Peramelemorfos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Peramelemorfos
Peramelemorphia

Rango fósil: oligoceno - actualidade
Bandicut taxidermizado
Bandicut taxidermizado
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Subclase: Theria
Infraclase: Marsupialia
Magnorde: Australidelphia
Superorde: Eometatheria
Orde: Peramelemorphia
Ameghino, 1889
Familias
Véxase o texto

A dos peramelemorfos (Peramelemorphia) é unha orde de mamíferos marsupiais do clado (ou magnorde, ou superorde, segundo as clasificacións) dos australidelfos.

Esta orde inclúe os bandicuts e os bilbís, que son denominados ás veces, debido aos seus hábitos alimentarios, marsupiais omnívoros, xa que, a pesar de posuíren unha dentición de tipo carnívoro (poliprotodonte), presentan, en grao variábel, unha dieta omnívora.[1]

Todos os membros da orde son endémicos de Australia e Nova Guinea, e a maioría teñen a forma característica do bandicut: un corpo rechoncho, arqueado cara a atrás, cabeza cun fociño longo, delicado e aguzado, orellas verticais moi grandes, e patas relativamente longas e finas, igual que a cola.

O seu peso varía desde os 140 g até os 2 kg, pero a maioría das especies rondan o peso dun gato pequeno: ao redor de 1 kg.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

A orde foi establecida en 1889 polo naturalista arxentino Florentino Ameghino.[2]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O nome científico da orde, Peramelemorphia, está formado sobre a base do nome Perameles, o xénero tipo da familia dos peramélidos (Peramelidae), coa adición da forma sufixa do latín científico -morphia, usada para crear nomes taxonómicos de animais (sobre todo a nivel de infraclase), que á súa vez está formada polo sufixo -morpha, forma plural de -morphus, derivada do grego antigo μορφή morphḗ, "forma", "aparencia", e‎ o desinencia -ia, do latín científico, tomada do latín clásico -ia ou do grago antigo -ία ‎-ía (ou -εια -eia), usada para formar substantivos abstractos de xénero feminino, utilizada para formar nomes taxonómicos (sobre todo, engadíndoa a nomes de xénero tirados dun autor).

Pola súa parte, Perameles (que significa "teixugo con bolsa") é un termo de etimoloxía híbrida (o que no é recomendábel na nomenclatura científica), xa que deriva do grego antigo πήρα pḗra, "bolsa", "saco", e do latín mēlēs, "teixugo".[3]

É dicir que, literalmente, a pouco ortodoxa etimoloxía de Peramelemorphia significa "os parecidos ao teixugo con bolsa" (aludindo ao marsupio).

Sinónimos[editar | editar a fonte]

Ademais de polo nome orixinario, a orde coñécese tamén polos sinónimos.[2]

  • Peramelia
  • Perameliformes
  • Perameloidea

Familias[editar | editar a fonte]

A maioría dos autores recoñecen nesta orde as seguintes tres familias con especies vivas:[2][4]

Orde Peramelemorphia

Ás que hai que engadir a familia dos Yaralidae Muirhead & Filan, 1995, actualmente extinta.

Porén, o National Center for Biotechnology Information non admite a familia dos Thylacomyidae.[5]

Filoxenia[editar | editar a fonte]

—o Orde Peramelemorphia Ameghino, 1889

        |-o Familia Chaeropodidae Gill, 1872 (‡)
        | `-- Xénero Chaeropus Ogilby, 1838 
        |-o Familia Peramelidae (Gray, 1825)
        | |-o Subfamilia Echymiperinae McKenna & Bell, 1997 
        | | |-- Xénero Echymipera Lesson, 1842 
        | | |-- Xénero Microperoryctes Stein, 1932
        | | `—Xénero Rhynchomeles Thomas, 1920
        | |-o Subfamilia Peramelinae (Gray, 1825) 
        | | |-- Xénero Ischnodon Stirton, 1955 (†)
        | | |-- Xénero Isoodon Desmarest, 1817 
        | | `-- Xénero Perameles Geoffroy Saint-Hilaire, 1804 
        | `-o Subfamilia Peroryctinae (Archer et al., 1989)
        |   `- Xénero Peroryctes Thomas, 1906
        |-o Familia Thylacomyidae Bensley, 1903
        | `—Xénero Macrotis Reid, 1836
        `-o Familia Yaralidae Muirhead & Filan, 1995 (†)
          `—Xénero Yarala Muirhead & Filan, 1995 (†)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Rodríguez de la Fuente, Félix (1970): "Cuestión de dientes y patas", en Enciclopedia Salvat de la Fauna, Tomo 9, Australia e islas, pp. 156-160. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones.
  2. 2,0 2,1 2,2 Peramelemorphia en MSW.
  3. Perameles no Oxford Englihs Dictionary.
  4. Peramelemorphia no SIIT.
  5. Peramelemorphia no NCBI.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Grzimek, B., Schlager, N. & Olendorf, D (2003): Grzimek's Animal Life Encyclopedia. Detroit: Thomson Gale.
  • Macdonald, D. & Norris, S., eds (2006): Bandicoots. pp. 824–827 en The Encyclopedia of Mammals, Vol. 1, Fourth Edition. London: The Brown Reference Group.
  • McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): Classification of Mammals Above the Species Level. New York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8.
  • Rowland, P. & Strahan, R., eds. (1995): The Mammals of Australia. Washington, DC: Smithsonian Institution Press.
  • Seebeck, J. (1990): Bandicoots and Bilbies. Norton, Australia: Surrey Beatty and Sons in association with the Australian Mammal Society.
  • Vaughan, T. A. (1986): Mammalogy. Third Edition. Fort Worth, Texas: Saunders College Publishing.
  • Vaughan, T. A.; J. M. Ryan & N. J. Czaplewski (2000): Mammalogy. Fourth Edition. Philadelphia, Pennsylvania: Saunders College Publishing.
  • Wilson, D. E. & Reeder D. M. (editores) (2005): Dasyuromorphia en Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference, 2 vol. 3ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]