Lina Wertmüller

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Lina Wertmüller
Lina Wertmüller.jpg
Nome completoArcangela Felice Assunta Wertmüller von Elgg Spañol von Braueich
Nacemento14 de agosto de 1926 e 14 de agosto de 1928
LugarRoma
NacionalidadeItalia
Educada enAccademia Nazionale d'Arte Drammatica Silvio D'Amico
Cónxuxe(s)Enrico Job
Profesiónguionista e directora de cine
editar datos en Wikidata ]

Arcangela Felice Assunta Wertmüller von Elgg Spanol von Braueich, nada en Roma o 14 de agosto de 1928 é unha directora de cinema e guionista italiana.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Descendente dunha familia aristocrática suíza, comezou a súa carreira como actriz. En 1962 traballou como axudante de dirección no filme de Federico Fellini . O ano seguinte debutou na dirección con I Basilischi, filme cun tema principal (a vida das xentes do sur de Italia) que foi recorrente nos seus traballos posteriores.

A este filme seguírono outros que tamén tiveron certo éxito, mais non foi ata 1972 cando Wertmüller recibiu o recoñecemento internacional cunha serie de catro filmes protagonizados por Giancarlo Giannini. O último foi Pasqualino Settebellezze (1976), que recibiu catro candidaturas aos premios Oscar e foi un éxito internacional. Con este filme, Wertmüller pasou á historia por ser a primeira muller en ter unha candidatura ao Oscar á mellor dirección.

A pesar de seguir tendo unha carreira prolífica dende entón, ningún dos seus filmes posteriores logrou tanta repercusión como estes catro con Giannini.

Política[editar | editar a fonte]

En xeral, os filmes de Wertmüller reflicten os seus propios compromisos políticos, sendo os seus principais protagonistas ou ben anarquistas ou ben feministas (ou ambos), e a acción principal céntrase en conflitos de natureza política ou socio-económica. A pesar diso, os filmes de Wertmüller raramente son didácticos, e adoitan reflectir as súas propias sensibilidades iconoclastas. En Travolti da un insolito destino nell'azzurro mare d'agosto (1974), por exemplo, conta a historia da dona dun rico industrial que só se sente realizada logo de ser «dominada» por un mariñeiro comunista.

Filmografía[editar | editar a fonte]