Delta 4000

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Delta 4000
Un Delta 4925 engalando co satélite Insat 1D a bordo.
Un Delta 4925 engalando co satélite Insat 1D a bordo.
Función Lanzador espacial de capacidade media
País de orixe Estados Unidos[1]
Tamaño
Altura 34,0 m[1]
Diámetro 2,44 m[1]
Masa 200.740 kg[1]
Etapas 3[1]
Capacidade
Carga útil a LEO 3400 kg[1]
Carga a
GTO
1200 kg[1]
Foguetes asociados
Familia Delta[1]
Historia de lanzamentos
Estado Retirado[1]
Total de lanzamentos 2
Éxitos 2
Aceleradores (Etapa 0) - Castor 4A[1]
No aceleradores 9[1]
Lonxitude 9,12 m[1]
Diámetro 1,02 m[1]
Masa baleiro 1529 kg[1]
Masa cheo 11.743 kg[1]
Motores 1[1]
Pulo 478,309 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 237 s (a nivel do mar), 266 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 56 s[1]
Propelente Propelente sólido[1]
Primeira Etapa - Delta Thor ELT[1]
Lonxitude 22,4 m[1]
Diámetro 2,44 m[1]
Masa baleiro 4059 kg[1]
Masa cheo 84.067 kg[1]
Motores 1 RS-27[1]
Pulo 1030,208 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 262 s (a nivel do mar), 296 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 222 s[1]
Propelente Oxíxeno líquido e queroseno[1]
Segunda Etapa - Delta K[1]
Lonxitude 5,89 m[1]
Diámetro 1,70 m[1]
Masa baleiro 950 kg[1]
Masa cheo 6954 kg[1]
Motores 1 AJ10-118K[1]
Pulo 43,630 kN (no baleiro)[1]
Impulso específico 319 s (no baleiro)[1]
Tempo de combustión 431 s[1]
Propelente Tetróxido de nitróxeno e Aerozine-50[1]
Terceira Etapa - PAM-D[1]
Motores 1 Star 48B[1]
Pulo
Propelente Propelente sólido[1]

Delta 4000 foi o nome dunha serie de foguetes espaciais dos estadounidense en servizo ao final da década de 1980. A serie 4000 componse dun único modelo, o Delta 4925, segundo o sistema de numeración seguido pola familia de foguetes Delta.[1][2][3]

Características[editar | editar a fonte]

O Delta 4925 usaba nove foguetes aceleradores de propelente sólido Castor 4A, máis potentes que os aceleradores das versións anteriores de foguetes Delta. A primeira etapa usaba un motor RS-27, mentres que a segunda usaba un motor AJ10-118K. Como terceira etapa usaba unha etapa de propelente sólido PAM-D cun motor Star 48B.[1][2][3]

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Delta 4925[editar | editar a fonte]

Voo[2][3] Data[2][3] Rampla de lanzamento[2][3] Carga[2][3] Resultado[2][3] Notas[2][3]
D-187 27 de agosto de 1989 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Marco Polo 1 Éxito Primeiro voo.
D-196 12 de xuño de 1990 Rampla LC-17B de Cabo Cañaveral Insat 1D Éxito Último voo dun Delta 4925.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 1,38 1,39 1,40 1,41 1,42 1,43 1,44 Mark Wade (2011). "Delta 4000" (en inglés). Consultado o 23 de xuño de 2012. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Delta-4925" (en inglés). Consultado o 23 de xuño de 2012. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Mark Wade (2011). "Delta 4925" (en inglés). Consultado o 23 de xuño de 2012. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]