Jane Austen

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gravado de 1870 realizado sobre un debuxo feito pola súa irmá.

Jane Austen, nada en Steventon o 16 de decembro de 1775 e finada en Winchester o 18 de xullo de 1817, foi unha novelista inglesa. Foi autora de obras de ficción romántica localizada entre a clase acomodada rural, que a converteron nunha das escritoras máis lidas da literatura inglesa. O seu realismo, a súa penetrante análise da sociedade da época, unida ao seu uso da narración indirecta libre e a ironía, fan dela un dos máis estimados e influentes novelistas do século XIX segundo os críticos e estudosos[1].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Austen viviu toda a súa vida como parte dunha familia situada no chanzo máis baixo da burguesía rural[2], debeu a súa educación a seu pai e irmáns maiores, así como tamén ás lecturas propias. O apoio da súa familia foi esencial para a súa evolución como escritora profesional.[3], a súa aprendizaxe literaria estendeuse desde o comezo da adolescencia ata os 25 anos, durante ese período experimentou con varias formas literarias. De 1811 a 1816 coa publicación de Sense and Sensibility (1811), Orgullo e prexuízo (1813), Mansfield Park (1814) e Emma (1816), logrou éxito como escritora, postumamente publicáronse en 1818 dúas novelas máis, Northanger Abbey e Persuasion, deixou unha outra novela sen rematar Sanditon.

As obras de Austen critican as novelas sentimentais da segunda metade do século XVIII e son parte da transición ao realismo do século XIX.[4]. Os argumentos, cheos de ironía como base da súa comicidade, reflicten a dependencia que a muller tiña do matrimonio para asegurar a súa posición social e económica.[5]. No seu tempo as súas obras non lle deron moita fama persoal e só recibiu unha poucas críticas positivas, pero a publicación por un seu sobriño en 1869 de A Memoir of Jane Austen deuna a coñecer entre un público máis amplo e cara a 1940 era amplamente aceptada como unha das grandes escritoras de lingua inglesa e as súas obras consideradas clásicos da literatura universal. Na segunda metade de século XX viu unha proliferación de estudos sobre a súa obra e a súa adaptación ao cine e á televisión.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Southam, B. C., The Critical Heritage, 1870–1940. Vol. 2; Grey, J. David, ed. The Jane Austen Companion. New York: Macmillan, 1986, 102.
  2. Lascelles, Mary. Jane Austen and Her Art 1939, 2
  3. Lascelles, 4–5; MacDonagh, 110–28; Honan, 79, 183–85; Tomalin, 66–68.
  4. Litz, A. Walton. Jane Austen: A Study of Her Development. , 3–14; Grundy, "Jane Austen and Literary Traditions", The Cambridge Companion to Jane Austen, 192–93; Waldron, "Critical Responses, Early", Jane Austen in Context, p. 83, 89–90; Duffy, "Criticism, 1814–1870", The Jane Austen Companion, 93–94.
  5. MacDonagh, 66–75; Collins, 160–161.