Club Balonmano Cantabria

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Teka Cantabria
Nome completo Club Balonmano Teka Cantabria
Cidade Santander, España España
Historia 1975-2008
Fundado 1975
Disolto 2008
Pavillón Pavillón de La Albericia (4 000 espectadores)
Presidente España Pedro Ruiz
Adestrador España Juan Domínguez
Títulos
Copa de Europa 1993-94
Copa EHF 1992-93
Recopa de Europa 1989-90 e 1997-98
Liga ASOBAL 1992-93 e 1993-94
Copa do Rei 1988-89 e 1994-95
Copa ASOBAL 1990-91, 1991-92, 1996-97 e 1997-98
Supercopa de España 1992-93 e 1994-95
Mundial de Clubs 1996-97
Cores           Azul e branco
Team colours
Kit body bluevertical.png
Team colours
Team colours
Team colours
Local
Team colours
Team colours
Team colours
Team colours
Visitante

O Club Balonmano Cantabria (1975-2008) foi un equipo de balonmán da cidade de Santander (Cantabria). Foi fundado en 1975 co nome de Grupo Deportivo Teka Santander, herdeiro do club La Salle Authi de Los Corrales de Buelna. Foi un dos clubs máis laureados de España e de Europa. Debido a problemas económicos, mudou a súa denominación en 1995, baixo o patrocinio de Caja Cantabria, que abandonou o seu patrocinio en 1999, adoptando o club o nome de Club Balonmano Cantabria e volvendo a Teka, denominándose o equipo Teka Cantabria ata a súa desaparición no ano 2008, tras un breve período no que foi propiedade do Racing de Santander.[1][2]

A nivel nacional participou na Liga ASOBAL (nome que recibe a máxima categoría do balonmán español) dende a súa fundación en 1990 pola Asociación de Clubes Españoles de Balonmano (ASOBAL) ata a súa desaparición. A Liga ASOBAL foi a herdeira da antiga liga española de balonmán que, entre 1958 e 1990, e coa denominación de División de Honra, organizou a Federación Española de Balonmano. En total, o club participou en 18 ocasións na máxima categoría, gañando o título en dúas ocasións (1992-93 e 1993-94). Ademais adxudicouse outros títulos nacionais como a Copa do Rei e a Supercopa de España, ambas en dúas ocasións, ou a Copa ASOBAL, que gañou catro veces. A nivel internacional conquistou nunha ocasión a máxima competición europea de balonmán entre clubs, a Copa de Europa, así como o Campionato Mundial de Clubs, a Recopa de Europa en dúas ocasións, ou a Copa EHF.

A nivel individual destacou Talant Dujshebaev, xogador do club dende 1992 a 1997 e que foi nomeado en dúas ocasións Xogador do Ano da IHF, ademais de adxudicarse ao longo da súa carreira numerosos títulos nacionais e internacionais. Durante a maior parte da súa historia, o club xogou no Pavillón de La Albericia, aínda que tamén nas súas últimas tempadas disputou partidos no Palacio de Deportes de Santander, que dispuña de maior capacidade que o anterior.

Historia[editar | editar a fonte]

Inicios[editar | editar a fonte]

O Club Balonmano Cantabria fundouse en 1975 baixo o nome de Grupo Deportivo Teka Santander, herdeiro do club La Salle-Authi de Los Corrales de Buelna. Na tempada 1982-83 ascendeu á División de Honra, e dous anos máis tarde conseguiu clasificarse por primeira vez para disputar unha competición europea, a Recopa de Europa.

