Instituto de Francia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 48°51′26.07″N 2°20′12.85″L / 48.8572417, -2.3369028

Entrada principal do Instituto de Francia

O Instituto de Francia (en francés Institut de France) é unha institución académica francesa creada o 25 de outubro de 1795.

O Instituto fomenta a investigación e apoia a creación, mediante premios, bolsas e axudas. Situado baixo a protección do presidente da República, tamén é o gardián dun importante patrimonio formado por residencias e coleccións que lle foron legadas desde finais do século XIX.[1]

Composición[editar | editar a fonte]

Na actualidade, comprende as seguintes cinco academias francesas:[1]

Outras institucións dependentes[editar | editar a fonte]

O Instituto xestiona, ademais, varios museos e castelos:

Do Instituto dependen catro bibliotecas de investigación:

En 2005, comezou a emitir Canal Académie, unha radio por Internet ligada ás actividades do Instituto.[2]

O edificio[editar | editar a fonte]

O Instituto de Francia visto desde a ponte das artes sobre o Sena

En 1661, o cardeal Mazarino, posuidor dunha gran fortuna, dispuxo no seu testamento que fora erixido un palacio que albergara a fundación dunha Academia na que serían educados sesenta nobees nados nas catro provincias conquistadas e vinculadas a Francia polos tratados de Westfalia (1648) e dos Pireneos (1659) (de aí o nome: "Colexio das Catro Nacións", que eran o Artois, a Alsacia, o Pinerolo e os condados cataláns do Rosellón, Conflent, Vallespir e a Alta Cerdaña.

Jean-Baptiste Colbert, secretario de Estado de Luís XIV, encargou a Louis Le Vau a realización dos planos do palacio. Este debería erixirse fronte ao Louvre, na outra beira do río Sena. A construción do edificio levouse a cabo entre 1662 e1688.

En 1796, o edificio albergaba un liceo elitista, a "Escola Central das Catro Nacións".

Criticada por Napoleón I pola súa ensinanza pouco moral e de tendencia demasiado revolucionaria, pechouna en 1802. En 1805, pediu que o Instituto de Francia se instara no palacio. O arquitecto Antoine Vaudoyer transformou entón a capela nunha sala onde os académicos puideran levar a cabo as súas sesións.

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Páxina web oficial (en francés). Consultada o 27 de agosto de 2020.
  2. "El Instituto de Francia, en el corazón del conocimiento" (en español). Consultado o 27 de agosto de 2020. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Léon Aucoc (1889): L’Institut de France. Lois, statuts et règlements concernant les anciennes Académies et l’Institut de 1635 à 1889. París: Imprimerie nationale. (Ler en liña en Gallica).
  • Léon Aucoc (1889): L’Institut de France et les anciennes Académies. París: Éditions Plon.
  • Daniel Garcia (2014): Coupole et dépendances. París: Éditions du moment. ISBN 978-2-3541-7264-0.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]