Saltar ao contido

Good Bye, Lenin!

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirección desde «Good bye, Lenin!»)

Good Bye, Lenin!
 Título
Good Bye, Lenin! Editar o valor en Wikidata
 Instancia de
 Lingua orixinal
 Cor
Autoría
 Director/a
 Compositor/a
 Director/a fotografía
 Editor/a de cine
 Deseñador/a produción
 Deseñador/a vestiario
 Maquillador/a
Temática
 Ambientado en
Publicación
 Compañía produtora
 Distribuidor/a
 Formato de distribución
Datas
 Data de publicación
14 de maio de 2004 (Estados Unidos de América)
10 de setembro de 2003 (Bélxica, Francia)
25 de decembro de 2003 (Brasil)
9 de febreiro de 2003 (Berlín)
13 de febreiro de 2003 (Alemaña) Editar o valor en Wikidata
Dimensións
Duración125 min Editar o valor en Wikidata
Localización
 Lugar de rodaxe
 País de orixe
Recoñecemento
 Puntuación da crítica
68/100 Metacritic (15 de xaneiro de 2026)
91% Rotten Tomatoes (15 de xaneiro de 2026)
7,7/10 Internet Movie Database (4 de xaneiro de 2023)
7.4/10 Rotten Tomatoes (5 de outubro de 2021) Editar o valor en Wikidata
Identificadores
VIAF316755082 Editar o valor en Wikidata
ISAN0000-0000-8127-0000-Y-0000-0000-9 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/023z7v Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
IMDB: tt0301357 Filmaffinity: 213013 Allocine: 52715 Rottentomatoes: m/good_bye_lenin Mojo: goodbyelenin Allmovie: v282254 Metacritic: movie/goodbye-lenin! TV.com: movies/good-bye-lenin Netlix: 60034095 Editar o valor en Wikidata
Wikidata

Good Bye, Lenin! é un filme alemán dirixido por Wolfgang Becker que se estreou no 2003. Está protagonizada por Daniel Brühl, Katrin Sass, e Chulpan Khamatova. A maioría das escenas graváronse na Karl-Marx-Allee en Berlín e ao redor das Plattenbauten preto da Alexanderplatz.

República Democrática Alemá, outubro de 1989. Christiane, a nai de Alexander Kerner (Daniel Brühl), é unha muller orgullosa das súas ideas socialistas e dirixente do Partido Socialista Unificado entregada á política tras o abandono do seu marido á Alemaña Occidental. Christiane perde o coñecemento ao ver o seu fillo metido en disturbios ocasionados por unha manifestación en contra de Erich Honecker, coa policía do estado que tanto admira, e entra en estado de coma.

Alex vese enredado nunha complicada situación cando a súa nai sae do coma oito meses despois. Nada podería afectar tanto á súa nai como a caída do Muro de Berlín e o triunfo do capitalismo na súa amada Alemaña Oriental, e seguindo a advertencia do médico de deixala en repouso e sen grandes desgustos, para evitar unha posible recaída, decide ocultarlle que o Muro de Berlín caeu mentres ela estaba enferma. Para iso montará unha serie de falsos telexornais, coa axuda do seu amigo Denis, nos que escribirá a súa propia historia do país.

Como trama paralela, a película revela a verdadeira historia do pai de Alex e o reencontro co seu fillo.

O filme formula críticas tanto ao socialismo (a parafernalia, burocracia e militarismo), como ao capitalismo (cheo de símbolos baleiros e exaltacións do simplemente material).

Información

[editar | editar a fonte]
  • Dirixe Wolfgang Becker (Renania do Norte (Alemaña), 1954) tamén director de Schmetterlinge (1987) e Das Leben ist eine Baustelle (1997) entre outras. Tamén é autor do episodio da serie de televisión Tatort titulado Blutwurstwalzer (1991), do documental Celibidache (1992) e do telefilme Kinderspiele (1992).
  • Os seus protagonistas son Daniel Brühl, nado en Barcelona (Cataluña) e fillo de nai catalá e pai alemán; Katrin Saß; Chulpan Jamatova (Viktor Vogel – Commercial Man, Luna Papa, Tuvalu) e Maria Simon.
  • O guión está escrito polo propio director en colaboración con Bernd Lichtenberg.
  • O director de fotografía é Martin Kukula, que xa traballara con Becker en Das Leben ist eine Baustelle.
  • A a banda sonora está composta por Yann Tiersen, tamén compositor da banda sonora de Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain.
  • Un dos personaxes secundarios da trama é un taxista chamado Stefan Walz, e que foi cosmonauta da RDA. O personaxe está inspirado no astronauta e mito na RDA Sigmund Jähn, malia que este non acabou como taxista tras a reunificación, senón como consultor da DLR (Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt) ou Axencia espacial alemá, herdeira da do antigo Oeste, e posteriormente da ESA ou Axencia Espacial Europea.
  • O apartamento da nai de Alex está localizado no distrito berlinés de Friedrichshain e gran parte das escenas graváronse alí, incluída unha das máis importantes; cando a nai de Alex decide saír do apartamento. Con todo, Friedrichshain só se menciona unha vez nas noticias montadas despois desa escena.
  • Presentouse no Festival Internacional de Cine de Berlín de 2003 onde conseguiu o premio Blaue Engel á mellor película europea.
  • Gañou o Premio Especial do Xurado no Festival de Cine de Valladolid en 2003.
  • Conseguiu os Premios do Cine Europeo 2003 á mellor película, actor (Daniel Brühl) e guión, así como todos os premios do público (película, actor e actriz para Katrin Saß).

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]