Eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1992

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
‹ 1988 • Cataluña • 1995
Eleccións ao Parlamento de Cataluña
135 escanos do Parlamento
15 de marzo de 1992
Tipo Lexislativa
Período 1992-1995

Demografía electoral
Electores 4.839.071
Votantes 2.655.051
Participación
  
54.87% Red Arrow Down.svg 7.6%
Votos válidos 2.643.910
Votos en branco 31.092
Votos nulos 11.141

Resultados
Jordi Pujol 1978 (cropped).jpg
CiU - Jordi Pujol
Votos 1.221.233 Red Arrow Down.svg 0.9%
Escanos obtidos 70 Green Arrow Up.svg 1.4%
  
46.74%
Raimon Obiols 1989 (cropped).jpg
PSC - Raimon Obiols
Votos 728.311 Red Arrow Down.svg 9.3%
Escanos obtidos 40 Red Arrow Down.svg 4.8%
  
27.87%
Àngel Colom.jpg
ERC - Àngel Colom
Votos 210.366 Green Arrow Up.svg 88.4%
Escanos obtidos 11 Green Arrow Up.svg 83.3%
  
8.05%
Via Catalana Barcelona Plaça Catalunya 95.jpg
ICV - Rafael Ribó
Votos 171.794 Red Arrow Down.svg 17.9%
Escanos obtidos 7 Red Arrow Down.svg 22.2%
  
6.58%
Vidal-Quadras cropped.jpg
PPC - Alejo Vidal-Quadras
Votos 157.772 Green Arrow Up.svg 10.1%
Escanos obtidos 7 Green Arrow Up.svg 16.7%
  
6.04%

Distribución de escanos no Parlamento
Eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1992

Presidente da Generalitat de Cataluña

As eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1992 celebráronse o 15 de marzo de 1992, sendo as cuartas eleccións ao Parlamento de Cataluña trala instauración da democracia en España, e o restabelecemento da Generalitat de Cataluña en 1977. Foron convocadas a votar 4.839.071 persoas maiores de 18 anos e con dereito a voto en Cataluña. As eleccións serviron para escoller os 135 parlamentarios da segunda lexislatura democrática. Acudiron a votar 2.655.051 persoas, o que deu unha participación do 54,87 por cento, cinco puntos por debaixo da participación de catro anos antes.

As eleccións foron anticipadas máis de tres meses por mor dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992. Orixinalmente estaba prevista a súa celebración o domingo 28 de xuño de 1992. O partido máis votado foi, por cuarta vez consecutiva, Convergència i Unió que, con 1.221.233 votos (un 46,19 por cento), obtivo 70 escanos, 1 máis que nas anteriores eleccións, e 30 máis que a segunda forza política, o Partit dels Socialistes de Catalunya, o que volveu dar a CiU a maioría absoluta por terceira vez consecutiva.

Trala formación do Parlamento de Cataluña, o candidato de Convergència i Unió, Jordi Pujol, foi investido Presidente da Generalitat de Cataluña, por cuarta vez consecutiva.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]