Igrexa nova de Delft

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Igrexa nova de Delft
Nieuwe kerk 20040311.jpg
Igrexa nova (Nieuwe Kerk) de Delft.
Datos xerais
PaísFlag of the Netherlands.svgPaíses Baixos
RexiónFlag Zuid-Holland.svg Holanda Meridional
TipoIgrexa
AdvocaciónSanta Úrsula
LocalizaciónCoat of arms of Delft.svg Delft
Coordenadas52°00′44″N 4°21′37″L / 52.012139, 4.360194Coordenadas: 52°00′44″N 4°21′37″L / 52.012139, 4.360194
Culto
CultoIgrexa protestante
Arquitectura
Construción1396 (comezo)
EstiloArquitectura gótica
Páxina weboudeennieuwekerkdelft.nl
editar datos en Wikidata ]

Igrexa nova de Delft (en neerlandés: Nieuwe Kerk) é o nome co que se coñece unha igrexa protestantes estilo gótico dos Países Baixos, erguida no século XIV, situada na cidade de Delft, na Holanda Meridional.

A igrexa está situada na Gran Praza (Markt) de Delft, fronte ao antigo edificio do concello de Delft.

A impoñente torre da campá da igrexa chega aos 108,75 metros de altura. É a segunda máis alta dun edificio relixioso nos Países Baixos, por detrás da torre da catedral de San Martiño, de Utrecht, que chega aos 112 metros.[1]

Esta igrexa goza dun recoñecemento particular, polo feito de albergar o panteón real da casa de Orange-Nassau. En 1967 recibiu a consideración de monumento nacional dos Países Baixos (rijksmonument).[2]

Historia[editar | editar a fonte]

Ao principio, a igrexa consistía nun edificio provisional de madeira, en torno ao cal se construíu a basílica tal e como pode ser contemplada na actualidade. A antiga igrexa de madeira, que se mantivo ata 1420, foi consagrada a María.[3]

A basílica cruciforme edificouse a partir do ano 1396 nun estilo gótico flamíxero ateigado de mostras do simbolismo cristián. O plano en forma de cruz refire a Cristo, as doce columnas do corazón aos doce apóstolos, os catro piares do cruceiro representan os catro evanxelistas e as dezaseis columnas da nave central representan os dezaseis profetas. A construción realizouse exactamente arredor do que foi a antiga igrexa provisional de madeira.

As vidreiras de cores do transepto e o amplo deambulatorio son obra de Willem Van Konijnenburg (1927-1936). A vidreira que representa a Hugo Grotius, situada na ala norte do transepto, caracterizada polos seus tons fríos gris e azuis, débeselle ao mestre Joep Nicolas.

Panteón real da casa de Orange-Nassau[editar | editar a fonte]

Vista da antiga bóveda de 1890
Plano da cripta real

O mausoleo de Guillerme, o Taciturno elévase no coro, sobre a cripta real. Este edificio renacentista de mármore foi levantado por Hendrick de Keyser entre 1614 e 1621. No centro dun perístilo flanqueado por grandes alegorías, o príncipe está en traxe de desfile baixo a mirada dunha deusa Fama de bronce. Aos seus pés hai unha figura do seu fiel can que un día lle salvou a vida. Na cabeza da estatua xacente de mármore, unha estatua de bronce representa o príncipe con armadura.

No centro do coro, a entrada á cripta dos príncipes está sinalada por unha gran lousa brasonada.

Príncipes e reis soterrados na cripta[editar | editar a fonte]

Na igrexa nova están soterradas moitas persoas pertencentes á familia Orange-Nassau e á actual familia real dos Países Baixos. Esta é unha listaxe dos príncipes e os monarcas:[4]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Información sobre a torre da igrexa. En oudeennieuwekerkdelft.nl. (en castelán)
  2. Ficha de inscrición do monumento no Rijksmonumentenregister (en neerlandés)
  3. Notas sobre a historia da igrexa. En oudeennieuwekerkdelft.nl. (en castelán)
  4. Retratos e notas biográficas sobre algunhas destas personalidades. En oudeennieuwekerkdelft.nl. (en castelán)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]