sestercio tamén sufriu un reaxuste, pasando a valer 4 ases (mantendo, polo tanto a paridade equivalente a un cuarto de denario.

Forma parte do novo sistema monetario introducido no ano 212 a. C. que substituíu ao cobre como patrón monetario baseado no ás. Este novo sistema monetario estaba formado ademais do sestercio, polo denario, polo quinario e polo ás, co seguinte cadro de equivalencias:

Equivalencias entre moedas romanas
Denario Quinario Sestercio Ás Metal
Denario (símbolo X) 1 2 4 10 Prata
Quinario (símbolo V) 1/2 1 2 5 Prata
Sestercio (símbolo IIS) 1/4 1/2 1 2,5 Prata
Ás (símbolo I) 1/10 1/5 2/5 1 Bronce
Anverso e reverso dun sestercio de Caracalla.

No 23 a.C., a reforma monetaria de Augusto transformou o sestercio nunha moeda grande de bronce; do mesmo xeito que o dupondio, estaba feito cunha liga dourada chamada oricalco. O salario medio dun obreiro da época podía oscilar entre os 700 e os 2.000 sestercios ao ano. Circulou ata mediados do século III d.C.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]