O Club Balonmano Cantabria fundouse en 1975 baixo o nome de Grupo Deportivo Teka Santander, logo da fusión do La Salle Authie o Santander OJE. Por motivos de patrocinio chamouse GD Teka Ciclotour.[3] Herdeiro club La Salle Authi de Los Corrales de Buelna, ocupou a súa praza, xa que as súas instalacións non estaban cubertas e non podía participar na segunda categoría nacional.[4] O porteiro de La Salle Authi, José Antonio Revilla, fundou este club tras falar con José Gómez, responsable da empresa Teka, que os patrocinou con 25 000 pesetas e accedeu a ser o presidente da entidade.[4][5] Logo de varios anos na segunda categoría, na tempada 1979-80 disputou a fase de ascenso a División de Honra, a máxima categoría nacional. Para elo debía impoñerse nun dos dous grupos creados, mais non o conseguiu. Ao ano seguinte tampouco puido conseguir o ascesnso, sendo o club malagueño Caja de Ronda o que ascendeu no grupo B.[6] O ano seguinte tamén disputou a fase de ascenso, mais nesa ocasión ascendeu o Caja Madrid, no grupo 2.[7][8] Na tempada 1982-83 volveu disputar o ascenso enfrontándose no grupo A ao NIFSA Las Palmas, ao Móstoles e ao San Antonio. Tras cinco encontros, o Teka enfrontouse en Santander ao NIFSA, líder do grupo, ao que derrotou por 25-15, conseguindo o ascenso de categoría.[9] Pouco despois enfrontouse ao campión do outro grupo, que tamén conseguiu o ascenso, o Granollers-2. Este partido decidía o campión nacional de Primeira, e que gañou o Teka por 26-21.[10] O equipo nese partido estivo composto por Goñi, Badín, Merino, Iglesias, Solar, Morante, Mazorra, Charly, Sagarduy, Sanromán, Bárcena e Ortiz.[10] Pasaran oito tempadas en Primeira División e realizaran tres intentos frustrados nas diferentes fases de ascenso a División de Honra, nas cales mantivérase o mesmo adestrador, Rafael Pastor, e o mesmo capitán, Pedro Bárcena.[5][11]

Primeiros anos na elite[editar | editar a fonte]

Na súa primeira participación na División de Honra (1983-84) finalizou como noveno clasificado con 21 puntos e mantivo a categoría na última xornada, na que gañou ao Cajamadrid por 31-25.[12] Nesa tempada destacou Senad Fetahajić, que fora fichado xunto a Gordan Žigić, Estrella, Postigo, Francés, Domínguez e Eslava.[4][13][14]

Na tempada seguinte, o equipo fichou ao porteiro Miguel Ángel Zuñiga, a Julián Ruiz, a Ramos, a Gabi Ben Modo, a Paco Otí, e ao balcánico Slobodan Batinović.[13] Conseguiron disputar a Copa do Rei, aínda que foron eliminados en semifinais polo F. C. Barcelona.[15] Con todo, o Barcelona enfrontouse na final ao Atlético de Madrid, que tamén estaba clasificado para competicións europeas, polo que os semifinalistas disputaron un encontro para saber quen disputaría o ano seguinte a Recopa de Europa. O Teka enfrontouse en Alcalá de Henares ao Tecnisa Alicante, gañando por 30 goles a 20.[16] Ese ano, para determinar o campión do título de liga disputáronse dúas fases. A primeira fase servía para poder dividir a segunda en tres grupos: o que disputaba o título, o de permanencia e o da zona media. O Teka clasificouse no grupo B (zona media), clasificándose primeiro con 8 puntos, só por detrás dos catro equipos que formaban o grupo que loitaba polo título: Atlético de Madrid, Barcelona, Tecnisa e Cacaolat Granollers.[17]

A tempada 1985-86 foi o debut do club nunha competición europea, a Recopa de Europa. Para afrontar esta tempada prescindiuse de Fetahajić e Žigić e fichouse a Cimic, a Eduardo Sala e a Carlos Juan.[13] Na primera rolda da competición europea o equipo enfrontouse ao HC Volksbank Köflach austríaco, ao que derrotaron en ambos partidos por 25-27 e 31-23.[18][19] Nos oitavos de final venceron ao Vikingur Reikiavik de Islandia por 21-22 e 20-18.[20][21][22] Nos cuartos de final enfrontáronse ao VÁEV Epitok de Hungría, ao que gañaron na casa por 19 goles a 16, mais ante o que perderon por 29-20 en Veszprém, sendo eliminados.[23]

Chechu Villaldea chegou en 1987 ao Teka procedente do Club Balonmano Naranco.

