Dinah Washington

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Dinah Washington
Dinah Washington 1952.jpg
Nome completoRuth Lee Jones
AlcumeDinah Washington
Nacemento29 de agosto de 1924
 Tuscaloosa
Falecemento14 de decembro de 1963
 Detroit
Causasobredose
NacionalidadeEstados Unidos de América
EtniaAfroamericano
Ocupacióncantante, músico de jazz e autor-compositor
editar datos en Wikidata ]

Ruth Le Jones, nada en Tuscaloosa (Alabama) o 29 de agosto de 1924 e finada en Detroit (Míchigan) o 14 de decembro de 1963, foi unha cantante estadounidense de rhythm and blues, jazz, blues, coñecida como Dinah Washington, considerada "a máis popular muller negra da música da década dos cincuenta".[1] Principalmente cantante de jazz, actuou e gravou unha ampla variedade de estilos, incluíndo blues, R&B e música pop,[1] e deuse a ela mesma o título de "Raíña do Blues".[2] Tamén foi coñecida Queen D ou Miss D.

Influíu en varias cantantes salientables da súa xeración, como Nancy Wilson, Esther Phillips e Diane Schuur. Dinah Washington expresou nas súas letras e concertos as aspiracións e decepcións da comunidade negra, sempre cun certo humor sardónico.

A orixe do seu nome é discutida; algunhas fontes indican que foi obra do director do Garrick Stage Bar, un dos clubs onde empezou a cantar; outras din que foi Lionel Hampton quen o escolleu.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Nada nunha familia con certos intereses musicais, a súa nai tocaba o piano na St. Luke’s Baptist Church. Con tres ou catro anos trasladouse a Chicago e, posteriormente, formouse no ambiente musical do gospel, tocando o piano e dirixindo o coro da igrexa. Con 15 anos, gañou un concurso para afeccionados no Regal Theatre. Son os espirituais os seus primeiros intereses musicais, asociándose a un pioneiro do gospel como Sallie Martin en 1940 para acompañalo ao longo dunha xira.[3] Despois, comezou a actuar en nightclubs como pianista e cantante, comezando no Garrick Bar en 1942. Alí escoitouna o representante de novos talentos Joe Glaser e recomendouna a Lionel Hampton, quen a convidou a unirse á súa banda.

Estivo nela entre 1943 e 1946 e fixo o seu debut en disco para Keynote a finais de 1943 nunha sesión de blues con "Evil Gal Blues", escrita por Leonard Feather, acompañada por Hampton e músicos da súa banda, como Joe Morris (trompeta) e Milt Buckner (piano).[1][4][5] Esta gravación e a seguinte, "Salty Papa Blues", entraron nas listas de Billboard en 1944.[6] En decembro de 1945 fixo unha serie de doce gravacións para Apollo Records.[7]

Logo asinou con Mercury, co que gravou a súa primeira sesión en xaneiro de 1946. Con esta compañía converteuse nunha das estrelas do rhythm and blues entre 1948 e 1955. Cantou blues, estándares, pop etc. Gravou tamén moitas sesións de jazz con big bands e pequenos combos, sendo as máis memorables con Clifford Brown, Cannonball Adderley, Clark Terry, Ben Webster, Wynton Kelly e Joe Zawinul.

En 1959, conseguiu un grande éxito no mercado pop con "What a Diff'rence a Day Made". O resto da súa carreira concentrouse nas baladas, apoiadas por unha xuvenil orquestación e gravadas para Mercury e Roulette, ao estilo de Ray Charles.

Na mañá do 14 de decembro de 1963, o sétimo home de Washington, o xogador de fútbol Dick "Night Train" Lane, foi durmir con ela e espertou máis tarde atopándoa derrubada e sen resposta. O doutor Doctor B. C. Ross chegou só para declarar o seu falecemento.[8] A autopsia amosou unha combinación mortal de secobarbital e amobarbital, que contribuíron á súa morte aos 39 anos. Está enterrada no Burr Oak Cemetery de Alsip, Illinois.

Estilo e voz[editar | editar a fonte]

A súa voz era potente e estridente, cun ton algo metálico e cun insistente vibrato; de absoluta claridade na dicción, a súa entonación era a propia dunha cantante de blues. Foi a primeira estilista do mundo que se incorporou ao canto gospel (como vocalista e pianista cos Sallie Martin Singers), o que lle permitiu encher toda a súa carreira con estas raíces musicais. O seu constante fluctuar estilístico foi un dos aspectos que máis se lle censurou, ao reprochárselle o malgasto do seu talento vocal en produtos comerciais e de baixa calidade que, no entanto, lle proporcionaron un enorme éxito popular.

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

En 1986 foi incluída no Alabama Jazz Hall of Fame,[9] e en 1993 no Rock and Roll Hall of Fame.

