Montes Tauros

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O monte Demirkazık, 3.734 m, na provincia di Niğde.

Os montes Tauros (en turco: Toros Dağları) é unha cadea montañosa da Turquía meridional, que se estende ao longo duns 2.000 km, entre os confíns da fronteira turca con Irán, Iraq e Siria e a costa turca mediterránea, nas proximidades da illa de Rodas.

Este gran cordal está constituído por tres sectores principais.

Tres Tauros[editar | editar a fonte]

Tauro Occidental[editar | editar a fonte]

O Tauro Occidental desenvólvese nun grande arco que parte desde a península de Teke (entre o golfo de Fethiye e o golfo de Adalia) e alcanza o norte da cidade de Adalia. A cima máis elevada deste sector é o monte Bey Dağları que atinxe 3.086 m.s.n.m. O territorio ocupado polo cordal corresponde á antiga Licia, polo cal é tamén chamado Tauro de Licia.

Tauro Central[editar | editar a fonte]

O Tauro Central: conforma a continuación cara o leste do Tauro Occidental. Corre paralelo ao Mediterráneo, desde o golfo de Adalia até Adana. Denomínase tamén Tauro de Panfilia ou de Cilicia, por corresponderse com ambos os dous antigos países. Na parte oriental do Tauro Central áchanse as dúas áreas máis elevadas da cadea enteira, a de Bolkar Daglari (cuxo cume máis alto é o Medetsiz Tepe con 3.585 m) e a de Ala Daglari, na que se ergue o Demirkazik con 3.734 m.s.n.m., separadas polo vale dito desde antigo Portas Cilicias, que están sitas ao norte de Tarso.

Anti-Tauro[editar | editar a fonte]

O Tauro Oriental, denominado tamén Anti-Tauro), sito ao leste do Tauro Central está constituído por dúas cadeas paralelas, o Tauro Oriental Interno e máis o Tauro Orientale Externo, separadas polo val do río Göksu. O Tauro Oriental Externo va desde o golfo de Alexandreta até as proximidades do lago Van, onde se prolonga ao leste por Irán a través dos montes Zagros, e ao norte do grande lago érguense xa as estribacións do Cáucaso, con o monte Ararat, o teito de Turquía. Algúns dos seus contrafortes alcanzan a costa, determinando o perfil rochoso e acantilado dolitoral. O río Éufrates ten o seu nacemento na zona que se abre entre estes dous cordais do Anti-Tauro, ao norte da cidade de Erzurum. No Anti-Tauro éguense a maior cima de toda a cadea: o monte Cilo con 4.168 m, a suroeste da cidade de Hakäpi.

Outras características[editar | editar a fonte]

Na zona entre o Tauro Central e Occidental xorden numerosos lagos a unha altitude de cerca de 1.000 m. Os máis estensos son o lago Beyşehir, o lago Eğirdir e o lago Burdur.

A zona dos Tauros está coberta de bandas boscosas, nas que predominan piñeiros, cedros, carballos e xenebros, que recubren as ladeiras até uns 2.500 m de altitude. É unha zona rica en xacementos minerais: cromo, ferro, cobre, chumbo e xofre. Na área practícase, fundamentalmente, o cultivo de cereais e a cría de gando por parte de poboacións nómades.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Montes Tauros