Saltar ao contido

Delta E

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Delta E / Delta E1
FunciónLanzador espacial lixeiro
país de orixeEstados Unidos[1]
Tamaño
altura28,0 m[1][2]
diámetro2,44 m[1]
masa69.023 kg[1] (Delta E) / 68.000 kg[2] (Delta E1)
Etapas3[1]
Carga LEO
masa540 kg[1][2]
Carga GTO
masa150 kg[1][2]
foguetes derivados
FamiliaDelta[1]
Lanzamento históricos
EstadoRetirados[1]
SitiosCentro Espacial de Cabo Cañaveral / Base Vandenberg da Forza Aérea
Total de lanzamentos23
exitosos23
Voo inaugural6 de novembro de 1965[1][3]
Último voo1 de abril de 1971[1][4]
Acelerarores – Castor 2[1]
altura6,04 m[1]
diámetro0,79 m[1]
masa baleiro695 kg[1]
masa cheo4424 kg[1]
impulsado por1 TX-354-3[1]
potencia máxima258,915 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico232 s (a nivel do mar), 262 s (no baleiro)[1]
propelentePropelente sólido[1]
Primeira etapa – Delta Thor TA[1]
altura18,41 m[1]
diámetro2,44 m[1]
masa baleiro3175 kg[1]
masa cheo49.442 kg[1]
impulsado por1 MB-3-3[1]
potencia máxima866,710 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico256 s (a nivel do mar), 290 s (no baleiro)[1]
propelenteOxíxeno líquido e queroseno[1]
Segunda etapa – AJ10-118E[1]
altura6,28 m[1]
diámetro1,40 m[1]
masa baleiro785 kg[1]
masa cheo6009 kg[1]
impulsado por1 AJ10-118E[1]
potencia máxima35.098 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico278 s (no baleiro)[1]
propelenteÁcido nítrico e UDMH[1]
Terceira etapa – X-258[1] (para Delta E)
propelentePropelente sólido[1]
Terceira etapa – FW4-D[1][2] (para Delta E1)
altura1,48 m[1][2]
diámetro0,46 m[1][2]
masa baleiro25 kg[1][2]
masa cheo300 kg[1][2]
impulsado por1 FW4-D[3]
potencia máxima24,997 kN (no baleiro)[1][2]
Impulso específico287 s (no baleiro)[1][2]
propelentePropelente sólido[1][2]
[ editar datos en Wikidata ]

O Delta E e a súa variante Delta E1 foron uns foguetes espaciais dos estadounidense en servizo entre 1965 e 1971.[1][2][3][4]

Características

[editar | editar a fonte]

Os Delta E e Delta 1 foron uns foguetes lixeiros da familia de foguetes Delta que foron usados un total de 23 veces entre 1965 e 1971, sen ningún fallo. Diferenciábanse do Delta D no uso de etapas melloradas. O Delta E1 usaba unha etapa superior máis potente que a do Delta E. Eran capaces de situar 540 kg de carga en órbita baixa e 150 kg en órbita de transferencia xeoestacionaria.[1][2][3][4]

Historial de lanzamentos

[editar | editar a fonte]
Voo[1][2][3][4] Data[1][2][3][4] Rampla de lanzamento[1][2][3][4] Carga[1][2][3][4] Resultado[1][2][3][4] Variante[1][2][3][4] Notas[1][2][3][4]
457/D-34 6 de novembro de 1965 Rampla LC-17A de Cabo Cañaveral Explorer 29 (GEOS 1) Éxito Delta E Primeiro voo dun Delta E.
460/D-35 16 de decembro de 1965 Rampla LC-17A de Cabo Cañaveral Pioneer 6 Éxito Delta E
461/D-37 28 de febreiro de 1966 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral ESSA 2 Éxito Delta E
467/D-39 1 de xullo de 1966 Rampla LC-17A de Cabo Cañaveral Explorer 33 Éxito Delta E1 Primeiro voo dun Delta E1.
462/D-40 17 de agosto de 1966 Rampla LC-17A de Cabo Cañaveral Pioneer 7 Éxito Delta E1
463/D-41 2 de outubro de 1966 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg ESSA 3 Éxito Delta E
464/D-42 26 de outubro de 1966 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Intelsat-2 1 Éxito Delta E1
468/D-44 11 de xaneiro de 1967 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Intelsat-2 2 Éxito Delta E1
472/D-45 26 de xaneiro de 1967 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg ESSA 4 Éxito Delta E
470/D-47 23 de marzo de 1967 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Intelsat-2 3 Éxito Delta E1
484/D-48 20 de abril de 1967 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg ESSA 5 Éxito Delta E Último voo dun Delta E.
486/D-49 24 de maio de 1967 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg Explorer 34 Éxito Delta E1
488/D-50 19 de xullo de 1967 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Explorer 35 Éxito Delta E1
442/D-52 28 de setembro de 1967 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Intelsat-2 4 Éxito Delta E1
480/D-54 10 de novembro de 1967 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg ESSA 6 Éxito Delta E1
489/D-55 13 de decembro de 1967 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Pioneer 8 / TTS 1 Éxito Delta E1
454/D-56 11 de xaneiro de 1968 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg Explorer 36 (GEOS 2) Éxito Delta E1
479/D-60 8 de novembro de 1968 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Pioneer 9 / TTS 2 Éxito Delta E1
481/D-61 5 de decembro de 1968 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral HEOS 1 Éxito Delta E1
485/D-65 30 de xaneiro de 1969 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg ISIS 1 Éxito Delta E1
483/D-67 26 de febreiro de 1969 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral ESSA 9 Éxito Delta E1
482/D-69 21 de xuño de 1969 Rampla SLC-2W da Base Vandenberg Explorer 41 Éxito Delta E1
491/D-84 1 de abril de 1971 Rampla SLC-2E da Base Vandenberg ISIS 2 Éxito Delta E1 Último voo dun Delta E1.

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 Mark Wade (2011). "Delta E" (en inglés). Consultado o 5 de xullo de 2012.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Mark Wade (2011). "Thor Delta E1" (en inglés). Consultado o 5 de xullo de 2012.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Delta-E" (en inglés). Consultado o 5 de xullo de 2012.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Delta-E1" (en inglés). Consultado o 5 de xullo de 2012.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Delta_E&oldid=6359978»