Esa mesma tempada, logo dun mal comezo na liga, o responsable da sección de balonmán, Antonio Revilla, substituíu ao adestrador Rafael Pastor polo ex-xogador Luis Morante.[24] Co cambio gañaron ao Atlético de Madrid e remataron clasificándose para disputar a segunda fase entre os mellores, no grupo A. Con todo, foron sextos e últimos do grupo, polo que non puideron disputar a terceira fase entre os catro mellores.[25] Finalmente foron segundos do grupo A-2 e puideron disputar como sextos da liga a Copa do Rei.[26] A Copa do Rei disputouse en dúas sedes, en Santander e en Alacant. O Teka enfrontouse na casa ao Atlético de Madrid e ao Cacaolat Granollers, para acceder á semifinal contra o Barcelona. Con todo, perdeu por 26 goles a 20, malia ter chegado a ir gañando por 16-17.[27]

Na tempada 1986-87 substituíuse a Cimic e Batinović por outros dous iugoslavos, Mladinović e Rašić, que procedían do RK Metaloplastika Šabac. Outras fichaxes foron Esteban, Félix Martínez e Miera.[13] Clasificáronse para disputar a segunda fase no grupo A-1, no que chegou a ir primeiro logo de gañar ao Barcelona no Palau Blaugrana.[28] Con todo, unha mala racha non lles permitiu acceder á eliminatoria polo título e finalizaron últimos con tres vitorias, dous empates e cinco derrotas.[29] Na terceira fase só puideron ser terceiros por detrás do Atlético de Madrid e o Cacaolat, e tampouco puideron participar na Copa do Rei.[30]

Ao ano seguinte contratouse ao porteiro Perico García, ao central Chechu Villaldea, ao pívot Luisón García, ao lateral dinamarqués Otto Mertz, e ao adestrador Javier García Cuesta.[13] Modificouse o sistema de liga, cunha primeira fase con 12 equipos e unha segunda na cal sumábanse os puntos conseguidos entre os equipos que compuñan o grupo, 6. O equipo pasou á segunda fase como sexto clasificado con 8 puntos acumulados[31] e terminou sendo quinto con 16 puntos.[32] Clasificouse para a Copa do Rei, celebrada en Xirona, mais foi eliminado nos cuartos de final a mans do Cajamadrid por 27 goles a 23.[33]

Época dourada[editar | editar a fonte]

Foi na tempada 1988-89 cando atinxiu alzar o seu primeiro título oficial, a Copa do Rei logo de vencer en Bilbao o FC Barcelona por 25 a 20. Ademais esa mesma tempada finalizou na terceira posición da Liga. Na tempada seguinte conseguiu levar ás súas vitrinas o seu primeiro título internacional ao gañar a Recopa de Europa e volve quedarse ás portas do título de Liga, ao finalizar na segunda posición. Nas tempadas 1990-91 e 1991-92 o club cántabro proclamouse campión da Copa ASOBAL e finalizou semifinalista nas competicións europeas, primeiro na Recopa e logo na Copa de Europa.

Porén non sería ata a tempada 1992-93 cando chegou o prímeiro título de Liga, nun ano no que ademais conseguiu alzar a Supercopa de España e a Copa EHF. Na seguinte campaña, os santanderinos conseguiron revalidar o título da Liga ASOBAL e atinxiron outro logro histórico ao gañaren a súa primeira, e única, Copa de Europa, conseguindo un dobre histórico. Na seguinte tempada (1994-95) atinxiu outro novo dobre ao alzar a Copa do Rei e a Supercopa de España.

A tempada 1996-97 foi a do reencontro cos títulos logo dun ano en branco, os cántabros conseguiron gañar a Copa ASOBAL e o Campionato Mundial de Clubs de Balonmán, perdendo a final da Copa do Rei ante o FC Barcelona por un axustado 30-29. Na tempada seguinte acadou os dous últimos títulos do club: a Copa ASOBAL e a Recopa de Europa.

Entre o 1999 e o 2006 o equipo encadea unha serie de tempadas sen gañar ningún título, sumido nunha crise económica e deportiva da que conseguiu saír adiante sen perder a categoría nin ningunha tempada e disputando a final da Recopa de Europa na tempada 1999-00, ou chegando a Cuartos de Final da Copa EHF na 2003-04.

