Louis Malle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Louis Malle
Nacemento 30 de outubro de 1932
  Thumeries
Falecemento 23 de novembro de 1995
  Beverly Hills
Causa Linfoma
Nacionalidade Francia
Relixión catolicismo
Alma máter Institut des Hautes Études Cinématographiques e La Fémis
Ocupación guionista, produtor de cine, director de cine, Cinegrafista, director de fotografía e actor
Cónxuxe Anne-Marie Deschodt e Candice Bergen
Premios French Syndicate of Cinema Critics, Palma de Ouro, Prémio Louis-Delluc, Anexo:Lista de filmes premiados com o BAFTA de melhor filme, United Nations Awards, León de Ouro, National Society of Film Critics Award for Best Director, Anexo:Lista de filmes premiados com o BAFTA de melhor diretor, León de Ouro, Los Angeles Film Critics Association Award for Best Foreign Language Film, Prémio Louis-Delluc, César de melhor realizador, sen etiquetar, César de melhor filme, Prémio do Cinema Europeu de melhor argumentista, David di Donatello for Best Foreign Director, César de melhor argumento original ou adaptação, Anexo:Lista de filmes premiados com o BAFTA de melhor diretor, David di Donatello for Best Foreign Director e BAFTA Fellowship Award
editar datos en Wikidata ]

Louis Malle, nado en Thumeries o 30 de outubro de 1932 e finado en Beverly Hills o 23 de novembro de 1995 foi un director de cine francés.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Antes de pasarse ao cine comezou os estudos de ciencias políticas. Traballou como codirector e operador de cámara de Jacques Cousteau en Le Monde du silence, que gañou a Palma de Ouro en Cannes e o Oscar ó mellor documental en 1957, ademais de traballar con outros directores coma Robert Bresson.

Debutou co thriller Ascenseur pour l'échafaud en 1957. Aínda que en ocasións é asociado coa nouvelle vague, realmente o seu traballo non corresponde coas teorías dos directores desta tendencia.

A finais dos setenta trasladouse aos Estados Unidos, onde continuou a súa carreira dirixindo filmes en inglés como Atlantic City que alternou con outros en francés como Au revoir, les enfants. Con estas dúas películas gañaría o León de Ouro en Venecia. En 1980 casou coa actriz estadounidense Candice Bergen.

Moitas das súas películas foron obxecto de polémicas polos temas que trataba, como Le souffle au cœur (1971), no que trataba o tema do incesto, Lacombe Lucien (1974), sobre o colaboracionismo nazi ou Pretty Baby (1978), no que Brooke Shields interpretaba unha prostituta de doce anos.

Obra[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]