Discografía[editar | editar a fonte]

Álbums en estudio[editar | editar a fonte]

  • 1950: Dinah Washington (MG-25260)
  • 1950: Dynamic Dinah!- The Great Voice of Dinah Washington
  • 1952: Blazing Ballads
  • 1954: After Hours with Miss "D"
  • 1954: Dinah Jams
  • 1955: For Those in Love
  • 1956: Dinah!
  • 1956: In the Land of Hi-Fi
  • 1956: The Swingin' Miss "D"
  • 1957: Dinah Washington Sings Fats Waller
  • 1958: Dinah Sings Bessie Smith
  • 1958: Newport '58
  • 1959: The Queen
  • 1959: What a Diff'rence a Day Makes!
  • 1959: Unforgettable
  • 1960: The Two of Us (con Brook Benton)
  • 1960: I Concentrate on You
  • 1960: For Lonely Lovers
  • 1961: September in the Rain
  • 1962: Dinah '62
  • 1962: In Love
  • 1962: Drinking Again
  • 1962: Tears and Laughter
  • 1962: I Wanna Be Loved
  • 1963: Back to the Blues
  • 1963: Dinah '63
  • 1963: This Is My Story
  • 1964: In Tribute
  • 1964: Dinah Washington (SR-25269)
  • 1967: Dinah Discovered

Sinxelos[editar | editar a fonte]

Ano Canción Posición
US US R&B UK
1944 "Salty Papa Blues" 8
"Evil Gal Blues" 9
1948 "Ain't Misbehavin'" 6
"West Side Baby" 7
"Walkin' and Talkin' (And Crying My Blues Away)" 13
"I Want to Cry" 11
"Resolution Blues" 15
"Am I Asking Too Much" 1
"It's Too Soon To Know" 2
1949 "You Satisfy" 8
"Baby Get Lost" 1
"Good Daddy Blues" 9
"Long John Blues" 3
1950 "I Only Know" 3
"It Isn't Fair" 5
"I Wanna Be Loved" 22 5
"I'll Never Be Free" 3
"Time Out For Tears" 6
1951 "Harbor Lixeiros" 10
"My Heart Críes for You" 7
"I Won't Cry Anymore" 6
"Cold, Cold Heart" 3
1952 "Wheel of Fortune" 3
"Tell Me Why" 7
"Trouble in Mind" 4
"New Blowtop Blues" 5
1953 "TV Is the Thing (This Year)" 3
"Fat Daddy" 10
1954 "I Don't Hurt Anymore" 3
"Dream" 9
"Teach Me Tonight" 23 4
1955 "I Concentrate on You" 11
"I Diddle" 14
"If It's the Last Thing I Do" 13
"That's All I Want from You" 8
"You Might Have Told Me" 14
1956 "I'm Lost Without You Tonight" 13
"Soft Winds" 13
1958 "Make Ma Present of You" 27
1959 "What a Difference a Day Made"[10] 8 4
"Unforgettable" 17 15
1960 "Baby (You've Got What It Takes)" (con Brook Benton) 5 1
"A Rockin' Good Way (To Mess Around and Fall in Love)" (con Brook Benton) 7 1
"This Bitter Earth" 24 1
"Love Walked In" 30 16
"It Could Happen to You" 53
1961 "September in The Rain" 23* 5 35
1962 "Tears and Laughter" 71*
"Cold, Cold Heart" (nova versión do éxito de 1951) 96
"Dream" (nova versión do éxito de 1954) 92
"I Want to Be Loved" (nova versión do éxito de 1950) 76
"Where Are You" 36*
"You're a Sweetheart" 98
"You're Nobody 'Til Somebody Loves You" 87
1963 "Soulville" 92
1992 "Mad About the Boy" 41

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Dinah Washington | Music Biography, Credits and". AllMusic. Consultado o 27 de xuño de 2014. 
  2. Notable Black American Women – Google Books. Books.google.co.uk. Consultado o 27 de xuño de 2014. 
  3. Joravsky, Ben. "Dinah Was...and Wasn't". Chicago Reader. Consultado o 20 de decembro de 2016. 
  4. "Keynote Records Catalog: 78rpm 500/600, 1300, 100 series". Jazzdisco.org. Consultado o 27 de xuño de 2014. 
  5. "Dinah Washington Biography | The Rock and Roll Hall of Fame and Museum". Rockhall.com. Consultado o 27 de xuño de 2014. 
  6. Whitburn, Joel (2004). Top R&B/Hip-Hop Singles: 1942–2004. Record Research. p. 469. 
  7. Rotante, Anthony (febreiro de 1955). "Blues and Rhythm". Record Research (Nova York): 3. 
  8. Nadine Cohodas, Queen: The Life and Music of Dinah Washington, Random House, 2004. ISBN 978-0375421488
  9. Bogdanov et al. All Music Guide to the Blues: The Definitive Guide to the Blues, páx. 373. Backbeat Books. ISBN 0-87930-736-6
  10. Versión en inglés de "Cando vuelva a tu lado" de María Grever.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]