Na tempada 2006-07 consumouse o seu descenso á División de Honra B, 24 anos despois do seu ascenso, e cun amplo palmarés nacional e internacional. No entanto, pouco despois volveu ascender administrativamente en detrimento do BM Altea ao renunciar este último por motivos económicos.

Finalmente, na tempada 2007-08 acadou a permanencia deportivamente na máxima categoría fronte ao Ademar León, mais meses despois, descendeu ao equipo da ASOBAL por non presentar un aval extra. O club tampouco se inscribiu na División de Honra B.

Patrocinadores[editar | editar a fonte]

O club fundouse co nome de Grupo Deportivo Teka Santander, herdeiro do club La Salle-Authi de Los Corrales de Buelna. Por motivos de patrocinio denominouse GD Teka Ciclotour.[3] En 1995 o Grupo Teka deixou de ser o principal patrocinador e o equipo pasouse a denominar Club Balonmano Cantabria durante a tempada 1995-96. En maio de 1996 anunciouse que a entidade bancaria Caja Cantabria sería o novo patrocinador, mais deixou de selo en 1999, logo do cal o equipo adoptou outra vez o nome de Club Balonmano Cantabria.[3][34] Co regreso do patrocinio do Grupo Teka, denominouse Teka Cantabria ata a súa desaparición no ano 2008, logo dun breve período no que foi propiedade do Racing de Santander.[2]

Outras seccións[editar | editar a fonte]

En 1996 produciuse unha mudanza na denominación do club logo da fusión do GD Teka (que dispuña dun equipo en División de Honra), o Club Balonmano Santander (cun equipo na máxima categoría nacional feminina, División de Honra, outros dous en 1.ª e 2.ª Nacional masculinas, amáis das súas seccións inferiores) e o Salesianos (con varias seccións inferiores).[3]

Na tempada 1997-98 o equipo de División de Honra femenina chamouse Caja Cantabria Universidad Clubasa. Na primeira fase de clasificación quedou en quinto lugar, polo que tivo que disputar unha segunda fase para manter a categoría, na que concluiu primeiro.[35] Na seguinte tempada foron penúltimas na liga, polo que tiveron que volver disputar a segunda fase pola permanencia. Nesta ocasión finalizaron en quinto lugar.[36] Na tempada 1999-00 denomináronse Caja Cantabria Universidad, e finalizaron en sexto lugar a primeira fase. De novo tiveron que disputar a fase de permanencia e finalizaron en terceira posición.[37] Desapareceu no ano 2000 e os seus dereitos federativos foron cedidos á Agrupación Deportiva Sagardía, que disputou a competición co nome de Caja Cantabria Verdaloe.[3]

Pola súa parte o Teka Universidad, filial do primeiro equipo, converteuse en campión de 2.ª Nacional masculina na tempada 1993-94.[38] Despois disputou a Primeira División Nacional ata no ano 2002-03, no que foi último clasificado.[39]

Datos do club[editar | editar a fonte]

  • Posto histórico: 7.º.
  • Tempadas en 1.ª: dezaoito.
  • Mellor posto na liga: 1.º (dúas veces).
  • Peor posto na liga: 15.º (tempada 2006-07).

Palmarés[editar | editar a fonte]

  • Campión: 1992-93, 1993-94.
  • Subcampión: 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1995-96.
  • Campión: 1988-89, 1994-95.
  • Subcampión: 1996-97.
  • Campión: 1992-93, 1994-95.
  • Subcampión: 1990-91, 1995-96, 1997-98.
  • Campión: 1990-91, 1991-92, 1996-97, 1997-98.
  • Subcampión: 1992-93, 1994-95, 1995-96.
  • Campión: 1993-94.
  • Subcampión: 1991-92.
  • Campión: 1989-90, 1997-98.
  • Subcampión: 1998-99.
  • Campión: 1992-93.
  • Campión: 1996-97.

Pavillón[editar | editar a fonte]

Pazo dos Deportes de Santander.

