Paolo Uccello

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Paolo Uccello
Cinque maestri del rinascimento fiorentino, XVI sec, paolo uccello.JPG
Retrato de Uccello, por un artista anónimo do século XVI (Museo del Louvre).
Nome Paolo di Dono
Nacemento 15 de xuño de 1397
Lugar Pratovecchio?/Florencia?, Italia
Falecemento 10 de decembro de 1475 (78 anos)
Lugar Florencia, Italia
Nacionalidade Italiano
Eido Pintura ao fresco
Adestramento Lorenzo Ghiberti
Movemento Renacemento

Paolo dei Dono, coñecido como Paolo Uccello, nado quizais en Pratovecchio, Florencia o 15 de xuño de 1397 e finado en Florencia o 10 de decembro de 1475, foi un pintor cuatrocentista e matemático italiano que destacou pola súa obra pioneira na perspectiva visual na arte.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Giorgio Vasari nas súas Vidas dos artistas escribiu que Uccello «se compraceu en investigar os complicados mecanismos e as estrañas obras da arte da perspectiva», subliñando o seu trazo máis distintivo, isto é, o interese, case obsesivo, pola construción en perspectiva. Esta característica, xunto coa adhesión ao clima fabuloso do gótico internacional, fai de Paolo Uccello unha figura de límites entre dous mundos figurativos, seguindo un curso artístico entre os máis autónomos do Quattrocento. Empregou a perspectiva para crear a sensación de profundidade nas súas pinturas e non, como os seus contemporáneos, para narrar historias diferentes ou que se suceden no tempo. As súas obras máis coñecidas son as tres pinturas que representan a batalla de San Romano (durante longo tempo a estas tres pinturas chamóuselles, equivocadamente, a "Batalla de Sant' Egidio de 1416").

Paolo traballou na tradición gótica tardía, e resaltaba a cor e o boato máis que o realismo clásico que outros artistas estaban a promover. O seu estilo descríbese mellor coma idiosincrásico, e non deixou ningunha escola de seguidores. Tivo certa influencia na arte do século XX (incluíndo o pintor neozelandés Melvin Day) e a crítica literaria (isto é, nas "Vies imaginaires" por Marcel Schwob, "Uccello lle poil" por Antonin Artaud e "O Mundo Como Ideia" de Bruno Tolentino).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]