Saltar ao contido

Ramanuja

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaRamanuja

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento1017 (Gregoriano) Editar o valor en Wikidata
Sriperumbudur Editar o valor en Wikidata
Morte1137 (Gregoriano) Editar o valor en Wikidata (119/120 anos)
Srirangam Editar o valor en Wikidata
RelixiónHinduísmo Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónteólogo, filósofo, poeta Editar o valor en Wikidata

Descrito pola fonteDicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron
Dicionario Enciclopédico Granat Editar o valor en Wikidata
Enciclopedia Galega Universal: 175118

Ramanuja, Ramanujacharya ou Rāmānujā (|ɽaːmaːnʊdʑɐ|), nado en Sriperumbudur supostamente en 1017 e finado en Sri Rangam en 1137 foi un teólogo e filósofo indio, un dos máis importantes da tradción do Sri Vaishnavism no hinduísmo.[1][2] Os seus fundamentos filosóficos para o devocionalismo influíron no movemento Bhakti.[1][3][4]

O gurú de Ramanuja foi Yādava Prakāśa, estudoso que formaba parte da tradición monástica do Advaita Vedānta.[5] A tradición Sri Vaishnava afirma que Ramanuja estaba en desacordo co seu gurú e coa non dualista Advaita Vedānta, e pola contra seguiu os pasos dastradicións Tamil Alvārs e os estudosos Nāthamuni e Yamunāchārya.[1] Ramanuja é coñecido por propoñer a subescola de Vishishtadvaita de Vedānta,[6][7] e os seus discípulos foron autores de textos como Shatyayaniya Upanishad.[5] O propio Ramanuja escribiu textos influentes, como o bhāsya dos Brahma Sutras e o Bhagavad Gita, todos eles en sánscrito.[8]

A súa filosofía Vishishtadvaita (cualificada como non dualista) competiu coa filosofía do Dvaita (dualismo teísta) de Madhvāchārya, e coa filosofía Advaita (non dualista) de Ādi Shankara, como a tres filosofías Vedanta máis influentes do segundo milenio.[9][10] Ramanuja presentou a importancia epistémica e soteriolóxica do bhakti, ou a devoción a un deus persoal (no seu caso Vishnu) como medio de liberación espiritual. As súas teorías afirman que existe unha pluralidade e distinción entre Ātman (alma) e Brahman (metafísica, realidade última), mentres que tamén afirmou que hai unidade de todas as almas e que a alma individual ten o potencial de darse conta da identidade co Brahman.[11][10][12]

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

Ramanuja naceu na aldea de Sriperumbudur, Tamil Nadu, preto de Chennai.[13] Os seus seguidores no Vaishnava escribiron haxiografías, algunhas delas realizadas séculos despois da súa morte, que a tradición considera verdadeiras.[2][14]

As haxiografías tradicionais afirman que Ramanuja tivo como nai a Kānthimathi e como pai a Asuri Kesava Somayāji.[15] Crese que naceu no mes de Chaitra baixo a estrela Tiruvadhirai.[16] Sitúan a súa vida entre 1017 e 1137, o que supón unha lonxevidade de 120 anos.[17] Estas datas son cuestionadas por estudosos modernos en base a rexistros nos templos e a literatura rexional dos séculos XI e XII fóra da tradición Sri Vaishnava, e suxiren que puido vivir entre 1077 e 1157.[18][15][13]

Ramanuja casou, mudouse a Kānchipuram e estudou nun mosteiro Advaita Vedānta con Yādava Prakāśa como gurú.[3][5][19] Ramanuja e o seu gurú estaban en desacordo con frecuencia na interpretación dos textos védicos, particularmente o Upanishad.[15][20] Ramanuja e Yādava Prakāśa separáronse e posteriormente Ramanuja continuou os seus estudos pola súa contra.[2][19]

Intentou coñecer outro coñecido estudoso do século XI, Yamunāchārya, mais a tradición afirma que este faleceu antes do encontro.[2] Ramanuja era bisneto de Yamunāchārya.[21] Porén, algúns haxiógrafos afirman que o cadáver de Yamunāchārya se ergueu de xeito milagroso e nomeou a Ramanuja como o novo líder da seita de Sri Vaishnava antes liderada por Yamunāchārya.[2] Unha haxiografía indica que tras deixar a Yādava Prakāśa, Ramanuja foi iniciado no Sri Vaishnavismo por Periya Nambi, tamén chamado Mahapurna, outro estudoso Vedānta. Ramanuja renunciou á vida de casado e converteuse en monxe.[22] Non obstante, Katherine Young indica que a evidencia histórica de se Ramanuja mantivo unha vida matrimonial ou se renunciou a esta para ser monxe é incerta.[23]