Nos derradeiros anos da súa existencia, o club disputaba os seus partidos como local no Palacio de los Deportes de Santander. O edificio é obra dos arquitectos Julián Franco e José Manuel Palao, e foi inaugurado o 31 de maio de 2003. Localízase na rúa Alcalde Vega Lamera s/n, ao carón doutras grandes infraestruturas culturais e deportivas como o Palacio de Exposicións e Concresos e os Campos de Sport de El Sardinero (estadio de fútbol onde xoga o Real Racing Club de Santander). É de deseño vangardista e ten capacidade para 10 000 persoas en grandes eventos (6 000 asentos), cunha pista de xogo de 44 x 22 metros.[40]

Anteriormente, disputaba os seus partidos no Pavillón de La Albericia, situado na Avenida do Deporte s/n, onde tamén xogou algún dos seus últimos partidos. Durante os seus primeiros anos tiña capacidade para 3 300 espectadores, máis a comezos dos anos 90 ampliouse ata os 4 000 actuais.[4]

Xogadores[editar | editar a fonte]

Equipo 2007-08[editar | editar a fonte]

 

Xogadores históricos[editar | editar a fonte]

Juan Francisco Muñoz Melo, Mats Olsson, Chechu Villaldea, Javier Cabanas, Julián Ruiz, Jaume Puig, Aitor Echaburu, Medvedev, Rekondo, Yuri Nesterov, Manuel Miera, Nedeljko Jovanovic, Chechu Fernandez, Oleg Kisselev, Jaume Fort, Talant Dujshebaev, Mijail Jakimovich, Alberto Urdiales, Santiago Urdiales, José Javier Hombrados, Paco Oti, Mateo Garralda e Mariano Ortega, Alexander Tuschkin, Peter Gentzel, Andreas Rastner, Mihail Yukov, Miguel Ángel Díez, Rodrigo Reñones, Gustavo Alonso, Juan Dominguez,

Adestradores[editar | editar a fonte]

Período Adestrador Observacións
1975-1985 Rafael Pastor Destituido en outubro.[41]
1985-1987 Luis Morante Substituido ao final da tempada 1986-87.[42]
1987-1989 Javier García Cuesta Comezou a tempada 1987-88.[42] Converteuse en seleccionador nacional ao final da tempada 1988-1989.[43]
1989-1991 Manolo Cadenas Destituído ao final da tempada 1990-91.[44]
1991-1993 Emilio Alonso 1991-92 primeira tempada,[5] 1992-93 última.[45]
1993-1994 Javier García Cuesta Dimitiu polos malos resultados en xaneiro de 1994.[45]
1994-1997 Julián Ruiz Debutou como adestrador o 20 de xaneiro de 1994.[46]
1997-1998 Valentín Pastor Logo da marcha de Ruiz ao final da tempada substituíno.[47] A finais de outubro de 1998 foi destituido.[48]
1998-1999 Jaume Puig Logo de dirixir o equipo uns días Agustín Medina, tomou o cargo a principios de novembro.[49] Terminou ao final da tempada 1998-99.[50]
1999-2000 Jovan "Jovica" Elezović Comezou a tempada 1999-00.[50]
2000-2001 Juan José Campo
2001-2004 Julián Ruiz Chegou para a tempada 2001-02 por tres anos.[51] Asinou polo Bidasoa en marzo de 2004.[52]
2004 Juan José Campo Fíxose cargo do equipo logo da marcha de Ruiz, ata final de tempada.[53]
2004-2006 Alberto Urdiales Fichado ao comezo da tempada 2004-05.[54] Foi destituido logo de finalizar a tempada 2005-06.[55]
2006-2007 Fran Ávila Fichado en xuño de 2006,[56][57] e rescindiu o seu contrato ao ano seguinte.[58]
2007-2008 Juan Domínguez Munaiz Fichado en xuño de 2007.[59]

Presidentes[editar | editar a fonte]

