O dous de maio de 1808 en Madrid

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

O dous de maio de 1808
A carga dos mamelucos
El dos de mayo de 1808 en Madrid.jpg
ArtistaFrancisco de Goya
Data1814
TécnicaÓleo sobre lenzo
MovementoRomanticismo
Dimensións268 cm × 347 cm
LocalizaciónEspaña Museo do Prado (Madrid)

O dous de maio de 1808 en Madrid, tamén chamado A carga dos mamelucos na Porta do Sol, A loita cos mamelucos,[1] ou simplemente A carga dos mamelucos, é, xunto con O 3 de maio en Madrid, un dos cadros máis soados de Francisco de Goya, pintor español. O cadro, pintado en 1814 en óleo sobre tea, atópase no Museo do Prado, en Madrid.

Historia[editar | editar a fonte]

O 24 de febreiro de 1814, Goya dirixe unha carta á rexencia de España, informando da súa pretensión de

... perpetuar por medio do pincel as máis notables e heroicas escenas da nosa gloriosa insurrección contra o tirano de Europa.[2]

O 9 de marzo respondeulle o goberno aceptando pagarlle o importe de lenzos, aparellos e cores. Como resultado, no ano 1814, seis anos despois dos feitos, pintou este lenzo, e Os fusilamentos do 3 de maio na montaña do Príncipe Pío, que plasma os acontecementos do día seguinte ao representado neste cadro.

Hai que resaltar que Goya non asistiu a unha escena similar: pintouna de acordo aos relatos que ouviu sobre o acontecemento. Co cadro quixo render homenaxe á resistencia española.

Durante a guerra civil este cadro, xunto con outros do Museo do Prado, foi sometido a sucesivos traslados e finalmente foi sacado de España e trasladado a Xenebra. Nese traslado deterioráronse algúns fragmentos, como pode observarse nas faltas cubertas de marrón á esquerda do cadro. Cóntase que o camión que transportaba o lenzo rozou un balcón que caía baixo o ataque da artillaría nacional no paso do convoi por Benicarló no seu traslado entre Valencia a Barcelona. Dado que a pintura trasladábase no seu bastidor (non enrolada), sufriu o impacto e desgarrouse. En 2008, as zonas afectadas foron restauradas e as figuras desaparecidas reintegradas con pigmentos á acuarela, tomando como modelo fotografías previas ás perdas.[3] Nos estudos publicados tras a restauración confirmouse que antigamente a obra mostrara a inscrición «2 de maio» no ceo, engadida posiblemente cando permanecía almacenada no século XIX e que foi eliminada con disolventes antes de 1890.[4]

A pintura antes da restauración de 2008.

Análise do cadro[editar | editar a fonte]

Representa unha escena do levantamento do 2 de maio contra os franceses, comezo da guerra de independencia española contra Napoleón, que ocupara España en 1808 e ía pór como rei ao seu irmán, Xosé Bonaparte.

No cadro, os insurxentes españois atacan os mamelucos, mercenarios exipcios que combaten á beira do exército francés. Esta revolta foi esmagada de forma sanguenta polo exército de ocupación.

Os movementos dos cabalos e dos distintos personaxes dotan o cadro dun gran dinamismo. Reflicte a escena con gran realismo, como pode verse a representación dos corpos caídos e os ríos de sangue. No último termo, vese o perfil arquitectónico de Madrid, aínda que tratado de tal maneira que non distrae a atención do acontecemento principal, que domina o primeiro plano.[2]

Goya usa unha pincelada solta. Utiliza un rico cromatismo. O seu estilo lembra algúns cadros do romanticismo francés, obras de Géricault ou Delacroix.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Ficha de El 2 de mayo de 1808 en Madrid o La lucha con los mamelucos.
  2. 2,0 2,1 L. Cirlot (dir.), Museo del Prado II, Col. «Museos del Mundo», Tomo 7, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3810-9, pp. 86-87
  3. «Las viejas heridas de guerra de Goya cicatrizan en el Prado.» 27 de febrero de 2008.
  4. Boletín do Museo do Prado, 2009.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]