Eleanor Roosevelt
Na Galipedia, a wikipedia en galego.
Anna Eleanor Roosevelt (11 de outubro de 1884 — 7 de novembro de 1962) foi Primeira Dama estadounidense. Esposa do Presidente dos Estados Unidos Franklin Delano Roosevelt, diplomática e activista polos dereitos humanos. Unha das mulleres que máis ten influído no século XX. Tamén foi a muller estadounidense que máis tempo ten permanecido como Primeira Dama. Durante o período posterior á crise de 1929 viaxou a través dos Estados Unidos promovendo a New Deal, e visitou as tropas nos frontes de batalla da Segunda Guerra Mundial.
Participou nas formacións de numerosas institucións, sendo as máis notables entre elas as Nacións Unidas, a Asociación de Nacións Unidas, e a Casa da Liberdade, (Freedom House). Presidiu o comité que aprobou a Declaración Universal dos Dereitos Humanos. O Presidente Harry Truman referiuse a ela como a Primeira Dama do Mundo en honra aos seus extensos viaxes para promover os Dereitos Humanos.
Filla maior de Elliot e Anna Hall Roosevelt e nieta favorita de Theodore Roosevelt, casouse en 1905 cun primo en 5º grao, Franklin Delano Roosevelt.
En 1939 organizou para a cantante negra Marian Anderson, que fora rexeitada polo Constitution Hall, un recital no Lincoln Memorial cunha audiencia de 70.000 espectadores e radiodifusión por todo o país. O seu matrimonio non foi para ela obstáculo para oporse á decisión do seu marido de firmar a orden executiva 9066 que resultou no internamento de 110.000 xaponeses e descendentes de xaponeses na Costa Oeste dos EUA.
Trala Segunda Guerra Mundial participou na formulación da Declaración Universal dos Dereitos Humanos das Nacións Unidas, referíndose a ela como "A carta magna da humanidade".
Continuou participando activamente na vida política do seu país ata a súa morte en 1962.