Período Presidente Observaciones
1975-1996 José Gómez Casuso[60] José Antonio Revilla foi delegado e fundador do club, ademais de convencer a Gómez Casuso para asumir a presidencia. Posteriormente foi xerente do club.[61][62]
1996-1999 Tomás Franco
1999-2003 Miguel Ángel Díaz Comezou como presidente cando o Racing fíxose cargo da xestión do club e permaneceu ata 2003.[63]
2003-2004 Dmitry Piterman Fíxose cargo do club en outubro de 2003. Logo dunha moción de censura deixou o cargo en marzo de 2004.
2004 Roberto González Arroyo Substituíu a Piterman logo de obter o 45,81 % dos votos.[54][64]
2004-2008 Pedro Ruiz Logo de dimitir González por motivos persoais fíxose cargo do club por ser o vicepresidente. Dimitiu en agosto de 2008.[65]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome fin
  2. 2,0 2,1 "El Racing de Santander deja de gestionar al Cantabria". As (en español). 14 de agosto de 2003. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Valles Salas, Julián. "Historia del BM. en España y Cantabria" (pdf) (en español). edvillajunco.es. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Vicario, Ernesto (7 de xuño de 1990). "Si que dan 'Teka'". Mundo Deportivo (en español). Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Rigueira, Ángel (14 de maio de 1992). "El Teka quiere el trono del Barça" (en español). Mundo Deportivo. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  6. "También el Caja de Ronda". Mundo Deportivo (en español). 1 de xuño de 1981. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  7. "EL GEiEG A UN PASO DE LA MAXIMA CATEGORIA". Mundo Deportivo (en español). 29 de abril de 1982. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  8. "RESULTADOS". Mundo Deportivo (en español). 31 de maio de 1982. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  9. "Resultados". Mundo Deportivo (en español). 30 de maio de 1983. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  10. 10,0 10,1 "21-26 El Granollers-2 sucumbió ante el Teka". Mundo Deportivo (en español). 13 de junio de 1983. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  11. Yurrita, Luis (1983). "Seremos campeones nacionales de primera y... ascenderemos". Cantabria Sport (en español) (3): 12 e 13. 
  12. "RESULTADOS Y CLASIFICACION FINAL". Mundo Deportivo (en español). 28 de maio de 1984. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 13,4 Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome revistacaja
  14. Yurrita, Luis (1984). "Peligra la permanencia del Teka en División de Honor". Cantabria Sport (en español) (14): 6 e 7. 
  15. "24-18: Al Barcelona le bastó el primer tiempo". El Mundo Deportivo (en español). 26 de maio de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  16. "Teka, a la Recopa de balonmano". El Mundo Deportivo (en español). 2 de xuño de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  17. Sixto Miguel Serrano (29 de abril de 1985). "RESULTADOS". Mundo Deportivo (en español). Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  18. "25-27: TRIUNFO DEL TEKA ANTE EL VOLKSBANK AUSTRIACO". Mundo Deportivo (en español). 29 de setembro de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  19. "31-23: EL VOLKSBANK NO FUE RIVAL PARA EL TEKA". Mundo Deportivo (en español). 6 de outubro de 1985. Consultado o 10 de outubro de 2017. 
  20. "21-22: SENSACIONAL EUROVICTORIA DEL TEKA ANTE EL VIKINGUR". Mundo Deportivo (en español). 5 de novembro de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  21. "EL TEKA HIZO EN ISLANDIA UNO DE SUS MEJORES PARTIDOS". Mundo Deportivo (en español). 6 de novembro de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  22. "20.18: EL TEKA LO REMATO ANTE EL VIKINGUR". Mundo Deportivo (en español). 10 de novembro de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  23. "29-20 EL TEKA, APEADO". Mundo Deportivo (en español). 30 de marzo de 1986. Consultado o 10 de decembro de 2011. 
  24. "RAFA PASTOR, CESADO EN EL TEKA DE BALONMANO". Mundo Deportivo (en español). 23 de outubro de 1985. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  25. "RESULTADOS". Mundo Deportivo (en español). 10 de febreiro de 1986. Consultado o 10 de decembro de 2011. 
  26. "ALICANTE Y SANTANDER, SEDES DE LA COPA DEL REY". Mundo Deportivo (en español). 26 de maio de 1986. Consultado o 10 de decembro de 2011. 
