Dereito civil galego

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Lei de Dereito Civil de Galicia 2006[editar | editar a fonte]

A Compilación de Dereito Civil de Galicia do 2 de decembro de 1963 foi substituída pola Lei de Dereito Civil de Galicia do 24 de maio de 1995. Á súa vez derrogada pola lei do 14 de xuño de 2006.

Estrutura[editar | editar a fonte]

Consta dun título preliminar e dez títulos.

  • O Título preliminar amosa as fontes do Dereito Civil de Galicia.
  • Título I da protección dos menores.
  • Título II da adopción.
  • Título III De autoprotección.
  • O título IV establece algunhas disposicións sobre a representación e administración dos bens dos que se atopan nunha situación de ausencia que aínda non se declarou xudicialmente.
  • O título V fai referencia á "veciña", unha organización composta polos "petrucios" dunha parroquia para administrar a mercadoría en man común que lle corresponde.
  • O título VI, sobre "Dereitos reais", regula os distintos tipos de comunidades (de montañas de man común, en materia de augas, de mudeis de herdeiros, de agras e vilares), das servidume e do chamado "cómaro", "ribazo". ou «arró », que é o muro de contención de propiedades anexas situadas a diferentes niveis.
  • O título VII, dedicado aos contratos, contén unha extensa regulación dos arrendamentos rurais, en xeral e, en particular, o arrendamento do lugar acasarado, entendido como tal o conxunto, formando unha unidade que comprende a casa de traballo, os edificios, dependencias e terras, aínda que non sexan adxacentes. Tamén inclúe todo tipo de gando, maquinaria, instrumentos e instalacións agrícolas que constitúen unha unidade orgánica de explotación agrícola, forestal ou mixta. Tamén regula o afeccionado, especialmente o agrícola, o do lugar gravado, o gando e o bosque. Finalmente, refírese a un tipo de contrato de renda vitalicia, chamado de vida útil, polo cal unha ou varias persoas están obrigadas, con respecto a outro ou outras persoas, a fornecer alimentos na medida, o alcance e as condicións acordadas a cambio da asignación ou entrega da mercadoría.
  • O título VIII está dedicado á "empresa familiar galega", propoñendo dinamizar unha institución que contribúe tanto a fortalecer os lazos familiares e favorecer a agricultura.
  • O título IX, "Do réxime económico familiar", establece o réxime da comunidade de adquisicións, a falta dun acordo e contén algunhas particularidades sobre os acordos de matrimonio e as doazóns con fins matrimoniais.
  • O título X, "Das Sucesións", contén a principal innovación, con respecto á anterior compilación, tanto para a súa extensión como para a comprensión de institucións que non foron compiladas anteriormente, subsistindo en Galicia no ámbito do dereito consuetudinario. Regula o usufruto voluntario da viuvez, o pacto de mellora e o dereito de explotación e de posesión, esta última institución, de gran orixe en Galicia, destinada a protexer as pequenas explotacións campesiñas contra os males da división hereditaria. a sucesión testada», recoñécese o testamento polo comisario e a posibilidade de que os cónxuxes galegos, mesmo fóra de Galicia, concedan testamento. Considérase lexítimo quen é segundo o Código Civil, aínda que se establecen algunhas particularidades nas formas de a determinación e pagamento da sucesión lexítima. A intestada réxese, do mesmo xeito, polo Código Civil, pero establécese, en defecto das persoas con dereito a herdanza, a sucesión a favor da Comunidade Autónoma de Galicia. Finalmente recoñécese coa denominación de "partillas" ou apartamentos a concesión na vida total da propiedade de determinados bens a quen ten a condición de lexitimario do xuíz, sendo este excluído da condición de lexítimo con carácter definitivo[1].

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]