Ramanuja converteuse en sacerdote do templo de Varadharāja Perumal (Vishnu) en Kānchipuram, onde ensinou que o moksha (liberación do samsara) se consegue non coa metafísica, nirguna Brahman, senón coa axuda dun deus persoal, saguna Vishnu.[19][24]

  1. 1 2 3 C. J. Bartley 2013, pp. 1–4, 52–53, 79.
  2. 1 2 3 4 5 Sydnor, Jon Paul (2012). Rāmānuja and Schleiermacher: Toward a Constructive Comparative Theology. Casemate. pp. 20–22 with footnote 32. ISBN 978-0227680247.
  3. 1 2 Doniger, Wendy (1999). Merriam-Webster's encyclopedia of world religions. Merriam-Webster. p. 904. ISBN 978-0-87779-044-0.
  4. Rothermund, Dietmar (2004). A History of India. Routledge. p. 149. ISBN 978-0-415-32920-0. Faltan o |apelido1= en Authors list (Axuda)
  5. 1 2 3 Olivelle, Patrick (1992). The Samnyasa Upanisads : Hindu Scriptures on Asceticism and Renunciation: Hindu Scriptures on Asceticism and Renunciation. Oxford University Press. pp. 10–11, 17–18. ISBN 978-0-19-536137-7.
  6. C. J. Bartley 2013, pp. 1-2.
  7. Carman 1974, p. 24.
  8. Carman 1994, pp. 82-87 con notas.
  9. Indich, William M. (1995). Consciousness in Advaita Vedanta. Motilal Banarsidass. pp. 1–2, 97–102. ISBN 978-81-208-1251-2.
  10. 1 2 Sullivan, Bruce M. (2001). The A to Z of Hinduism. Rowman & Littlefield. p. 239. ISBN 978-0-8108-4070-6.
  11. C. J. Bartley 2013, pp. 1-2, 9-10, 76-79, 87-98.
  12. Doyle, Sean (2006). Synthesizing the Vedanta: The Theology of Pierre Johanns, S.J. Peter Lang. pp. 59–62. ISBN 978-3-03910-708-7.
  13. 1 2 Jones & Ryan 2006, p. 352.
  14. Keith E. Yandell 2001, pp. 7, 148.
  15. 1 2 3 Mishra, Patit Paban (2012). "Ramanuja (ca. 1077–ca. 1157)". Rāmānuja (ca. 1077–ca. 1157) in Encyclopedia of Global Religion (Editors: Mark Juergensmeyer & Wade Clark Roof). ISBN 9780761927297. doi:10.4135/9781412997898.n598.
  16. Narasimhacharya, Madabhushini. Sri Ramanuja. Sahitya Akademi, 2004 - Hindu saints - 51 pages. p. 17.
  17. Carman 1994, pp. 45, 80.
  18. Carman 1974, pp. 27-28, 45.
  19. 1 2 3 "Ramanuja | Hindu theologian and philosopher". Encyclopedia Britannica (en inglés). Consultado o 5-4-2019.
  20. "Ramanuja's explanation". The Hindu (en inglés). 2014-01-13. ISSN 0971-751X. Consultado o 5-4-2019.
  21. Aiyangar, Sakkottai Krishnaswami. Ancient India: Collected Essays on the Literary and Political History of Southern India. Asian Educational Services, 2004. p. 195.
  22. Govindāchārya, Alkandavilli (1906). The Life of Râmânujâchârya: The Exponent of the Viśistâdvaita Philosophy. S. Murthy. pp. 62–70.
  23. Young, Katherine (1996). Steven Rosen, ed. Vaiṣṇavī. Motilal Banarsidass. pp. 286–288. ISBN 978-81-208-1437-0.
  24. Sydnor, Jon Paul (2012). Rāmānuja and Schleiermacher: Toward a Constructive Comparative Theology. Casemate. pp. 84–87. ISBN 978-0227680247.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]