  27. José A. González (7 de xuño de 1986). "26-20: EL BARCA EN LA FINAL DE LA COPA". Mundo Deportivo (en español). Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  28. Manel Serras (2 de febreiro de 1987). "INCREIBLE TROPIEZO DEL BARCELONA". Mundo Deportivo (en español). Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  29. "RESULTADOS". Mundo Deportivo (en español). 23 de marzo de 1987. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  30. "24-22: EL CACAOLAT LOGRÓ SU OBJETIVO". Mundo Deportivo (en español). 25 de maio de 1987. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  31. "SIETE PUNTOS DE VENTAJA". Mundo Deportivo (en español). 28 de marzo de 1988. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  32. "RESULTADOS". Mundo Deportivo (en español). 30 de marzo de 1988. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  33. "27-23: EL CAJAMADRID APEÓ AL TEKA". Mundo Deportivo (en español). 3 de xuño de 1988. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  34. "Teka deja al Cantabria". Mundo Deportivo (en español). 15 de maio de 1996. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  35. "CLASIFICACION" (pdf). Federación Española de Balonmano.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  36. "CLASIFICACION" (pdf). Federación Española de Balonmano.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  37. "CLASIFICACION" (pdf). Federación Española de Balonmano.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  38. "HISTORICO CLUBES Y SELECC. TERRITORIALES SEGUNDA DIVISION MASCULINA". rfebm.com.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  39. "COMPETICIONES NACIONALES DE CLUBS 1ª DIVISION ESTATAL MASCULINA". rfebm.com.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  40. "Instalaciones Deportivas: Palacio de Deportes" (en español). Concello de Santander. Arquivado dende o orixinal o 21 de marzo de 2018. Consultado o 10 de decembro de 2017. 
  41. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome adestrador
  42. 42,0 42,1 "SE PRESENTÓ EL TEKA CON IMPORTANTES NOVEDADES". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  43. "JAVIER GARCIA CUESTA YA ES SELECCIONADOR Y DIRECTOR TECNICO". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  44. "Wukovic, en manos del doctor". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  45. 45,0 45,1 "García Cuesta ya no dirije al Teka". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  46. "Debut con victoria del Teka en la Liga Europea". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  47. "Pastor, al Caja Cantabria". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  48. "Pastor, cesado en el Caja Cantabria". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  49. "Puig, nuevo entrenador del Caja Cantabria". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  50. 50,0 50,1 "Elezovich, nuevo entrenador del Cantabria". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  51. Unai Leniz. "Aitor Etxaburu ya es técnico sobre el papel". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  52. "Julián Ruiz: del Cantabria al Bidasoa". diariodeleon.es.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  53. Alex Rodríguez. "Se acaba elmargende error". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  54. 54,0 54,1 "La conexión Urdiales&Urdiales". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  55. Enrique Villa. "El Teka prescinde de Alberto y Santiago Urdiales para la próxima temporada". El Diario Montañés.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  56. "El técnico Fran Ávila confirma su fichaje por el Teka Cantabria". Diario Marca.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  57. Enrique Villa. "Fran Ávila confirma en Algeciras su fichaje por el Teka Cantabria". El Diario Montañés.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  58. Enrique Villa. "El técnico Fran Ávila se desvincula del Teka Cantabria". El Diario Montañés.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  59. Enrique Villa. "El Cantabria ficha a Juan Domínguez como entrenador". El Diario Montañés.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda)
  60. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome problemas
  61. Ernesto Vicario. "La dimisión de Revilla trae cola". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  62. "La primacía del balonmano regional, en poder del Teka". Cantabria Sport (0).  Parámetro descoñecido |páginas= ignorado (suxírese |páxinas=) (Axuda); Parámetro descoñecido |año= ignorado (suxírese |ano=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  63. "Piterman presidirá el CB Cantabria sin pasar por las urnas". El Mundo Deportivo.  Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda)
  64. "El cuarto mandatario en la historia del club: Tomás Franco, Miguel Angel Díaz y Dimitry Piterman, los antecesores". El Diario Montañés.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda)
  65. Enrique Villa. "Pedro Ruiz: «La situación del Cantabria es inviable»". El Diario Montañés.  Parámetro descoñecido |fechaacceso= ignorado (suxírese |data-acceso=) (Axuda); Parámetro descoñecido |fecha= ignorado (suxírese |data=) (Axuda)