Aeroliña de baixo custo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Unha compañía aérea de baixo custo, tamén coñecida polo seu termo inglés low cost, é unha compañía aérea que oferta baixas tarifas eliminando custos derivados dos servizos tradicionais ofertados aos pasaxeiros. O concepto tivo a súa orixe nos Estados Unidos, e popularizouse en Europa durante os anos noventa.

Para compensar a perda de ingresos polos baixos prezos dos billetes, estas aeroliñas adoitan a cobrar por extras como a comida, a prioridade no embarque, a elección de asento ou a equipaxe.

A día de hoxe a aeroliña de baixo custo máis grande do mundo é Southwest Airlines, que opera unha frota duns 700 avións nos Estados Unidos e algúns países próximos, como México, Costa Rica, Xamaica ou a República Dominicana. En Europa as tres low-cost máis grandes son Ryanair, cunha frota de 374 avións e 192 destinos, easyJet, con 233 aparellos e 134 destinos, e Norwegian Air Shuttle, con 112 avións e 132 destinos.

Principais compañías de baixo custo[editar | editar a fonte]

EasyJet A319, Airport Amsterdam Schiphol.
Boeing 737 da aeroliña irlandesa de baixo custo Ryanair estacionado no aeroporto de Bergamo-Orio al Serio.