Coitelo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Coitelo de cociñeiro.

O coitelo é unha ferramenta usada para cortar materiais. Consta dunha folla, normalmente metálica, e frecuentemente acabada en punta, cun ou dous lados afiados, e dun mango. Empregouse como utensilio de cociña e como arma desde a Idade de Pedra.

Os primeiros coitelos foron de pedra, os posteriores avances en metalurxia foron dando lugar a coitelos de bronce, ferro e finalmente aceiro. Xunto co garfo e a culler, forma parte dos utensilios utilizados para comer en occidente desde hai moito tempo.[Cómpre referencia]

Actualmente úsanse sobre todo na cociña, e a súa importancia como arma vai decaendo.

Coitelo de todo uso.

Tipos[editar | editar a fonte]

Na cociña empréganse diversos tipos de coitelos para distintas funcións:

  • O pataqueiro. De folla curta (menos de 10 cm) e xeralmente curva como o da imaxe. Úsase para pelar e cortar verduras sobre todo.
  • O de todo-uso.
  • O do pan. Con folla longa e gume de serra.
  • O de chef. De folla longa e curvada, serve tanto para cortar como para picar.
  • O xamoneiro. De folla longa e fina e moi flexíbel, serve para obter finas tiras de xamón ou doutros friames.

A forma da folla ven determinada polo uso ao que se dedique. Para carne, pan, desosar, peixe ...

Navalla.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]