Saltar ao contido

Bion 9

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Bion 9
 Nome orixinal
    Бион 9 (ru) Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
Implicados
 Operador/a
Datas
 Lanzamento
15 de setembro de 1989 Editar o valor en Wikidata
Historia
 Acontecementos importantes
 Precedido por
 Sucedido por
Localización
 Lugar de saída
 País
Fontes e ligazóns
Freebase/m/0bqxxw Editar o valor en Wikidata
Wikidata

Bion 9, tamén coñecido como Kosmos 2044, foi un satélite artificial non tripulado da Unión Soviética pertencente á serie de satélites Bion para investigacións biolóxicas. Foi lanzado o 15 de setembro de 1989 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Plesetsk.[1][2][3][4]

Características

[editar | editar a fonte]

Bion 9 foi o noveno satélite da serie de satélites Bion. Foi lanzado nunha órbita inicial de 216 km de perixeo, 294 km de apoxeo e 82,3 graos de inclinación orbital, cun período de 89,3 minutos.[5][4]

Bion 9 levaba 80 experimentos a bordo provenientes de nove países e da ESA, relacionados co mareo, a reprodución e a rexeneración, a inmunoloxía e a readaptación á gravidade normal. A bordo ían roedores, tritóns, peixes, moscas da froita, formigas, vermes, células e sementes, así como dous macacos.[2]

A cápsula regresou o 29 de setembro de 1989, tras 14 días de voo, con algúns espécimes mortos debido a un fallo no control térmico da cápsula.[2][4]

  1. ↑ N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "COSMOS 2044" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2012.
  2. 1 2 3 NASA (20 de abril de 2012). "Bion 9" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2012. Consultado o 4 de maio de 2012.
  3. ↑ Gunter Dirk Krebs (2012). Gunter's Space Page, ed. "Bion" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2012.
  4. 1 2 3 Mark Wade (2011). "Bion" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 20 de agosto de 2002. Consultado o 4 de maio de 2012.
  5. ↑ "Note verbale dated 14 December 1989 from the Permanent Mission of the Union of Soviet Socialist Republics to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (89-33462). 19 de decembro de 1988: 3. Consultado o 15 de xaneiro de 2020.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Kozlov, D I (1996). Mashnostroenie, ed. Konstruirovanie avtomaticheskikh kosmicheskikh apparatov. Moscú. ISBN. 
  • Melnik, T G (1997). Nauka, ed. Voenno-Kosmicheskiy Sili. Moscú. ISBN. 
  • "Bion' nuzhen lyudyam". Novosti Kosmonavtiki (6): 35. 1996. 

Outros artigos

[editar | editar a fonte]