Renilla reniformis

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Renilla reniformis
Sea pansy.png
Renilla reniformis
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Cnidaria
Clase: Anthozoa
Subclase: Octocorallia
Orde: Pennatulacea
Familia: Renillidae
Xénero: Renilla
Especie: R. reniformis
Nome binomial
Renilla reniformis
(Pallas, 1766)
Sinonimia
Véxase o texto

Renilla reniformis é unha especie de cnidario da clase dos antozoos, subclase dos octocoraliarios e orde dos pennatuláceos, que é o tipo da familia dos renílidos,[1] e do seu único xénero, Renilla.[2]

Encóntrase nas augas continentais do Novo Mundo.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Descrición[editar | editar a fonte]

A especie foi descrita en 1766 polo médico, zoólogo e botánico alemán Peter Simon Pallas, baixo o nome de Pennatula reniformis, na páxina 374 da súa obra Elenchus zoophytorum sistens generum adumbrationes generaliores et specierum cognitarum succintas descriptiones, cum selectis auctorum synonymis.[1]

Sinónimos[editar | editar a fonte]

Ademais de polo nome válido na actualidade (2020), e especie coñeceuse tamén polos sinónimos:[1]

  • Alcyonium agaricum Gmelin, 1791
  • Pennatula reniformis Pallas, 1766 (basónimo)
  • Renilla americana Lamarck, 1816
  • Renilla reniformis f. americana (Lamarck, 1816)

Características[editar | editar a fonte]

Renilla reniformis é un octocoraliario colonial, que produce estruturas en forma de cogomelo, cun sombreiro en forma de corazón, que varía na súa cor de rosa a púrpura, no que se agrupan pólipos de diferentes formas e funcións. Un só pólipo xigante, de até 5 cm de longo, forma o pedúnculo ou raque de ancoraxe ao substrato. A superficie superior do sombreiro está inzada de pequenos pólipos con tentáculos, que teñen a función de capturar as partículas orgánicas suspendidas na auga, xunto aos cales hai outros pólipos sen tentáculos, cuxa función é exclusivamente a de bombear auga cara a dentro do sombreiro; unha terceira clase de pólipos sen tentáculos forma unha auténtica válvula de saída de auga, para o baleirado rápido da colonia, co fin de reducir o seu tamaño en caso de emerxencia durante a baixamar.[3][4]

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

A especie está moi estendida nas augas continentais da beira occidental do océano Atlántico, desde Carolina do Norte até o Caribe, chegando polo sur até o Brasil.[3]

A miúdo atópase varado ou completamente cuberto de area na zona intermareal; pódese encontrar até os 72 m de profundidade, sempre en substratos areosos.

Bioloxía[editar | editar a fonte]

Nutrición[editar | editar a fonte]

Renilla reniformis é un organismo filtrante. Produce unha substancia mucosa adhesiva para atrapar as partículas orgánicas presentes na auga.[4]

Bioluminescencia[editar | editar a fonte]

Esta especie é coñecida pola súa capacidade, cando é perturbada, de emitir bioluminescencia; isto débese á acción de polo nos dous compostos químicos: un substrato orgánico, a proteína fluorescente verde e un enzima catalizador, unha luciferase chamada renilla-luciferina 2-monooxixenase. A proteína, en presenza de ATP, calcio e luciferase, cede electróns, que liberan enerxía en forma de luz.[5][6][7]

Depredadores[editar | editar a fonte]

Un dos seus principais depredadores é o molusco gasterópodo opistobranquio da suborde dos nudibranquios Armina tigrina.[8]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Renilla reniformis (Pallas, 1766) no WoRMS. Consultada o 8 de setembro de 2020.
  2. Renilla Lamarck, 1816 no WoRMS. Consultada o 8 de setembro de 2020.
  3. 3,0 3,1 DeVictor B. & Morton S. L. (2007). "Renella reniformis". Guide to the Shallow Water Octocorals of the South Atlantic. 
  4. 4,0 4,1 "Renilla reniformis - "Sea Pansy"". On the beach, sea life of Northeast Florida. Consultado o 8 de setembro de 2020. 
  5. Shimomura, O. & Johnson, F. H. (1975). "Chemical nature of bioluminescence systems in coelenterates". Proc. Natl. Acad. Sci. USA 72: 1546–1549. 
  6. Charbonneau, H. & Cormier, M. J. (1979). "Ca2+-induced bioluminescence in Renilla reniformis. Purification and characterization of a calcium-triggered luciferin-binding protein". J. Biol. Chem. 254: 769–780. 
  7. Lorenz, W. W., McCann, R. O., Longiaru, M. & Cormier, M. J. (1991). "Isolation and expression of a cDNA encoding Renilla reniformis luciferase". Proc. Natl. Acad. Sci. USA 88: 4438–4442. 
  8. Armina tigrina normalmente aliméntase de plumas de mar. En Seas Lug Forum.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]